Wedstrijd Coupe de Paddy te Vaumigny

Ook dit jaar werden we weer gevraagd door Sjaak om mee te doen aan de jaarlijkse Coupe de Paddy. Aangezien we de titelverdedigers zijn, konden we natuurlijk geen nee zeggen tegen deze uitnodiging. Coupe de Paddy werd ditmaal op een ander water gehouden genaamd Vaumigny ongeveer 7 uurtjes rijden van het hoofdkwartier van Pro Line. Het water is ongeveer 16 hectare groot en het karper bestand is behoorlijk te noemen tot de 25 kilo grens. Het water is bekend om zijn (grote)diamant steuren en er zitten er aardig wat tot de 35 kilo grens is ons verteld.


Op het eerste gezicht zag het er mooi uit

Na de nodige research besloten we om de nieuwe Hot activator mee te nemen aangezien ik er dit jaar vele goede resultaten mee hebben gehaald. De tijd is daar we gaan onze titel verdedigen. De bus werd vol geladen en het was tijd om te vertrekken na de nodige succes wensen van de collega’s op het werk sloegen we de deuren van de bus dicht gegooid en kon de reis van 7 uur beginnen. Na enige vertraging rond Parijs kwamen we aan bij het water. En op het eerste gezicht zag het er mooi uit maar eenmaal  op de stekken aangekomen dachten we “waar zijn we nu beland!” de stekken lagen zo dicht bij elkaar dat een straat vol met rijtjes huizen er jaloers op zou zijn.
Maar ja wie A zegt moet ook B zeggen en de spullen werden uit de bus gehaald en we begonnen met het op zetten van ons materiaal. De hengels werden voorzien van nieuwe rigs en boilies. Ik koos er voor om met de oude vertrouwde Snowman rig te vissen op een running lood systeem.

Onder tussen kwamen  de buren even een kijkje nemen en onder het genot van een koude kronenburg stelde we ons voor en wat we deden binnen Pro Line. Het is best grappig om te zien hoeveel Pro Line bollen iedereen bij had en vooral de Big Activator.  Ik denk dat we er trost op kunnen zijn wat Koos en Henk en natuurlijk het hele Pro Line team wat de afgelopen jaren hebben bereikt.  

Ondertussen kwam Sjaak goedendag zeggen en er was besloten dat er al gelijk met de wedstrijd kon worden begonnen. Maar eerst even een wel verdiende BBQ en een paar pilsjes erbij natuurlijk. Het was weer super gezellig om die oude gezichten van vorig jaar weer te zien. Er werd veel gelachen en geouwehoerd en na de buikjes rond te hebben gegeten werd het tijd om de hengels uit te varen met de voer boot.

Iedereen riep al dat het wel eens een van de grote
diamant steuren kon zijn die hier rond zwemmen

We mochten ieder maar twee hengels gebruiken wat eigenlijk wel een teleurstelling was want we dachten dat we er met drie konden vissen. Na een half uur lagen de hengels erin en kon het wachten beginnen. Rond 12 uur ’s nacht melde de linker delkim. Snel me warme slaapzak uit want het was al flink afgekoeld zo rond een graad of 3. Maar terug naar de dril want die was me toch spannend zeg. Hieronder lees je hoe de dril zich verder afspeeld.

NA 5 MINUTEN SCHOOT DE HAAK LOS AAAAAAAAAAARGGGGGGGGGGGGGGGGGGH!!!!!!!!!!!!

Ziek van zeg, eerste aanbeet van iedereen schiet die haak los zeg en een gooi naar die 1000 euries in een klap verdwenen. Ondertussen hadden de buren ook een wegtrekker maar ook bij hun schoot de haak ook los, een hoop gevloek op de stek naast ons. Even de rig contoleren en de voerboot kon weer in actie komen. De hengel ligt weer op zijn plek en kroop ik weer lekker de warme slaapzak in.

De volgende dag lekker uitgeslapen, we hadden geen beet meer gehad na die ene run. Wat baalde we zeg ondertussen waren er wel al vissen gevangen maar niet dat je zegt dat het een verloren wedstrijd was het gewicht stond nu op 27 pond (karper) en er was geen steur gevangen.
’s Middags zijn we nog een uurtje plat gegaan..  na een uurtje kreeg ik een paar piepjes op mijn linker hengel ik kroop me slaapzak uit en zag dat de waker strak tegen de delkim stond. Er was geen twijfel mogelijk er hing een vis aan. Ik sloeg aan en voelde een log gewicht aan de andere kant van de lijn.
Maar toen werd het beest wakker (en deze keer niet in mij) en ging er met een noodvaart er van door. Koos werd wakker van de gierende slip. PFFFF dit had ik nog nooit meegemaakt. Het bleef maar door gaan ik heb aardig wat lijn op mijn molens staan maar het werd met de seconde minder. Er kwamen van alle kanten al vissers aan om dit spektakel van dicht bij te aanschouwen. Maar een half uur erna was er nog niets te zien. Alleen maar zware runs en tussen door lag de vis gewoon stil op de bodem. Iedereen riep al dat het wel eens een van de grote diamant steuren kon zijn die hier rond zwemmen. Maak me gek nu word ik nog zenuwachtiger dan dat ik al was. Maar na een uur kwam hij voor het eerst naar de oppervlakte toe en zagen we een grote staart het wateroppervlakte door klieven. Ja het was inderdaad een grote diamant steur. Hij ging weer vandoor en deze keer nam hij de lijnen van de buren mee. Deze vissen zijn met geen mogelijkheid te stoppen en moest ik hem wel laten gaan.
Na een gevecht van dik anderhalf uur kon Koos de steur in het net dirigeren zo goed als het kon de helft van de steur hing nog uit het net maar ze konden hem veilig op de onthakingsmat leggen. En jullie weten allemaal hoe groot die matten van ons zijn maar dit maal leek het wel een piepklein matje. Poeh hé ik kon het niet geloven wat ik had gevangen en liet het hele ritueel maar over me heen komen. Even wegen, 32.6 kg wat een beest zeg niet normaal meer. Snel wat foto’s maken en filmen want ik wou deze dinosaurus zo snel mogelijk weer terug zetten.
Klik, klik, klik, klonk het van alle kanten en ik voelde me net een Hollywood ster op de rode loper.
De vis werd veilig terug gezet en ik kon zien hoe rustig het monster wegzwom.
YESSSSSSSSSSSSSSS klonk het en het bier vloeide rijkelijk op de Pro Line stek. We flikken het weer voor een 2e keer op rij hebben we tot nu toe de zwaarste vis.
De 2 dagen erna was het toch spannend want er werden nog aardig wat karpers en steuren gevangen maar het kwam niet in de richting van de steur die wij hadden gevangen.. die 1000 euries  konden ons niet meer ontsnappen.. zondag om 9 uur klonk de toeter en de wedstrijd was over en uit.

Even wegen, 32.6 kg wat een beest zeg niet normaal meer


Yes Pro Line did it again klonk er over het water

Koos en ik bleven nog een nacht zitten dus de spullen konden blijven staan. Het is nu eerst tijd voor de prijs uitreiking. We werden door Sjaak geprezen, geroemd en als winnaars uit geroepen van de grootste steur van Coupe de Paddy 2008. We flikken het weer zeiden we tegen elkaar en tevreden ontvingen we de bekers en de cheque van 1000 eurie’s.
Na de nodige telefoon nummers uit gewisseld te hebben was het tijd om afscheid te nemen van de andere karpervissers. Zoals ik al zei Koos en ik bleven nog een nachtje vissen. We ruilde van stek en vingen de laatste nacht nog 6 karpers tot 15,2 kilo. Koos verspeelde nog een steur. De volgende ochtend genoten we onder het genot van een lekker bakkie koffie van de overwinning die we behaald hadden.  
13:00 uur het is tijd om weer huiswaarts te gaan de spullen werden gepakt en we lieten vaumigny achter ons. Het water heeft een gemengde indruk aan mij achter gelaten. Het is een mooi water voor de beginnende visser maar mij zullen ze er niet meer terug zien, of er moet weer 1000 eurie voor het op rapen liggen ;-).

Tot zo ver het verslag van de wedstrijd die hadden afgelopen september.

Verder wens ik iedereen binnen het pro line team een gezond en visrijk 2009 toe en we zien elkaar op 9 januari 2009 weer.

Tight Lines,

Marco “Supertettie” Tetteroo

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.