Winter

Na de week in oktober op een nieuw water, waar ik behoorlijk op mijn bek ging, worden de plannen voor de winter gesmeed. Eigenlijk weet ik op dat moment al waar ik de winter door ga brengen én met wie. Het is hetzelfde water als waar ik dit jaar al best succesvol was, dus ik ga gewoon door met vissen echter moeten de tactieken wel worden aangepast. De stekken waar ik vaak vissen ving lijken nu helemaal stil te vallen.

Het is het winterwater van André. Hij vist het hele jaar op een ander grote plas en als het daar dan stil valt richt hij zijn pijlen op het winterwater. In het verleden ving hij al vele mooie vissen daar en 3 december is de eerste echte winterdag dat Dré en ik een nacht samen gaan vissen. We overleggen waar we het beste kunnen zitten. Het is een social dus moeten we met vier hengels uit de voeten kunnen, zonder dat we onze glazen ingooien door teveel lijnen in het water te hebben. We besluiten om op de punt te gaan zitten. Dit is een stek waar Dré en ik normaal nóóit zouden gaan zitten omdat deze stek vrijwel elk weekend bezet is. Maar omdat de ‘mooi weer vissers’ al een maand niet meer hier hebben gezeten, en wij hier nu wel lekker alle kanten op kunnen vissen, gokken we er op dat de vissen minder op hun hoede zijn als tijdens de rest van het jaar.

De hengels van Dré in winterstyle

Dré kan al rond het middaguur op de stek zijn en zoals altijd kom ik pas later aankakken ivm werk. Dré heeft de rechterkant voor zijn rekening genomen dus zal ik links neerstrijken. Daar ben ik niet rouwig om want links liggen een hoop mogelijkheden. Ik zet eerst mijn brolly system op, want er zijn wat buien voorspeld en als ik ergens een hekel aan heb is het opbouwen in de regen. En die regen voelt nu ook nog eens extra koud aan brrrr. Als ik de brolly open klap hoor ik een knap. Fak!! Het metalen draadje dat de baleinen in de nok bij elkaar houdt is geknapt. Later hoor ik dat andere dure merken hier ook wel last van hebben. Lekker dan. Ik probeer er maar het beste van te maken. Ik heb nog wat extra paaltjes in het foudraal die helpen om de boel omhoog te houden. Het ziet er niet uit, maar ik zit wel droog gelukkig. De lijnen kunnen worden uitgevaren. Ik besluit er sowieso eentje helemaal naar links te varen. Daar ligt een soort strandje. Een langzaam aflopende bodem tot een meter of zes is naar mijn mening altijd interessant. De rechter rig vaar ik naar de overkant.  Bij mij komt ongeluk nooit alleen zoals we de vorige keer al mee hebben gemaakt en ook nu heb ik pech want de antenne voor de dieptemeter ligt blijkbaar nog ergens thuis want ik kan hem niet vinden. Zodoende moet ik op de gok de rigs lossen. Links is het probleem niet, want daar ken ik de dieptes wel, maar aan de overkant heb ik geen idee van de dieptes. Het blijft dus een gok.

De voerboot komt in de winter goed van pas

Voor André is het nooit een gok, want die werpt altijd zijn rigs uit. Hij weet dan sowieso of hij goed ligt naar zijn idee. Maar hij heeft sinds vanmorgen nog geen beet gehad, dus ik stel hem voor om de rigs met mijn voerboot uit te varen. Dat lijkt hem wel een goed plan. Ik stel voor om in ieder geval één rig links naast het eiland te droppen. Er ligt daar ergens een plek die in het verleden al eens garantie gaf. André stelt voor om er toch wel een bult hele en halve boilies bij te gooien. Ik denk daar anders over. Zomers doe ik dat al nooit en nu met die kou… maar André zegt dat het wel goed komt. Nou.. we zullen zien. Als we zijn rechter hengel hebben uit gevaren komt er bij mij al leven in de linker stok. Die ligt er nog geen kwartiertje in! De hanger staat al bovenin en de lijn klimt langzaam uit het water. Als ik de hengel oppak en strak draai voel ik nog één schok en dan voel ik geen weerstand meer en is de karper gevlogen. Nou.. dat begint weer lekker zeg! Na een half uur gaat ook de rechter er vandoor. De top gaat krom en er volgt zelfs een kleine run. Karper, op zeker! Ik roep naar Dré, maar die ligt lekker te tukken bij zijn kacheltje. Hij moet dagelijks al op een onmenselijke tijd op zijn werk zijn, dus ik neem hem niks kwalijk. Rustig dril ik de vis vanaf de overkant. Na nog een keer roepen komt André toch even kijken waar de brand is. Hmmm zegt ie. Dat zou wel eens een dikke kunnen zijn. Loom en af en toe een schok op de hengel verraden de vis. Dan zit het zaakje ineens vast, waarschijnlijk achter het talud. Ik blijf heel rustig druk houden en trek niet te hard. En zoals verwacht voel ik heel langzaam maar zeker een vis met tegenzin over het talud glijden. De vis doet niet veel en laat zich als een zak zand binnen draaien. Ik zie in het kraakheldere water een lichte kleur aan komen. Een spiegel? WOT!?? Het is een brasem! En niet zo maar een brasem, maar waarschijnlijk de meest dikke die ik ooit ving. Niet de langste maar zéker wel de dikste. André lacht me uit... ja natuurlijk.

Toch geen karper!

Als ik na het opnieuw uitvaren van de rechter hengel lekker mijn slaapzak op zoek, hoor ik in de verte autodeuren dichtslaan. Na een uurtje krijg ik wéér een trage oploper op de linker stok maar de hanger zakt ook weer net zo snel op zijn plek waar ie vandaan kwam. Ik hoor wat stemmen verderop en ik heb een donkerbruin vermoeden dat… ja hoor. Voor de derde keer dit jaar gaan er gasten boven op mijn schoot zitten. Wat is dat toch? Maar deze keer is de hele plas vrij en ben ik het zat. Nu ga ik wel verhaal halen. Waarom komen jullie niet eerst even vragen waar mijn lijnen liggen? Het antwoord is “Er gelden hier regels hoor…” Vriend, kijk eens om je heen. Waarom zou ik niet naar links vissen? We zitten hier helemaal alleen! Er zijn ook ongeschreven regels waar men eerst netjes vraagt hoe de vangsten zijn en of het geen probleem is om ergens te gaan zitten vissen. Maar blijkbaar gooi je liever je eigen glazen in én die van mij. Voordat ik uit mijn plaat ga, loop ik maar weer terug en klaag bij André die ook al met zijn hoofd schudt. Ik kan nu alleen nog maar naar de overkant vissen en onder mijn eigen kant. Maar ik weet al zo goed als zeker dat die stekken weinig gaan opleveren.

Dré met een matfoto

Midden in de nacht hoor ik de Fox beetmelder van Dré om aandacht vragen. Ik schiet snel in mijn warmtelaarzen en ga naast mijn vismaat staan. Hij schiet al snel in de stress want de karper zwemt als een malle naar rechts en onder zijn tweede lijn door, maar erger nog, richting bosjes die over het water hangen. Beetje tricky. André steekt zijn hengel ver vooruit om de lijn uit de takken te houden. Gelukkig draait hij en kan ik al snel de karper scheppen. Het is geen hele grote en Dré wil hem snel weer terug zetten. Ik zeg “HO, elke vis in de winter telt voor 2 hè!?” Dus we doen wel even een foto hoor haha. Bij mij blijft het stil en kan ik met een blank naar huis.

De volgende visdate met André is snel gemaakt. Dit keer gaan we aan de andere kant zitten. Ook deze keer zit André al aan het water. Als ik aankom bij het water, kan ik hem in eerste instantie niet eens vinden. Haha die ouwe struikrover heeft zich goed verstopt. Een mooi stekkie die ik nog niet kende. Helaas heeft hij nog niks gezien. Ik besluit rechts van hem te gaan zitten zodat ik weer naar het strand kan vissen. Als de voerboot over het water gaat, zie ik vele vis symbolen op de visvinder voorbij komen. Er ligt dus vis zat, maar deze liggen allemaal op half water. De luchtdruk is sky high en dat is typerend voor dit water. Daar was ik al snel achter. Hoge luchtdruk en dit water gaan niet samen. Het heeft nu ook gesneeuwd. Dus we kunnen een paar mooie sfeer platen schieten maar daar blijft het dan ook bij. De week erop kan ik niet maar Dré gaat wel en vangt een dikke winter kneiter van nét geen 15 kilo. Hij maakt een briljant mooie ‘matselfie’ en ik ben jaloers haha. Ik hoop dus zo snel mogelijk weer met hem af te spreken. Een week later is het al zo ver en gaan we weer een nacht samen achter de karpers aan. De sneeuw is helaas weg, het is best warm voor de decembermaand en er waait een ZZW wind. Ideale omstandigheden zou je denken. Toch liggen de vissen wederom op half water en als ik de luchtdruk check klopt dat dan ook weer. De hele nacht blijft het stil maar om een uur of 6 ’s morgens gaat de wekker van André. De Fox wekker piept een paar keer en gaat daarna over in een vette fluiter. Snel staan we alweer naast elkaar en Dré drilt rustig en mompelt iets over te kleine haakjes en kalm aan doen. De vis doet niet heel erg zijn best en na een paar minuten kan ik een mooie donker gekleurde winter schub scheppen voor André. 1-0

André met een mooie winterschub
André met een mooie winterschub

André besluit nog een nacht er aan te plakken en verkast daarom naar de overkant. Vanaf daar kan hij veel beter de stekken aanwerpen. Ik geef het tot 15.00 uur de kans en dan ga ik naar huis. Wel met pijn in het hart, want ik heb het idee dat door de vangst en de weersomstandigheden er best nog wel eens wat gevangen kan worden. Ik vaar 2 rigs uit en als de eerste rig is gedropt, zie ik een hoop vis symbolen voor mijn eigen kant. Op zo'n 50 meter uit de kant links is het ook druk. Die voor de kant werp ik uit met een 16 mm pop-up aan een chod en de linker stok voorzie ik van een snowman. Nu heb ik dus samen met een bodem aasje aan de overkant, drie verschillende aasaanbiedingen. André zit aan de overkant als de kerkklok verderop één uur slaat. Ik baal wel een beetje want ik denk al weer aan een derde blank, als ineens uit het niets mijn receiver een aantal piepen geeft. Ik schiet mijn laarzen in en als ik naar de hengel loop, buigt de linker stok als een hoepel en tikt de slip, yessss hè hè!! Als dit geen karper is, vreet ik mijn sokken op! Rustig pak ik de hengel op en begin aan de dril. Een ‘hoppaaahhh’ laat aan Dré weten dat ik er één aan heb. Rustig aan nu, want deze verspelen zal me naar de rand van een inzinking brengen. Gelukkig gaat alles goed en als de vis voor de eerste keer zijn flank laat zien, weet ik dat het een spiegel is. Wéér een spiegel. Blijkbaar vinden ze de zoete scopex boilies ook hier lekker want er zwemmen véél meer schubkarpers. Dat, of ik heb zoals wel vaker een gouden snikkel haha. Het wordt nog mooier als ik de vis schep. Het is verdorie alwéér een bizar mooie vis. Ik kan mijn geluk niet op. Drie nachten blanken in de kou en nu deze beloning. Heerlijk.

Wéér een fantastische spiegel!
Wéér een fantastische spiegel!

André vangt kort daarna ook nog een uitzetspiegel. Als ik afscheid neem zeg ik nog dat hij nog wel een aantal vissen gaat vangen. En inderdaad. ’s Morgens heb ik 2 gemiste oproepen van hem. Hij blijkt nog drie aanbeten te hebben gehad waarvan er twee werden verzilverd. Twee mooie schubkarpers met een prachtige winter kleur op hun flanken mogen even poseren.

To be continued, stay tuned.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.