The Thai Way part 2

Niets hoeft, alles mag. We zijn op vakantie. 10 minuten geleden stond ik nog oog in oog met een Giant Mekong Catfish. Liet hij mij alle hoeken van het water zien en ik hem uiteindelijk de kant. De zon was gedurende de dril opeens tevoorschijn gekomen. De wereld lachte mij voor even toe. Ondanks de regen van vanochtend, is het weer weer typisch Thais. Veel zon, geen wind en een drukkende warmte die ik steeds prettiger begin te vinden. Na het vangen van deze Aziatische meerval, besluiten we de overige hengels ook in te draaien om vervolgens te genieten van een typische Thaise maaltijd. Chicken with Cashewnuts en een Chicken Sweet & Sour met rijst. Terwijl ik over de veranda tuur naar het water, blijkt dat de vissen ook wakker zijn geworden. In grote getale liggen Giant Mekong Catfish, Giant Gourami's en wellicht nog de meest indrukwekkendste vis van allen, de Alligator Gar, te genieten van het zonnetje. Het was tijd om de haak weer te beazen.

Die ochtend had ik al aan de Duitse eigenaar gevraagd of het ook mogelijk was om te vissen aan de oppervlakte. In eerste instantie keek hij mij vaag aan waarna hij aarzelend akkoord gaf. Oppervlakte vissen werd hier blijkbaar nooit gedaan en niet veel later merkte ik ook waarom. Ik ontvang van de eigenaar een 25 liter emmer vol met oud brood. Veel stukken zijn eerder groen dan wit maar de eigenaar attendeert mij erop dat de vissen er niet vies van zijn. Ik verspreid onder een overhangende boom een aantal sneden casino. Niet veel later begint een vreetorgie van jewelste. Giant Mekong Catfish zuigen hele sneden in een keer naar binnen. Een Alligator Gar slaat hard met zijn bek door het water nadat hij eerst het broodje aan de oppervlakte nader inspecteert. Een Giant Gourami slurpt rustig een verlaten korstje naar binnen. 


De vis zat goed op het brood

Van de eigenaar ontvang ik een 4e hengel. Een Shimano karperhengel met wederom een Shimano USA 4500 Baitrunner. Op de lijn zit een grote floater gemonteerd met daaronder een stukje lood en een lange onderlijn. Eerlijk gezegd had ik al vanaf het begin weinig met deze aaspresentatie. Niet lang daarna knip alles eraf en kies voor een freeline methode. Een methode die ik thuis eigenlijk alleen maar gebruik. Geen poespas op de lijn dus. Ik voer de stek nog een keer aan met een aantal sneden brood. De vissen blijven flink doorazen. Ik voorzie de haak van een flinke korst en werp in. Al vrij snel merk ik dat de vissen mijn broodje wel inspecteren maar hem daarna links laten liggen. Ik geef de zwaar zinkende hoofdlijn hiervan de schuld. Deze lijn zonk echt als een baksteen. Wellicht wat voor de Europese markt!


Wachten op wat komen gaat (of niet)

Ik voer nog meer brood om de vissen aan het vreten te houden. Voedselnijd lijkt mijn enige kans te zijn om de toch wat argwanende vissen aan de haak te slaan. Het is niet veel later als inderdaad een enorme bek onder mijn broodje verschijnt en de toch flinke korst zonder pardon naar binnen worden gezogen. Wat volgt is een aanslag, een krachtexplosie, een enorme kolk en een slip die vuur spuwt. De molen heeft blijkbaar flink moeite ermee want de slip hapert enorm. Ik draai de slip steeds losser maar het mag niet baten. De vis haalt flink uit, de lijn knalt van de spoel in een te snel tempo waarna de dikke lijn om mijn lijngeleider slaat. Seconden erna valt de lijn slap. Lijnbreuk. Zoals velen het zullen herkennen gooi ik mijn hele vocabulaire aan scheldwoorden eruit. Verspelen blijft zuur. Gelukkig weet Diane mij weer snel te kalmeren. 


Het weer was weer typisch Thais

Ik voer de laatste broodjes maar de vissen zijn gevlogen. Zo heel af en toe laat een kleinere meerval zich nog zien, plukt een Giant Gourami een korstje weg en zie ik de meterslange schim van een Alligator Gar onder het wateroppervlak. Het is prima zo. Inmiddels is het alweer 17:00 uur en kan ik alleen maar concluderen dat de middag is omgevlogen. We gaan terug naar het huisje waarna ik de drie hengels, die uiteraard uit het water lagen, opnieuw beaas met mais en brood. Het is een half uurtje later als de Method Feeder blijk geeft van leven. Niet lang daarna land ik een 2e Rohu. Deze is iets groter als de eerste die ik ving en blijkbaar ook wat ouder. De vinnen waren al een stuk roder gekleurd dan de eerste Rohu die mijn net zag van de binnenkant. 


Een prachtige Rohu waarbij de vinnen al aan het kleuren waren

We zetten de Rohu weer terug waarna Diane mij vraagt of zij de Method Feeder weer mag beazen. De gehele dag had ze al aandachtig meegekeken over mijn schouder hoe dat vissen dan precies ging. Ze had al prima werk geleverd met het scheppen van de vissen inclusief de Giant Mekong Catfish. Een vis die je door zijn omvang niet zomaar landt in een net wat net te klein is! Heel behendig kneedt ze het brooddeeg om de voerkorf en beaast ze de haak met korstje brood. Ik pak de hengel en gooi de enorme voerbal inclusief rig weer onderaan het talud. 


Diane in de weer met het in orde maken van de Method Feeder

Er is nog geen minuut verstreken als de hengel met de Method Feeder klappert op de steunen en een vis aan de andere kant ervoor zorgt dat er meters en meters lijn van de Baitrunner worden getrokken. Het was een run uit het boekje. Hard en onaangekondigd! Ik pak de hengel goed vast en zet aan. De vis neemt meters lijn en vertrekt richting overkant. De hengel buigt diep door en de Baitrunner zucht. Ik kan niet anders dan de vis meer lijn geven. Rustig zet ik de Baitrunner iets open waarna de lijn als een bezetene van de spoel afvliegt. Minuten gaan voorbij die uren lijken te duren. De vis komt heel gestaag mijn kant op maar het lijkt erop dat hij meer meters in zijn voordeel wint dan dat ik binnenhaal. Een meter of 20 voor de kant zwenkt hij iets naar rechts. 10 minuten later zit hij nog altijd diep. De vis wilt maar niet naar boven komen en het lijkt op het typische gedrag wat grote karpers ook hebben. Gewoon lekker op de bodem blijven liggen zonder een vin te verroeren. 


Totdat je op het moment komt dat je de vis ziet!

Heel gestaag weet ik de vis steeds dichterbij te krijgen. De vis zit nog altijd diep en ik heb werkelijk  geen idee wat voor een soort het is. Er zwemmen van allerlei soorten enorme exemplaren rond. Van enorme meervallen tot Alligator Gar en zelfs Arapaima. Ondanks dat je al veel soorten zou kunnen uitsluiten, de Gar's en de Arapaima zijn bijvoorbeeld rovers, weet je het maar nooit. De Gar's waren immers ook verzot op de sneetjes casino! Beetje bij beetje krijg ik de vis omhoog. Voor de steiger loopt het gelijk enorm diep af waardoor ik nog steeds geen idee heb wat voor vis er aan de andere kant van de lijn hangt. Ik draai de slip iets strakker, zet aan en probeer de vis omhoog te krijgen. Ik krijg zowaar medewerking.Een enorme massieve rug komt voor heel even omhoog om vervolgens weg te zakken. Mijn ogen sperren wijdt open, mijn zintuigen staan op scherp. Aan de andere kant van de lijn zit de grootste karperachtige van zijn soort. De onbetwiste Mekong koning. Aan de andere kant van de lijn zit een Giant Siamese Carp!


De hengel is als een parabool. Krom als een palm in een storm

Het is altijd bijzonder wat dergelijke momenten met je doen. Mijn hartslag stijgt aanzienlijk, Mijn al verzuurde armen krijgen nieuwe energie. De pijn in mijn rug na al dik een half uur zwaar drillen is opeens weg als sneeuw voor de zon. Ook de eigenaar is de lange dril niet onopgemerkt gebleven. Niet lang daarna staat hij naast mij. Hij geeft 2 opties voor eventuele vissen die ik aan de lijn zou kunnen hebben. Of een enorme, lees 40 kilo plus, Giant Mekong Catfish of een Siamese Reuzenkarper. Ik vertel hem dat het een Siamees is. Onder de kant geeft de karper het nog steeds niet op. Meerdere malen blijft hij hardnekkig uithalen, gebruikt alle diepte die er nog is en hij probeert zelfs nog of de steiger zelf geen soelaas biedt. De eigenaar staat klaar met zijn net, ik bid in mijzelf dat de haak maar goed verankerd mag zitten. Diane kijkt met spanning toe. De strijd begint een afvalrace te worden. Op een gegeven moment lijkt het alsof de vis moe is. De eerste scheppoging mag niks baten. De vis zet nog een keer aan en de hengel schiet weer in een parabool. Het is de derde poging als het lot beslist is. De reus ligt in de mazen van mijn wet. 
 

De mazen van mijn wet

We zorgen ervoor dat alles klaar staat. Een emmer water, een natte onthaakmat maatje xxxxl en een opgeruimde steiger zonder teveel poespas. Wanneer de karper goed in het net ligt, til ik het net op en tillen de eigenaar en ik de gigant op de mat. De weerhaakloze haak zit prachtig verankerd in de bovenlip. We ontdoen hem van de haak waarna ik de reus bekijk. De eigenaar maakt aanstalte dat alles nu snel moet gebeuren. Hij wilt de vis zo min mogelijk schade berokkenen en hem zo snel mogelijk in zijn habitat terugzetten. Ik til de reus op wat me enigszins goed afgaat door de adrelineshot die door mijn anderen stroomt. Bijna 30 kilo puur karpervlees ligt in mijn armen. Diane klikt erop los met de camera. Helaas wilt de eigenaar, uit veiligheidsredenen, zo dicht mogelijk bij de vis blijven waardoor een shot van mij en vis zonder eigenaar toch wel erg lastig is. We weten en paar mooie kiekjes te schieten. Vervolgens zetten we de reus terug in het net. We tillen de vis zorgvuldig terug het water in waarna we hem op adem laten komen. Het duurt niet lang of de vis zwemt gestaag weg. Ik had wat meer tijd om weer op adem te komen.


A fish of a lifetime... sprakeloos, voldaan, ontroert

Het is rond 19:00 uur. Ik heb gedoucht en mij omgekleed waarna we teruglopen naar het huis van de eigenaar. We eten hamburgers en drinken Chang om de vangst te vieren. De avond is rustig en kalm. Wolken gaan aan ons voorbij. In het felle licht van de velen spaarlampen zitten op alle wanden Gekko's te genieten van de warmte van de lamp en de velen insecten die dat ook probeerden voordat een tong hun leven beëindigde. Het leven is mooi. Een droom is uitgekomen. Die avond besluit ik niet meer te vissen. Ik ben voldaan. Mijn armen en rug protesteren fel. Gelukkig weet ik die nacht nog wat slaap te vatten. Die ochtend gooi ik nog voor 2 uurtjes de hengels uit maar zonder resultaat. Het is mooi geweest.
 

De morgenstond

Die morgen rijdt de eigenaar ons terug naar Chiang Mai. Hij zet ons af bij een kunstgalerie waar we een eerder bekeken doek, na wat onderhandelen, besluiten te kopen. Een uur later zitten we in het vliegtuig naar het zuiden van Thailand. In Phuket slapen we 1 nachtje in een Arthotel waarna we per boot varen naar een van de mooiste bountyeilanden van de Aziatische kust genaamd Koh Phi Phi. We laten ons varen naar Hat Yao Longbeach.Een strand wat enkel bereikbaar is per water of via een  afdaling door de jungle. We verblijven 4 dagen in ons resort. We eten en drinken, zwemmen en zonnen. We reizen verder naar onze laatste bestemming Koh Pha Ngan. We verblijven 4 dagen op ons resort en bezoeken de enige echte Full Moon Party van de wereld. Die ochtend erna maken we de enorme reis terug naar Bangkok waar we 's avonds de grond verlaten en we richting een plek gaan die we thuis noemen. Het avontuur is voorbij.
 

Uitrusten op Koh Phi Phi

Nu terug gekeken op 4 fantastische weken, kan mij een glimlach niet ontbreken. Ik heb nooit eerder een cultuur zo intens geproefd, zo veel gelachen en het zo fijn gehad met iemand. Het vangen van die stille droom, die enorme Siamees, spreekt boekdelen. Een vis van dit kaliber, welke bekend staat als lastig, mocht ik even vasthouden. Het was nog mooier om dit moment te delen met Diane. Haar voerbal bracht immers wonderen. Het bracht plezier om zo samen aan de waterkant te keutelen. Wellicht was dat ook wel dat geheime recept wat die voerbal zo bijzonder maakte. Thaise magie met een sprankje liefde.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.