Winterse kou & heimwee

Mijn dag op stage begon goed; ik kreeg te horen dat ik op maandag om 8 uur moet beginnen in plaats van de geplande 13:00 uur. Daar ging mijn geplande verjaardagsnacht. Sinds dat ik naar lelystad ben verhuisd vanuit limburg is dat gaan vreten aan mijn vistijd.

Ik reis bijna elk weekend terug naar limburg om daar tijd door te brengen met mijn familie en vrienden. Dit weekend was dat niet de bedoeling. Dit weekend is gepland voor het vissen. Voor het vangen van een verjaardags karper. Het geluk was met mij en toen ik mijn verhaal deed aan mijn stage begeleider mocht ik eerder gaan om alsnog een nachtje te kunnen pakken. Gelukkig kwam ik nog in het licht aan en kon ik in het licht opbouwen. Heerlijk. De afgelopen 2 dagen bestonden uit voorbereiding dus de stekken waren uitgepeild en aangevoerd. De stokken werden opgetuigd en een nieuw onderlijn werd gemonteerd. De rigs voorzien van een pva zakje vol gecrushde boilies en een kleine 12mm aan de hair werden ze netjes ingeworpen op de stekjes. Een klein handje 10mm er omheen en ik had alles liggen. Onderuit gezakt in mijn stretcher starend naar het water begint mijn gedachte te lopen.
 


Het vissen in lelystad is toch wel anders dan in limburg. Bijna overal waar je gaat is water. Veelal kanalen terwijl waar ik eerst woonde ik echt een vijvervisser was. Gelukkig had ik me in de zomer al snel hier op aangepast en had ik mijn eerste 20 lelykarpers al gevangen. Toen ik fijn in mijn slaapzak lag en me dit allemaal bedacht gaf mijn fox micron E een teken van leven. Een rustige oploper maakte bekend dat er aan de andere kant een vis mijn popup maisjes in combinatie met een pva zakje gecrushde squid en liver niet had kunnen weerstaan. Onder het drillen kreeg ik het gevoel dat het om een goede vis ging. In het aarde donker aan de waterkant met de hengel in de hand. Heerlijk

De vis bleef fijn diep en nam met constante snelheid lijn. Onder de dril komt de vis rustig dichter bij. Ik zie in de schemering van het maanlicht een stuk drijfvuil en vloekend zie ik mijn lijn hier op aan gaan. De capriolen die ik op dat moment uithaalde haalde niets uit. De lijn kwam verstrikt tussen de hoop vuil. Schurend voel ik de lijn zich steeds dieper er in boren en de hoop op de vis wordt steeds kleiner tot op het moment dat ik het vuil richting mij toe kan trekken. Ik voel niets meer alleen de weerstand van het vuil, geen getik meer. Als ik mijn lijn vrijmaak uit het vuil wordt mijn vermoeden bevestigd. De vis is gelost. Bale, knikken, boilie verversen nieuw pva eraan en verder. Runs zijn in deze tijd schaars dus de aasperiodes die de vissen nu hebben moeten optimaal benut worden. Tijd om na te denken gun ik mezelf als de hengel opnieuw inlicht.
 


Een echte lelykarper


Turend over het water en onder genot van een sigaret dringt het tot me door. Vrijdag de 13de. Ik geloof er nooit in maar het begint er steeds meer op te lijken dat het niet bepaald mijn dag was. Ik hoop dat de pech nu ophoudt en met diezelfde gedachten val ik rustig in slaap onder mijn shelter. Rond n uur of 1 luister ik met een half oor naar de natuur. Wat ik dan hoor maakt mijn dag compleet slecht. Het rustige getik op mijn shelterdoek laat blijken dat het regent.  Dat regen in de zomer kan zorgen voor een positieve omslag in de vangst is algemeen bekend. Maar ik weet ook maar al te goed dat het in de winter voor een negatiev omslag zorgt. Het regenwater laat het kanaalwater nog harder af koelen waardoor de vis helemaal omslaat naar passief. Hierbij bedenk ik me dat mijn kans op nog een run verkeken is.

Teleurgesteld en balend spreek ik met mezelf af om de nacht te blijven zitten en morgen bij de ochtendgloren op te ruimen. Als de ochtend aanbreekt en mijn gedachte voor de 2de keer deze sessie werkelijkheid is geworden baal ik. Balend van de hele sessie. Het begin van de dag op mijn stage, de run die ik uiteindelijk door een stuk zwerfvuil verspeelde gevolgd door de regen. Het zit mee of het zit tegen, deze keer zat het erg tegen. Over een week ga ik terug naar limburg. Twee weekjes terug naar het putjes vissen. Samen met vismaat lars staat dan een dagsessie op de planning op een van mijn favorieten wateren in limburg. Hierop verheug ik me dan maar.

Onder het opruimen zie ik dat 2 collega vissers zich installeren aan de overkant van het kanaal. Zodra ik de kar ingeladen heb en wegfiets wuif ik vriendelijk naar hun om ze succes te wensen. Onder het genot van een winters zonnetje fiets ik weer terug naar huis. Dromend over het mooie limburg.

 

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.