Vier uitschieters van weleer

Als je vandaag de dag de karperbladen open slaat dan wordt je overspoeld met karperponden. Tjonge jonge, wat een grote vissen worden er tegenwoordig gevangen. Echte sportschoolkarpers die vooral zo groot geworden zijn door (ana)boilies. Het zijn imposante vissen maar de echte kick om ze individueel te waarderen mis ik omdat het er zo extreem veel zijn anno 2014.

Hoe anders was dat toen echt grote vissen nog zeer schaars waren. Als ik nu naar foto's van Bulldozer, Hij ,de Grooten of het toenmalige monster van Cassien kijk dan krijg ik nog wel steeds de kriebels. Dit komt uiteraard vooral door de toen legendarische story rondom de vis en het bijzondere feit dat deze vissen in hun tijdperk echt een stuk groter waren dan de andere “gewone”grote (toen 30 pond plus) karpers. Dit waren dus vissen die puur genetisch gezien echt veel meer in huis hadden dan hun soortgenoten. Hieronder wat bekende maar ook minder bekende weetjes over deze 4 uitschieters.

Eerst het monster van Cassien; hiermee doel ik op de topvis van Cassien uit de 80er jaren welke o.a. gevangen werd door de Engelsman Kevin Ellis en de Nederlander Sjef van den Hoven (resp. op 69 en 67 pond). Toen in het eerste deel van de 80er jaren bekend werd dat er op het Franse Cassien zeer grote karpers zwommen was de hair rig in Engeland al in gebruik. Hierdoor waagden Engelse topvissers uit die tijd, zoals Ritchie McDonald en Rod Hutchinson, als 1 van de eersten de stap richting dit stuwmeer. Ook bijvoorbeeld Leo Westdorp en Louw Kamp, topvissers uit ons eigen land welke reeds de Engelse systemen kenden, waren er vlot bij. In het voorjaar ontmoette ik Louw Kamp (67 jaar en “still going strong”) per toeval aan de waterkant en van zijn spannende verhalen over zijn eerste ontdekkingsreizen (naar o.a. Cassien) zat ik op het puntje van m'n karperstoel. De populatie was relatief dun en opgegroeid op natuurlijk voedsel want Franse karpercracks waren er nog niet. De gevangen vissen waren voor die tijd imposant, behoorlijk wat 30 ponders en 40 ponders. Dit in een tijd dat in ons land een 20 ponder een kanjer was. Er was echter 1 vis die er mijlenver bovenuit stak, het zgn. monster van Cassien. Deze vis was al immens groot toen hij voor het eerst gevangen werd en pas toen met boilies kennismaakte. Puur opgegroeid op natuurlijk voedsel dus. Dit was een ware Goliath.


Een jonge Kevin Ellis met het monster van Cassien

De Grooten was op het Kempisch kanaal (7-8) ooit een duizelingwekkend snelle groeier. Wel een vis die door het consumeren van vele boilies steeds groter werd maar hij groeide werkelijk als kool. Veel harder dan de overigens ook knappe toenmalige andere bewoners van KK 7-8 waardoor hij er in die tijd toch al flink bovenuit stak. De grappige overeenkomst tussen deze vis en het Cassienmonster is dat ze beiden ooit gevangen zijn door een onervaren visser. Ik las over de Grooten eens het schitterende relaas van een paar vrienden die zich ook eens aan KK7-8 gingen wagen en door de drukte nog slechts op 1 onaantrekkelijke stek plaats konden nemen. De uiteindelijke vanger van de betreffende vis (hij noemde de vis zelf Dikke Joop en deze woog toen net geen 60 pond) had slechts een handjevol boilies bij zich en viste daar dus voor de eerste keer. Het kan zo verkeren. Een bepaalde Engelse karpervisser reisde in de 80er jaren naar Cassien en had in Engeland nog nooit zwaarder gevangen dan ik meen 10 of 12 pond. De eerste vis die hij daar wist te vangen was……jawel het monster.


Franklin Broeckx met Hij

Als ik een vis uit eigen land moet noemen die me altijd geïmponeerd heeft dan was het “Hij”. De toenmalige topvis van het Wilhelminakanaal uit de tijd van Rini Groothuis was de droom toen van menig karpervisser. Rini beschrijft ergens in 1 van zijn boeken hoe hij ooit aan het kanaal arriveerde en vlak voor zijn neus Hij aan de oppervlakte zag liggen. Hierna beschrijft hij hoe hij dit monument van ruim een meter lang bijna ving maar dat een kleine schub het aas net voor z'n snufferd wegkaapte. “Hij” koos het hazenpad en Rini wist hem dus niet te vangen. Bij het lezen van dit relaas zat mijn hart al in m'n keel, laat staan wat Groothuis zelf moet hebben gevoeld toen de vis op bizarre wijze aan hem wist te ontsnappen. De vis is later verhuisd en wist op dat water op zijn oude dag nog een extra groeispurt te maken. Toen de grote spiegel daar al een tijdje zwom besloot Franklin Broeckx er voor te gaan. In het blad Dé Karperwereld beschreef hij ooit uitgebreid de strategie waarmee “Hij” door hem schaakmat werd gezet.
 

Kees Ouwendijk met Bulldozer

De laatste vis die ik hier wil noemen is Bulldozer, de voormalige topschub van het Franse stuwmeer Oriënt. Het bijzondere aan deze vis was dat hij op dit immense water altijd op dezelfde hectare gevangen werd en nagenoeg ook altijd in dezelfde periode. Kees Ouwendijk wist deze vis te vangen door goed op de situatie in te spelen. Je leest wel vaker dat bepaalde vissen er in een bepaalde week van het jaar uitkomen. Bulldozer was een vis die niet vaak op de kant kwam maar hij leek symbolisch gezien een Zwitsers horloge te dragen. Als dit namelijk wel geschiedde dan was het soms zelfs nagenoeg op dezelfde datum als in voorgaand jaar.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.