The German way

Kilometers asfalt vliegen onder ons door. Bij de snaarpartij van het nummer ‘Money for Nothing’ van Dire Straits gaan de spreekwoordelijke luchtgitaren de lucht in en wordt het gaspedaal nog wat dieper ingetrapt. Met een tot de nok toe geladen Seat passeren we de landsgrens en rijden het land in van Bayerische Motoren Werke, die mannschaft en bockworst. Vandaag stond Duitsland op het menu en we zouden pas een paar dagen later weer vertrekken. Op jacht naar Hongaars bloed, ondoorgrondbare bewoners die diep in der see hun ronde doen. Dit is het verhaal hoe het ons verging. The German way.

Ze is mooi als altijd. In een tijdloze kalmte ligt ze er bij als dat ik haar achterliet. Het water is verlaten. Door het slechte weer zijn de vakantiewoningen rondom het meer donker. De wagen wordt uitgeladen en we maken ons klaar voor een rondje over het water. Het water is helder en zorgt ervoor dat we aardig diep kunnen kijken. Nu is het meer aardig diep. Dieptes van 8 meter, veel bodem verloop en obstakels en dat alles op 5 hectare water. Ondanks de hoge moeilijkheidsgraad, circa 18 vissen op die 5 hectare, blijft het water ons grijpen. Ergens diep verscholen onder de takken, onderaan het taluud of achter die in het water gevallen boom zwemmen monsters rond. Oude Hongaren die ‘gevangen worden’ niet op hun repertoire hebben staan.

De machtige Hongaar

Het is 8 jaar geleden dat we hier onze eerste stappen zette. Toen zaten we nog vol dromen en droomde we van de monsters van de Blauer. Nu 8 jaar later laat onze vangstenregistratie zien dat het aantal bewoners summier is maar dat het vangen van ze een opgave an sich is. Nimmer heb ik een water bevist wat zo moeilijk was als dit meer. De velen obstakels, de enorme dieptes en het onregelmatige bodemverloop. Daarbij geteld de enorme kracht van haar bewoners en zeker niet op de laatste plaats, de bewoners van de huizen rondom de plas die karpervissers maar raar volk vinden. Meerdere malen hebben we in ons beste Duits moeten uitleggen waarom we ’s nachts over het water doolden, of dagjesvaarders alsjeblieft van onze markers wilden afblijven en wat we precies in het water gooien als we weer even aan het voeren waren.

Bonne, we varen over het water en bekijken de hotspots van eerdere sessies. Bij de overhangende takken in een hoek van het water strooien we een combinatie van Black Squid en Finest Fruit van Pioneer Baits. Door middel van een marker, markeren en voeren we ook een ondiepe rug aan op driekwart van het water en sluiten af met het aanvoeren van een good old hotspot nabij de eilanden. Die avond gaan we bewapend met twee hengels, voerboot, schepnet en onthaakmat de boot in om vanaf het water de hotspots bij de takken te bevissen. Een plek die vanaf geen enkele kant te bereiken is en juist door de overhangende bomen een groot risico op verspelen heeft. We leggen de boot vast met twee flinke stenen die we aan een touw hebben gebonden en fungeren als ankers. Door middel van de voerboot varen we onze lijntjes uit naar twee goede plekken onder takken. Het wachten kan beginnen.

Koffie in de ochtend

Lang duurt het niet. De lijn van de meest linkse hengel wordt gris van de spoel afgetrokken en Zowi geeft direct gas tegen. De boot begint te draaien en het onvermijdelijke gebeurt. Onze ankers hebben geen grip gevonden op de bodem en de boot begint in het voordeel van de vis mee te bewegen. De karper die nog steeds vol gas op de takken af streeft, geeft een laatste staartslag en zorgt ervoor dat onze boot geheel loskomt. De vis lost in de takken en laat twee karpervissers moederziel alleen achter met donkere wolkjes boven hun hoofd. We varen terug naar ons huisje en maken de hengels klaar voor de nacht. Niet veel later varen we ze uit naar de eerder bevoerde plekken en drinken een biertje om de pijn lichtjes te verzachten.

Het is 5 uur in de ochtend als een paar piepen overgaan in een lange run. De hengel die bij het eiland lag gaat er als een tierelier vandoor. Zowi is er als eerste bij en landt na een enerverende dril een van de bekendste bewoners van het water. De machtige Hongaar, door ons gedoopt als Blokkie, doet 13,6 kilo op de unster en wordt na een fotosessie terug aan het meer toevertrouwd. Snel wordt de hengel weer uitgevaren en binnen een half uur vertrekt diezelfde hengel weer. Nu is het mijn beurt maar ik heb iets minder geluk. Direct na het aanslaan voel ik de lijn schuren langs een obstakel en luttele seconden erna lost de haak. De teleurstelling is groot want zoveel kansen krijgt je niet op dit water. 

German gold

Die middag laten we de hengels eruit. We voeren de hoek van het water, waar we die vorige avond de vis hadden verspeeld op de takken, weer aan om in de avond wederom deze stekken af te vissen vanuit de boot. Die avond varen we opnieuw terug naar deze stek. De ankers zijn met touw verlengt om zo de boot nog rechter voor de hotspots neer te leggen. Daarnaast liggen we hier op dieper water met een echte kleibodem die hopelijk bij een aanbeet meer houvast zou geven op de ankers. We varen onze lijntjes weer naar de hotspots door middel van de voerboot en het wachten kan beginnen. Het duurt een klein uurtje of wederom de linker hengel gaat ervandoor. Ik hang direct in de hengel en weet de karper onder brute kracht net op tijd voor het obstakel weg te krijgen. De vist zwemt naar open water waar ik hem na een minuut of 10 naar de boot kan trekken en Zowi hem kan scheppen. De euforie is groot. Een machtige schub ligt op adem te komen. We varen terug naar de kant en leggen de mastodont vast op de gevoelige plaat. 

Die avond worden alle hengels weer uitgevaren en is het vertrouwen torenhoog op de hengel bij het eiland. Die ochtend worden we wakker en concluderen we dat er niets is gebeurt. De nacht was koud en de ondiepe eilandstek had misschien daardoor niet geproduceerd. Rond 10’en in de ochtend gebeurt er iets wat we beiden niet hadden verwacht. De middelste hengel die al twee nachten onaangeraakt op een rug ver uit de kant lag, loopt af. Na een prachtige dril op open water landt Zowi wederom een prachtige Hongaar. Ook deze vis is een oude bekende maar is ettelijke kilo’s aangekomen na de laatste vangst. Na de vangst worden de hengels uitgedraaid en proberen we het nog een laatste maal vanuit de boot op de hotspots bij de takken. Door werkzaamheden aan de kant, veel lawaai en de nodige mensen, is ons al vrij snel duidelijk dat de stek deze ochtend niet productief zal zijn. We varen terug, tevreden.

Een laatste verrassing

De auto is geladen. De cd van Dire Straits wordt opgenomen door de radio en niet veel later dreunt de bekende snaarpartij van ‘Money for Nothing’ wederom uit de speakers. We bespreken de dagen, maken plannen voor nieuwe sessies en hebben vooral plezier. 5 runs en 3 vissen lijkt misschien niet veel. Wij weten beter, het meer heeft meer gegeven dan dat we hoopten.

Bekijk hieronder de gave vlog van deze sessie gemaakt door Zowi Wanrooij. Op zijn Youtube-kanaal Op karper vind je je het gehele jaar door gave vlogs over zijn en mijn visserij. Een aanrader!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.