Volhouden, volhouden en nog eens volhouden

Terwijl ik de tomaten van de planten haal ben ik met mijn hoofd heel ergens anders... De tijd lijkt niet vooruit te komen, maar dan rond 2 uur ben ik eindelijk klaar met werken. Snel naar huis fietsen en mijn zooitje bij elkaar zoeken.

Al gauw zit ik aan het water en godzijdank is “mijn” stek leeg. We hebben het hier over een water waar je nooit weet of er iemand op de stek zit die jij voor ogen hebt. Ik sluip door het struikgewas om zo nauwkeurig mogelijk wat voer op mijn plaats te gooien, alles loopt op rolletjes. Gauw maak ik mijn hengels klaar en worden de haken nog even geslepen. Gooi mijn hengels in en terwijl mijn lood op de plek komt denk ik: Een voerboot is helemaal niet nodig..:)

Wat een plaatje!
Wat een plaatje!
Foto: Sam van Schaik

Op zo’n 2 meter van men hengels heb ik mezelf gepositioneerd op men stoel. Slip moerdicht en aan de baitrunner heb ik niet eens gedacht. Als ik hier een run zou krijgen zou het een hels spektakel worden om hem uit het struikgewas te krijgen. Na een klein halfuurtje loopt de waker omhoog en pak ik men hengel op. Brasem… Nee toch denk ik, het zal toch niet weer zo’n avond worden dat er alleen maar brasem uitkomt. 


Snel gooi ik mijn hengel opnieuw in en weer plonst het water op precies de zelfde plaats. Ik pak wat te drinken uit mijn tas en terwijl ik de dop van het pak draai zie ik mijn ATT oplichten. Een fractie later hoor ik het geschreeuw uit men receiver. Beet!

Snel gooi ik het pak drinken van me af en pak mijn hengel. Mijn laarzen blijken toch iets te klein te zijn want ik moet toch iets verder het water in dan ik dacht. Mijn Outkast buigt ver door en uiteindelijk komt de vis van de struiken vandaan. De vis komt langzaam mee en al snel besef ik me dat dit wel eens een grote jongen kan zijn. Na een 5 tal minuten voor eigen kant kan ik de vis in het net laten glijden. Eenmaal op de kant zie ik dat ik een plaatje heb gevangen. Snel word de vis gezakt en word er iemand gebeld om wat platen te komen schieten.

Ze liggen er denk ik in mezelf! Snel gooi ik mijn hengel weer in en alweer komt hij op de zelfde plaats. Na een tiental minuten komt de fotograaf en schiet wat ruige platen. Oh ja, er moet ook nog gewogen worden...  De weegschaal word aan de zak gehangen en de eerste dertiger van de avond is binnen! De adrenaline giert door mijn lijf. Ik weet zeker dat dit een mooie avond gaat worden.

Puntgave dertiger!
Puntgave dertiger!
Foto: Sam van Schaik

De fotograaf was al weer 10 minuutjes weg voordat dezelfde hengel weer strak loopt. 'Het zal toch niet' denk ik in mezelf. Terwijl ik de hengel oppak word hij bijna uit men handen gerukt. Snel loop ik weer een stuk het water in en met wat kracht komt ook deze vis uit “de gevarenzone”. Voor de kant heeft deze dame er nog zin in want hij rukt de lijn van men 4500 USA’tjes. Na een mooi gevecht voor de top schuif ik ook het net onder deze vis. HOPPA! Het geeft toch altijd weer voldoening als je in je uppie zo’n exemplaar weet te vangen.

Veel mensen geven de voorkeur aan vissen met zijn tweeën maar alleen vissen vind ik net zo mooi. De rust en natuur maakt heel wat goed. Terwijl ik de vis in het net op de mat leg zie ik dat ik met een hele mooie te maken heb. Gauw weeg ik hem en ook deze vis is een ruime dertiger! Dit zijn toch wel de grotere jongens van dit water..:) Als de vis gezakt is en mijn hengel weer te water is gelaten zit ik op men stoel en denk: Dit kan niet werkelijk zijn. Zoveel moeite en energie in dit water gestoken en eindelijk word het uitbetaald!

Dit is toch waarom we als vissers blank na blank terug keren naar het water, om dit te beleven! Snel word het gebruikelijke lijstje gebeld om een plaat te komen schieten maar helaas neemt niemand op. Bij toeval zie ik een vismaat aan komen lopen. Terwijl ik hem begroet zeg ik dat ik een leuk cadeautje in de bewaarzak heb zitten. Snel halen we de vis op de kant en aanschouwen zijn 'ontiegelijke dikke kuit pens'. Precies op het goede moment gevangen denk ik bij mezelf. Snel schieten we wat platen en ook deze vis word weer te water gelaten. Kicken dit!

Graskarper klaar voor de paai
Graskarper klaar voor de paai
Foto: Sam van Schaik

Een uurtje strijkt voorbij en op het moment dat mijn vismaat me gedag zegt en wegloopt schreeuwt de ATTX Receiver het uit. Ik pak mijn hengel en loop het water in. Deze jongen komt iets makkelijker mee en al snel denk ik aan brasem. Voor de kant blijkt het een hele mooie grazer te zijn. Als hij het net ziet schiet hij de diepte weer in en duurt het toch nog wel een tijdje voordat mijn maat het net onder de vis kan laten glijden. Ook deze vis word gewogen en is een ruime 20’er.  Wat een geweld zijn die graskarpers toch!

Na snel een paar foto’s word ook deze teruggezet. Het is dan pas 19:45. Het vertrouwen zit extreem hoog en hopend op nog een topvis word de hengel weer in positie gezet. Het blijft stil.. Als het donker is haast ik me naar huis. Wanneer ik thuis alles uitpak ben ik zo ontzettend voldaan!

Volhouden, volhouden en nog eens volhouden is het devies voor een karpervisser. Na een warme douche val ik meteen in slaap. Dit zijn avonden die je nooit zult vergeten!

Auteur: Sam van Schaik

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.