Alan Blair over 'Urban Banx Underwater'

Als je de kans krijgt om mooie dingen te gaan doen in het leven moet je die met beide handen aangrijpen. Mij werd de vraag gesteld of ik wilde leren duiken… natuurlijk wilde ik dat! Of we nu wel of niet een onderwater film zouden maken, het leren duiken stond sowieso al op mijn lijstje. Als we specifiek kijken naar Urban Banx dan denk ik dat Kevin, de jongens en ikzelf altijd proberen om alles op onze eigen manier te doen. Of dat hem nu zit in producten als de Scope of in de moeite die we steken in de kwaliteit van de video’s en de gekozen muziek, we proberen dingen te doen die echt bij ons passen.

'Getting suited up'

De eerste afleveringen van Urban Banx waren geweldig. De video’s bleven in ontwikkeling en verbeterden iedere keer. Ze duurden langer en we bezochten meer locaties. Toch voelde het voor mij alsof het wat monotoon werd. Ik koos een locatie, reed naar die plekken en paste vaak dezelfde tactieken toe. Tot nu toe heeft niemand me aangesproken om te zeggen dat het saai werd en ik iets anders moest proberen, maar vanuit mijn eigen drive wil ik altijd een stapje verder doen en iets nieuws proberen. Ik wilde simpelweg niet dat Urban Banx een stereotiep werd waarin we naar een park gaan met chods en brood voeren in het gebied waar de eenden gevoerd worden. Zoals gezegd werd het voor mij monotoon en ik was bang dat kijkers dit gevoel ook zouden krijgen. Daarom besloten we van deze aflevering een Urban Banx te maken, maar met een eigen twist waarin ik zou leren duiken. Toen ik jong was heb ik ooit één keer eerder gedoken in een zwembad, maar ik kon me niet meer herinneren dus het was allemaal erg nieuw.

Off we go

Peter en Andrew reden het hele stuk naar Nash en offerden hun vrije tijd op om mij les te geven. Na een paar uur uitleg over veiligheid en het materiaal werd ik in het zwembad van Kevin gegooid. Ik voelde me direct op mijn gemak en voelde me niet onveilig. Achteraf begreep ik dat veel mensen hier in het begin moeite mee hebben, mogelijk dat dit wordt veroorzaakt door het regelen van de ademhaling of claustrofobie. Het voelt erg onnatuurlijk, maar toch was ik gelijk op mijn gemak. Diezelfde dag doken we ook in het nieuwe water van Kevin dat kraakhelder was. Het was januari en stervenskoud, maar mijn eerste echte duik was een feit en duurde 10 minuten.

Hij was zo groot!
Hij was zo groot!

Andrew en ik praatten veel met elkaar en besloten dat we mogelijk het duiken en onderwater filmen konden combineren. We bespraken een aantal potentiele wateren en besloten om te kiezen voor een water waar Andrew al vaak had gedoken. Het is dichtbij zijn huis en een locatie met een soort ‘urban jungle’ onder water. Samen met Andrew en Peter hebben we vooraf twee dagen gedoken en ik kwam zelfs een aantal karpers tegen. Bij elke duik leerde ik meer en ik luisterde goed naar hun aanwijzingen. We prikten een datum en Oli, Lewis en Dan kwamen over om plannen te maken. We besloten een soort onderwater duikfilm te maken. Nu is Korda de absolute leider op het vlak van onderwater filmen en het zou onmogelijk zijn om het geweldige materiaal te evenaren. We hebben ook nooit de gedachte gehad om een Nash versie van Korda Underwater te maken, dat is absoluut niet onze intentie geweest. Ik ken een aantal van de jongens die daar werken en weet hoeveel tijd en investeringen Danny in dat project heeft gestopt. Dat is bizar! Het is absoluut niet zo dat hij aankomt bij het water, een paar camera’s plaatst en maar afwacht of het werkt. Het vormt een enorme belasting op de medewerkers en brengt veel kosten voor het materiaal met zich mee. Acht delen filmen vraagt een enorme toewijding en inzet en na acht delen verdienen ze alle credits.

Een souvenir van de bodem, flink voorzien van mosselen
Een souvenir van de bodem, flink voorzien van mosselen

We wilden vooral wat dingen kunnen vergelijken en waren in de gelukkige omstandigheid dat Marc Voosen zijn eigen onderwatercamera’s heeft en ter beschikking stelde. Door de samenwerking van Adrew en Peter bij het duiken, Marc Voosen met de camera’s en het feit dat we toch een ietwat andere Urban Banx wilden maken vielen de puzzelstukjes op hun plek.

Ik ben een ras optimist, maar diep van binnen wist ik ook dat er een groot risico was dat niet alles zou werken binnen de korte tijd die we beschikbaar hadden. Het zou lastig worden om binnen 48 uur een aanbeet te krijgen in het vroege voorjaar, laat staan voor de onderwatercamera. Met twee boten op het water en drie man onderwater zorgden we voor zo veel verstoring op de stek dat de karpers weg zouden blijven en we de camera’s uiteindelijk zouden plaatsen op een plek waar urenlang geen vis in de buurt zou komen.

We gebruikten veel klein aas
We gebruikten veel klein en attractief aas

Ik hoop dat jullie de film hebben gezien en zonder al te diep op de details in te gaan, waren er voor mij een paar hoogtepunten. De eerste was het daadwerkelijke duiken. We kunnen allemaal met een peilhengel werken en de stek op die manier onderzoeken, maar pas als je hun leefomgeving met eigen ogen ziet weet je wat de karpers moeten doen om te overleven. Dat was fascinerend voor mij. Ik gebruik de laatste twee jaar al een onderwatercamera bij mijn visserij en wist al redelijk hoe de onderwaterwereld eruit zag, maar als je jezelf erin begeeft is dat enorm anders. Je vindt plekken die de karpers hebben schoongemaakt, gedeelten met slib waar gaten in gemaakt zijn en zelfs kraters die zijn ontstaan door azende vis. En dat ik ze dan daadwerkelijk zelf tegenkwam was geweldig!

De rigs waren eenvoudig en ik koos ervoor om een halve witte pop-up te gebruiken voor visuele attractie
De rigs waren eenvoudig en ik koos ervoor om een halve witte pop-up te gebruiken voor visuele attractie

Het plaatsen van de camera’s was een stressvolle bezigheid. We besloten plekken te zoeken waar de vis recent was geweest, maar dat was moeilijk. Het liep niet allemaal vlekkeloos, sommige camera’s werkten niet en we hadden wat problemen met de technologie. Toch wisten we, later dan gepland, camera’s te plaatsen op 3 stekken en daar rigs voor te plaatsen. Het voer konden we perfect presenteren. Bedenk je dat dit allemaal op de eerste dag plaats vond. Dat de eerste karper zich al binnen 15 minuten toonde nadat we in de Gazebo waren gaan zitten was dan ook een enorme kick. Op dat moment besefte ik me hoe de jongens van Korda zich steeds hebben gevoeld als ze konden kijken naar hun rigs en azende karpers.

Na het uitzwemmen van de rigs konden we eindelijk zitten
Na het uitzwemmen van de rigs konden we eindelijk zitten

Mijn visserij bestaat voor een groot deel uit stalken en het plaatsen van rigs in de kantjes. Ik weet daarom hoe gaaf het is om de vis jouw haakaasje te zien benaderen. Dat zijn voor mij de hoogtepunten van het vissen. Het was dan ook super om het in deze omgeving te kunnen doen en met zijn allen rond het beeldscherm te zitten om te wachten op die lang verwachte aanbeet. De dag ging voorbij en meerdere karpers bezochten onze stekken. We waren een aantal keren erg dicht bij een echte aasopname, maar het bleef bij het aanraken van het aas met de lippen.

In de schemering kwam de lang gehoopte aanbeet
In de schemering kwam de lang gehoopte aanbeet

Een van de stekken werd volledig opgeschoond door de talrijk aanwezige brasems, maar toch werd het haakaas niet opgepakt. Gelukkig, want dat zou een kleine ramp zijn geweest. Door gebruik te maken van een grotere haak en haakaas werden de brasems in ieder geval ontzien. Toch vang je met een 20mm haakaasje zo nu en dan wel brasem,  zeker als het de grotere exemplaren betreft. Gedurende de nachtelijke uren ving ik er 5 op een 15mm pop-up die ik in het slib viste buiten zicht van de camera’s. Het toont in ieder geval aan dat je door groter haakaas beter kunt uitselecteren en minder wordt lastiggevallen door de witvis.

Deze vis gaf zoveel voldoening!
Deze vis gaf zoveel voldoening!

Het was ook interessant om te zien op deze plek dat we eigenlijk maar weinig aas gebruikten. Het aas dat we gebruikten bestond vooral uit stukjes boilie met enkele hele boilies en wat hennep. Daar doorheen hadden we wel veel Scopex Squid Syrup en boiliedip gebruikt. Vier uur lang domineerden de brasems de stek en daarna verlieten ze hem. Er viel niets meer te halen. De rust keerde terug op de stek en vlak voor het donker kwam er karper in beeld die rustig begonnen te azen. Mogelijk dat het restanten van het aas waren tussen de stenen, maar iets trok ze nog aan tot de stek. Persoonlijk denk ik dat een deel van de liquids in de bodem is getrokken. Als ik enkel boilies had gebruikt dan was de stek door de brasems geplunderd en viel er daarna niets meer te halen. Door gebruik van het boiliekruim en de liquids bleef de stek nu ook interessant voor de karper. Dat was zeer leerzaam om te zien!

Opzichter Lee met een mooie schub van dit water
Opzichter Lee met een mooie schub van dit water

Een ander belangrijk aspect dat we duidelijk konden zien was het belang van lichtintensiteit op aastijden. Je leest er vaak over en ervaart het misschien ook in je eigen visserij, maar de beste aastijd is rond zonsopkomst of zonsondergang. Dit werd ook erg duidelijk door de camera’s onder water. Gedurende de dag werd de stek bezocht door karper, maar werd er niet geaasd. In de schemering kwamen de vissen terug en begonnen ze maximaal te azen. Het is zeker een les voor ons allemaal dat je deze momenten echt mee moet pakken. De beste tijd is eigenlijk altijd het eerste uur daglicht en het laatste halfuur voor het donker.

De volgende stop was een prachtig parkwater in de buurt
De volgende stop was een prachtig parkwater in de buurt

Het krijgen van een aanbeet voor de camera was een enorm hoogtepunt, maar we misten hem bijna! We moesten de apparaten draaiende houden op accu’s aangezien er geen stroomaansluiting beschikbaar was. Door het regelmatig schakelen tussen de camera’s en het wisselen van accu’s waren er korte momenten waarop we de rigs niet in de gaten konden houden.

Dan was bezig om de accu van het betreffende scherm te vervangen en toen het scherm weer aansprong zagen we een karper kopschudden met het haakaas buiten de bek! Ik weet dat Dan hier nog steeds van geniet. Voor hem was het een enorm hoogtepunt en dat gold natuurlijk voor ons allemaal. We hadden een aanbeet op video en dat is een moment dat ik nooit zal vergeten. Het mag misschien maar een kleinere vis zijn geweest waarvan ik er letterlijk duizenden heb gevangen in mijn leven, maar de manier waarop hij was gevangen en de inzet van het hele team maken de vangst onvergetelijk.

Ik schakelde naar zigs toen de vissen aan de oppervlakte verschenen
Ik schakelde naar zigs toen de vissen aan de oppervlakte verschenen

We hadden geen weken de tijd om voor te bereiden en we waren ook niet van plan om het nog een keer te proberen als het niet zou lukken. Het was hier en nu. Dat is trouwens zo met alle dingen die ik doe, of het nu een Euro Banx met Oli is of de Urban Banx video’s. We hebben in het verleden wel reacties gehad van mensen die zeiden “Dat is niet mogelijk. Je kunt niet aankomen op een water en in een half uur zo’n vis vangen!” Maar dat is wel zoals het is. En in dit geval waren we er met een duikploeg, een filmploeg en ondersteuning van boten. We verstoorden het water enorm en kregen toch een aanbeet voor de camera’s. Geloof het of niet, maar zo ging het wel.

Dit was een enorme mijlpaal voor ons allemaal en het was voor mij iets heel anders dan dat ik gewend was. Het leek in de verste verte niet op gewoon vissen. Als ik twee dagen had om te gaan vissen zou ik het allemaal enorm anders hebben aangepakt en ik weet zeker dat ik dan meer zou hebben gevangen. Als ik niet zou vangen dan kan ik je verzekeren dat ik alles had opgepakt en naar een ander deel van het water was gegaan of zelfs een ander water.

Met de spod en de spod cloud werd de vis aan het azen gezet

De video was een week na de release al door 100.000 mensen bekeken en werd wisselend ontvangen. Natuurlijk kan je niet iedereen tegelijk plezieren. Mijn vader vond het de leukste video van mij die hij ooit heeft gekeken (en hij is van een andere generatie), niet bekend met de muziek en vindt dat ik teveel rond ren. Voor mij was het niet het grootste avontuur, maar iets anders is leuk.

Gelukkig zijn er overal parkwateren en hier was dat niet anders. Daarom beviste ik voor het tweede deel van de video een parkwater in de buurt. Ik had een dag de tijd om mijn favoriete visserij uit te oefenen op het prachtige water. Met het materiaal op de barrow werd gezocht naar vissen. Bij het eerste gedeelte waar ik stopte zag het er goed uit. Toch trapte ik in een val. Ik keek naar plekken waar de vissen zich zouden kunnen ophouden, in plaats van naar de plekken waar ze daadwerkelijk lagen. Voor me lagen een paar grote eilanden met interessante overhangende bomen. Er stond een grote boom langs de oever en grote rietkragen. Het zag eruit als de perfecte plek om te starten in de ochtend en er zwommen een paar karpers rond, maar toen ik begon verdwenen de vissen en besloot ik weer verder te gaan om ze te zoeken.

Wat een fantastische spiegelkarper

Ik liep naar de andere kant van het water waar het water wat kalmer was en meer in de luwte lag. Ik vond er flink wat karpers dus ik besloot gelijk mijn spullen te halen. Het was halverwege de ochtend en het was warm. Toch vielen er een aantal buien waardoor we behoorlijk doorweekt raakten. Ik besloot om eerst een paar choddies in de kantjes te gooien langs het riet waar ik vis zag zwemmen. Dit leverde me direct een aanbeet op van een typische parkwatervis. Top!

Het was direct raak

Door de brandende zon lagen veel vissen aan de oppervlakte en ik besloot daarom om te schakelen naar zigs en een sloppy mix. Het koste een paar pogingen om erachter te komen dat ze een aasje aan de oppervlakte verkozen en toen kreeg ik snel twee aanbeten. De eerste was een kleine rijenkarper, de ander een prachtig beschubde spiegelkarper. Dit is voor mij één van de redenen waarom ik zo van parkwateren houd… je weet nooit wat je zult vangen!

Een prachtige dubbel waarmee de sessie werd afgesloten

De regen stopte eindelijk en de zon kreeg de overhand. Ik schakelde naar oppervlakte visserij. De vissen waren erg kieskeurig en de harde wind maakte het lastig om ze op één plek te houden. Het resultaat was een groot gebied waar de karpers aan het azen waren. Ik besloot dicht bij de kant te vissen waardoor ik beter kon voeren en de vissen wat dichter bij elkaar kon houden. Ik voerde met brood in het water en hield alles kort in de kant. Toen er een paar grotere vissen begonnen te azen kon ik uitkiezen welke vis ik wilde vangen. Daardoor wist ik twee prachtige schubkarpers te vangen op de bread bomb, mijn favoriete methode, om de mee sessie af te sluiten. Het is altijd leuk om iets nieuws te proberen, maar als er geen camera’s zouden bestaan zou dit mijn voorkeur hebben. Een beetje rondrennen door een dorp of stad met een brood, een Sawnoff en een bread bomb. Dat is simpelweg niet te verslaan!

Alan Blair

Bekijk Urban Banx Underwater video

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.