Bloopers aan de waterkant

Bloopers leveren steevast mooie verhalen op. Op het moment dat er iets flink mis gaat baal je stevig maar achteraf kan er vaak om gelachen worden. Hieronder dus eens een keer een niet te serieus onderwerp maar een hele serie “carp comedy capers” van zeer lang geleden tot 2015 met deels visvrienden en deels mezelf in de hoofdrol.

Mijn meest recente blooper was afgelopen zomer tijdens het vakantievissen. Na een aanbeet in het donker was mijn vrouw zo vriendelijk om mijn vergeten hoofdlamp op te zetten. Helaas zette ze hem ondersteboven op en iets te nonchalant keerde ik de zaak met 1 hand tijdens de dril. Uiteraard viel hij daarna van mijn bolus af, stuiterde vervolgens op de steiger in 2 stukken waarna de voorkant in het 4 meter diepe water verdween. Einde hoofdlamp dus. 

1

Dit monster kwam door een mazzeltje alsnog op de kant

Twee jaar terug blunderde ik tijdens de dril van mijn (wat achteraf bleek) persoonlijk record graskarper. Tijdens de dril probeerde ik de vis onder overhangende takken weg te houden en belandde door onhandig gedoe prompt met de lijn in een overhangende tak. Deze tak was natuurlijk weer net buiten handbereik en ik keek machteloos toe hoe loodrecht onder die tak aan mijn lijn een enorme graskanjer van “hartkloppingennivo” verwoede pogingen deed om zich van de haak te ontdoen. Ik zag even zwarte sneeuw en dacht al vooruit hoe het monster zich vlak voor mijn ogen zou bevrijden en tergend langzaam weg zou zwemmen. Door een gelukje kwam de lijn toch los en belandde de vis van 108 cm en 34 pond alsnog in het net.

In de categorie “hengel te water” kwam ik eens goed weg. Ik lette in het pre- boilietijdperk (de aardappeltijd), met de penhengel net even weggelegd naast me los op de keien, niet goed op. Zittende op een havenkade raakte ik afgeleid door een gesprek met wat toeschouwers en was te laat bij het reageren op een snel schuivend geluid. De karper had de aardappel genomen en trok de hengel van de kade. Gelukkig viste ik met een telescopische karperhengel die bleef drijven en met een stevig v-spoor wegtrok. Door met een andere hengel met een lood achter de lijn te gooien kwam de karper (inclusief hengel) onder veel hilariteit toch op het droge.

2

Op het betonnen hoekje naast de palen ging de rodpod te water

Korstvissen is door geblooper in mijn jeugdjaren bij mij nooit doorgebroken. Ik liet als jong ventje m,n aandacht verslappen en prompt had een witte eend de korst gepakt. Na een dril, die deels in de lucht plaatsvond, heb ik de oppervlaktevisserij hierna nooit meer opgepakt.

Mijn rodpod had ik ooit, met flinke wind, te scherp opgesteld op een hoekje van de kade. Op deze plek stond hij altijd met stenen verankerd maar nu was ik onder huidige weersomstandigheden te nonchalant geweest en zorgde een enorme windvlaag ervoor dat de hele handel in het ruim 3 meter diepe water kantelde. Ik had weer mazzel dat we alles op het droge gedregd kregen.

3

Een dag na de zelfhaking leek ik op een diklipharder

Een haak belandde in het begin van de boilietijd in mijn eigen lip tijdens het uitvaren van de rig met een speelgoedbootje op de Binnenmaas. We besloten, om in geen geval het kwetsbare bootje schade toe te brengen, uit te varen met de rig tussen de tanden. Op de haak plaatsten we ter bescherming een harde maiskorrel die we op de plek van bestemming voor het droppen van de rig eerst verwijderden. Dit ging altijd goed totdat ik door een verkeerde beweging ineens mezelf gehaakt had. De volgende dag leek ik wel op een diklipharder.

4

Ferenc met de enige resterende foto met op de mat de prachtige spiegel

CarpFeeling Crewmember Ferenc van de Vorstenbosch had onlangs ook een bizarre ervaring. Tijdens het filmen van een grote spiegel gaf de vis de camera een beuk waarna deze koppie onder ging. De film viel hierdoor letterlijk en figuurlijk in het water want de camera bleek helaas het loodje gelegd te hebben.

Nu even naar bloopers van vismaten. Een duur missertje was het per ongeluk omver schoppen van een openstaand potje Vitamo terwijl we op een steiger zaten te penvissen. Het dure flesje wonderolie liep in no time leeg dus dat was een prijzige grap. Mijn neef wilde ooit eens een nachtje mee gaan karpervissen en bij zijn debuut was het tijdens zijn eerste schepbeurt al raak. Bij het scheppen van de eerste vis nam hij iets te veel risico en gleed alsof hij van de glijbaan ging in het water. Het spekgladde verdorde gras was hiervoor verantwoordelijk. Mijn achterneef ging een paar maanden terug s,nachts even voor me scheppen en met zijn laarzen aan te water. Zo kon hij de eerste 2 ondiepe meters overbruggen om zodoende beter onder de vis te kunnen komen. Ineens zie ik hem vlak voor mijn neus ruim een halve meter kleiner worden. Hij stapte onfortuinlijk in een onverwachtse kuil en stond tot zijn liezen in het water.

5

Een spekgladde kei zorgde voor een duik in het Haringvliet

Tijdens het penvissen verpeelde ik in mijn jonge jaren een dure dobber in de lelies. Toen ik met een langzaam leeglopend rubberbootje wel even snel heen en weer besloot te varen om deze te redden was m,n vismaat te enthousiast met het te gehaast naar de kant trekken van het reeds halfzachte bootje. Met een flinke plons schoot hij voorover te water. Toen hij daarna zonder zijn bril boven water kwam was dat even flink schrikken. Deze wisten we hierna op goed geluk in een paar pogingen te scheppen.

De slotanekdote gaat over zowel een blooper van mezelf als van een vismaat. Een paaltje, wat ik over het hoofd gezien had toen het nog licht was, zorgde er in het donker voor dat ik compleet te water raakte. Na een run stormde ik de tent uit en een struikelpartij over het betreffende paaltje volgde met als gevolg geheel kopje onder (gelijk 2 meter diep onder de kant) en dus een volledig nat pak. Een vismaat die met grappige karperverhalen altijd zeer goed wist te scoren had later aan het Haringvliet, tijdens een gezellig onderonsje met andere karpervissers, de lachers weer eens op zijn hand. Na een aantal smeuïge sterke verhalen met karperbloopers, die hij echt zeer smakelijk kon vertellen en die ik van binnen en buiten kende, lag iedereen weer eens in een deuk. Op gegeven moment moest ik het natuurlijk ook weer flink ontgelden met het struikelverhaal. We liepen vervolgens terug naar onze stek en toen geschiedde het onwaarschijnlijke. Bij het uitwerpen van zijn hengel steunde de man die zonet nog iedereen tranen van het lachen bezorgd had, met 1 voet op een kei. Deze kei bevatte een laagje alg en was achteraf gezien door de condens spekglad geworden. In één vloeiende beweging gleed hij zo het Haringvliet in. Sindsdien bestaat deze story uit 2 hoofdstukken.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.