Mijn geheugen vol vangsten (7)

In de verhalenreeks ‘Mijn geheugen vol vangsten’ blikt Fred Janssen terug op zijn vroegere visserij. In aflevering 6 beschreef Fred het begin van zijn visserij op een groot grindgat. Hierin vertelde hij onder andere hoe hij het water observeerde en begon met het opbouwen van zijn voerstek. In dit tweede deel vertelt Fred verder over zijn visserij op het grindgat. Veel leesplezier.

Nieuwe gronden, nieuwe uitdaging: Het oude grindgat (deel 2)

Sinds enige tijd behoor ik tot een fieldtestteam wat aas vertegenwoordigd vanuit Engeland. Het kostte me enige tijd voor ik de juiste boilie hierin had gevonden. Maar na enkele buitenlandse trips op betaalwateren werd voor mij wel het een en ander duidelijk. Soms ligt het niet eens aan wat voor aas je gebruikt. Vaak is het wel onderscheidend om ander aas te gebruiken dan anderen.

Mijn geheugen vol vangsten - Het oude grindgat

De eerste prioriteit is het krijgen en opbouwen van vertrouwen. Vertrouwen in het aas, in de firma en in de mensen om je heen. Binnen het team wisselden we veel informatie uit. Wat mij vooral aantrok waren de freezerbaits van deze firma genaamd Ocean Fresh. De ‘Oily Crab’ werd al snel mijn favoriet, want ik kon volop genieten van dit aasje. Hij was er in diverse formaten en tevens kon ik aan de slag met pop-ups en wafters van 15 en 20 mm. Door regelmatig wat artikelen te schrijven en feedback te geven werd de prijs erg aantrekkelijk om goed in te kunnen slaan.

Vertrouwen in het aas

Als de hoeveelheid beschikbaar aas dan toch geen probleem is, is het ook makkelijker een zak los te rukken en flink te gaan strooien. Het grindgat werd door meerderen bevist, meestal door vissers met eigen recepten en bollen. Mijn naam werd nogal snel gewijzigd naar ‘Ocean Fred’, maar mijn vangsten liepen snel op. Niet alleen de Oily Crab deed goed zijn werk, ook de ‘Garlic Robin Red’ deed het goed op de plas. Ik hield veel vis in mijn zone en kon elke sessie wel wat mooie exemplaren vangen.

Mijn geheugen vol vangsten - Het oude grindgat

Destijds had ik ook de ruimte om veel en vaak te gaan vissen, maar er zou een nieuwe fase aanbreken in mijn leven. De eerste was op komst! Ik had negen maanden de tijd hieraan te wennen…

De laatste maand van de zwangerschap viste ik dan ook dichter bij huis. In mijn afwezigheid op de plas nam, in goed overleg, een kennis de stek over. Wel met de afspraak dat hij, als ik weer terug was, zou vertrekken. Voor die tijd wist ik zelf een dertigtal vissen te strikken. Hij wist in de twee maanden die ik afwezig was zo’n 50 vissen te vangen. Toen ik de draad zelf weer oppakte liep het ook weer goed door voor mij.

De kers op de taart?

Ik sloot het jaar af met 75 vissen, waarbij er verschillende toppers gedubbeld werden. Alleen mijn doel was nog niet bereikt: een dikke 20 kg vis. Ik wist zeker dan hij er moest zwemmen want ik had hem gezien. Een brede massieve schub met een grote kop, brede schouders en een strakke staart. Die moest power hebben!

Mijn geheugen vol vangsten - Het oude grindgat

Dit maakte voor mij dat ik bij het verspelen van vis, een losser of vast aan de kabels, telkens het gevoel kreeg dat ik de grootste had verspeeld. Maar het inzicht dat ik in het bestand kreeg hield mij in spanning en lokte me telkens terug naar die ene stek. Met links en rechts wat concurrentie die soms ook wel resultaten los lieten, maar vaak stilzwijgend kwamen vragen wat ik had gevangen. Deze praktijken zorgden ervoor dat ik meestal alleen wilde vissen en liefst een niet-visser, of iemand die niet op dit water viste, mijn vangsten op de foto liet zetten…

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.