Tussen zwijgen & gillen: Social (distancing)

Tussen zwijgen & gillen: Social distancing

De afgelopen maanden hebben de meeste mensen in Nederland en België zich sociaal moeten afzonderen van anderen. Voor de één is dat prettig geweest en niet ongewoon, voor de ander een regelrechte hel. Voor mij persoonlijk maakte het niet erg veel uit. Mijn werk wordt onder de vitale functies geschaard en dus heb ik de gehele corona tijd maximaal doorgewerkt en ben ik onder de mensen geweest. Daarnaast ben ik een visser die vrijwel al zijn binnenlandse sessies alleen doorbrengt en hoofdzakelijk doordeweeks. Niet alleen om effectief te kunnen vissen, maar ook om een uitlaatklep te hebben voor een druk bestaan. Mijn visserij is iets persoonlijks en het is geen geheim dat ik door mijn onregelmatige werkuren vaak vis op de momenten dat vrienden en vismaten aan het werk zijn. Een social met Tom was dan ook een welkome afwisseling!

 

Advertentie:

  



Een social met Tom

Toen ik twee weken geleden plotseling de kans kreeg om een nacht te vissen van vrijdag op zaterdag, besloot ik eens te informeren binnen de crew van CarpFeeling. Wie had er zin en wie kon er een nachtje samen vissen? Het was immers alweer te lang geleden dat ik een social had gevist met de jongens (buiten vismaat Bob om). Tom zag er wel heil in en na wat heen-en-weer geapp besloten we om het nachtje in mijn omgeving te vissen. De locatie werd onder voorbehoud gekozen, want door het thuiswerken van veel vissers was het overal nog erg druk aan het water. Daarom kozen we ervoor om instant te vissen en nergens voor te voeren. Dat bood ons de meeste flexibiliteit.

Social distancing

Op vrijdagmiddag vertrok ik bewust al vroeg naar het gekozen water. Tom kon pas in de avonduren aansluiten, maar de kans dat onze voorkeursstek bezet zou zijn was reëel met de hedendaagse drukte. Gelukkig bleek dat niet het geval en zette ik niet veel later mijn spullen op. De eerste uurtjes werden de rigs ingeworpen in afwachting van Tom zijn komst. Hij nam een rubberboot mee om de hengels voor het donker op scherp te kunnen krijgen. Zo gezegd, zo gedaan. Met chirurgische precisie werden vier rigs ingelegd. Ik koos voor twee ondiepe stekken aan de overzijde en viste bewust met kleine aasjes (12mm Scopex Squid) om anders te vissen dan het gros van de vissers.

Weersomslag

Tom hield op zijn beurt één van zijn hengels onder de eigen kant op een metertje of vier aan water. Een chod met wat kleine boilies eromheen moest hier het verschil maken. Zijn tweede hengel lag een stuk dieper om alle opties te proberen. Het was een nagenoeg windstille middag en avond. In de groepsapps verschenen video’s van hoosbuien en stormen door het land, maar daar was bij ons eigenlijk geen sprake van.

Rond een uur of 23.30 sloeg het weer volledig om. Vanuit het niets begon het keihard te waaien, flitsen en regenen. Ook wij ontkwamen niet aan de storm, maar zaten gelukkig wel aan de rand ervan. Rondom het gekozen water staan immers genoeg oude bomen die een risico kunnen vormen. De vele regen zorgde ervoor dat we in onze eigen tenten schuilden en uiteindelijk toch op tijd besloten te gaan slapen. Hopelijk zou de nacht of de vroege ochtend nog iets brengen op dit taaie water.

Ouwe stekkenpezer
Ouwe stekkenpezer!

Beet!

Omstreeks 05.00 uur was daar plots de gehoopte aanbeet op mijn linkerhengel. Helaas schuurde de lijn direct na de aanslag ergens op doormidden en was het klaar met de pret. Ik vis vrijwel altijd met een helicoptersysteem om ervoor te zorgen dat de vis de lijn kwijt kan spelen bij lijnbreuk. Gelukkig was dat nu ook het geval en dat gaf mij wat innerlijke rust. Het feit dat de vis toch voor het kleine aas was gevallen gaf vertrouwen en bood perspectief voor de resterende uren.

 

Advertentie:

 


Na die aanbeet lag ik wakker tot een uur of 7. Balend van de verspeelde kans en hopend op een volgende aanbeet, maar die kwam niet. Daarna kukelde ik alsnog in slaap, tot ik rond een uur of 9 wakker werd. Tom vertelde dat hij niet snel genoeg was om een moddervette ijsvogel op de foto te zetten, maar wel om een fotootje van weerloze Frank te maken. De foto zal ik je besparen. Echte vrienden…

Een onverwachte afsluiter

Het mooie aan zo’n social is dat je lekker kunt keuvelen over van alles en nog wat. De karpervisserij, maar ook privézaken. Zo kwamen we dan ook de ochtend door en de kans op een aanbeet nam af met het verstrijken van de uren. Tot plotseling toch de linkerhengel van Tom bruut tot leven kwam. Een harde run op de chod in de eigen kant zorgde voor spektakel, want de vis ging maximaal voor een in het water liggende boom. Tom vist sinds kort met 10ft Scopes en dit was direct een mooie beproeving. De hengel ging krom en kon de klappen van de vis mooi pareren. Uiteindelijk koos de vis voor het open water en zette Tom de achtervolging in met de boot.

Tom zette de achtervolging in
Tom zette de achtervolging in met de boot.

Terwijl Tom ronddobberde besefte ik mij plots dat ik de drone had meegenomen. Die moest natuurlijk even de lucht in voor wat beelden van de dril. Dat lukte ook zeker, maar Tom had aardig wat tijd nodig om de vis richting het net te krijgen. Geen probleem natuurlijk, want waarom een vis pushen op open water? Het zorgde er wel voor dat het moment suprême, het landen van de vis, nét niet op beeld stond doordat de batterij 20 seconden eerder een kritiek niveau bereikte en ik hem terug moest vliegen om een crash te voorkomen.

Een prachtig einde van een gezellige social!

Veel belangrijker was dat de vis binnen was en het bleek ook nog eens een pareltje te zijn! Ik herkende hem als een vis die ik eerder heb mogen vangen. Met ruim 17,3 kg op de klok was het een perfecte afsluiter van een gezellige social en een fraaie vis voor mijn gast uit Overijssel. Social geslaagd en we besloten dan ook direct om het binnenkort nog maar eens over te doen.

Meer blogs van Frank bekijken? Klik dan hier.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *