De aanhouder verliest

Het is half drie ´s nachts, zondagmorgen als mijn telefoon piept. Welke gek smst mij nu midden in de nacht? Een sms ook, bijzonder, want tegenwoordig heeft toch iedereen what’s app? Mijn nieuwsgierigheid wint het van de slaap. Ik strompel uit bed naar mijn telefoon. Die ligt drie stappen verder op de lader. Ik lees het berichtje. Het blijkt Edwin te zijn met een bericht wat me in één klap wakker schud.

Ik ben Edwin laatst tegen gekomen in een hengelsportzaak in mijn geboorteplaats. Mijn moeder woont daar nog steeds en soms als ik haar bezoek, ga ik daar nog wel eens buurten. In de zaak hangen foto’s van mannen met grote karpers. Mannen die net als ik 25 jaar geleden ook al op karper visten. Sommigen ken ik nog wel. Met hun viste ik vroeger al op de plaatselijke vijvers en plassen. Mooie herinneringen borrelen op. Die goeie ouwe tijd. Toen 25 pond nog een heuse bak was. Er hangen ook een aantal foto’s van Edwin tussen. Foto’s met ongelofelijk grote vissen. Tjemig, ik ben best wel een beetje jaloers op hem. Waar zal ie die vissen gevangen hebben, vraag ik me af

Op een dag sta ik weer eens in de zaak, als Edwin komt binnen gelopen. De ontmoeting is hartelijk en als ouwe jongens krentenbrood word er natuurlijk veel gepraat over vroeger en alle mooie herinneringen worden weer opgerakeld. Na een tijdje komen de foto’s van Edwin ter sprake. Ik ben natuurlijk razend benieuwd naar zijn verhaal over deze grote vissen. Sommigen ving hij in Frankrijk, maar andere zijn heuse Nederlandse vissen. Tjonge, zulke grote vissen, hier in Nederland? Maar,… zegt ie, je krijgt het niet cadeau. Het is flink bikkelen voor een vis. Na een tijdje nemen we afscheid en wisselen telefoon nummers uit, om misschien een keer samen te vissen net als vroeger.

De oost kant met nu nog weinig wind

En nu lees ik dus midden in de nacht zijn berichtje. Hij schreef; “ ik heb zojuist een 25kg plus vis gevangen. Ik heb een fotograaf nodig, want ik kan niemand bereiken. “ Nee gek hè? Idioot, het is midden in de nacht! De vis blijkt bomvol kuit te zitten en Ed wil haar niet onnodig zakken. Ik ben nu klaar wakker. Vijf en twintig kilo!! Pfff ik heb vele foto’s en filmpjes gezien van zulke grote vissen, maar nog nooit heb ik er één in het echt gezien. Wat kan mij t rotten. Ik geef mijn vriendin na uitleg een kus en stap in de auto.

Het is een rit van anderhalf uur, maar dan kom ik ook bij een prachtig grote plas. In eerste instantie kan ik het niet vinden. De plas is afgesloten door hekken en slagbomen. Ik moet de auto laten staan en na uitleg van Ed, en ongeveer een kilometer lopen, vind ik een dolgelukkige Ed. Het begint al licht te worden en ik wil zo snel mogelijk die vis zien natuurlijk. Edwin legt een grote onthaakmat op het water en wandelt met zijn lieslaarzen naar de plek waar de vis ligt. Voorzichtig tilt hij haar op de mat. Samen tillen we de mat op de kant. Hij haalt de vis uit de zak en mijn mond valt open. Mijn god! Wat een bruut mooi geblokte schub!

Snel beginnen we met het maken van foto’s. Na een stuk of vijf foto’s vind hij het al genoeg. Door de opkomende zon zijn ze goed gelukt. En snel gaat de vis retour, dat siert hem. Nadat de vis is weg gezwommen, begint Edwin, onder het genot van een verse bak koffie, me over de plas te vertellen. Het is een enorme plas van zo’n 200 hectare. Er is in het verleden een flinke vis sterfte geweest en zodoende zijn er hooguit 50 vissen over gebleven. Door de huidige kwaliteit van het water nu, hebben de meeste vissen hallucineerde gewichten bereikt. Het water wemelt dan ook van de mosseltjes, kreeftjes en slakken. Ook dat is een reden waarom er zo weinig vissen worden gevangen. Maar als je er dan één vangt, is het in ieder geval, een minimaal 15kg vis. Ik weet genoeg. Ik wil ook graag zo’n vis vangen. Via Edwin word ik lid van een kleine vereniging en krijg ik de sleutels voor de slagbomen en het hek. Het kost me een lieve duit, maar heb dat graag voor zo’n vis over.

Mijn eerste nachtje begin ik op een lang strand. Daar zag ik op de ochtend dat ik naar Edwin wandelde een aantal vissen draaien en springen. Later bleek dat de vissen daar alleen komen om te paaien in de ondiepere zone’s en dan de grote baai weer verlaten om weer de grote plas op te zwemmen. Wist ik veel. Ik zag daar vis zwemmen dus daar ging ik maar vissen. Met een kijkemmer zocht ik vanuit de boot naar wiervrije plekken op de bodem. Dat viel nog niet mee. Het waren er namelijk niet veel en door de golfslag werd het er niet makkelijker op om mijn rigs te plaatsen. Kortom, het werd een blank en velen zouden er volgen.
 


Het wijd

Twee weken later was ik weer van de partij. Een weekendje samen met Cynthia. Het is lekker warm dus dan vind ze het geen probleem. Mooi weer visster hahaha. Dit keer probeer ik het op het wijd. Niet heel ver van de stek waar Edwin de 25 kilo vis ving. Links naast zijn stek zit al iemand, dus wij zitten zo´n 500 meter verderop naar rechts. Plek zat. Maar waar je ook kijkt,… overal ligt er wier op de bodem. Tien meter uit de kant komen er planten omhoog. En Edwin vertelde dat juist achter de planten de vissen langs de oevers zwemmen. Dus daar komen de rigs te liggen. We zijn niet alleen. Bootjes, surfers en recreanten. Een gezellige boel. Cynthia bakt ze liever egaal bruin en het valt op dat bepaalde ouwe mannetjes wel heel vaak voorbij komen surfen. Ouwe viespeukjes.

Overdag is het qua vissen stil, maar ´s avonds hoorde ik af en toe een plons. Toch zwijgen de Delkims. De zondag vliegt ook voorbij en zo is het al weer tijd om op te ruimen. Vanaf de overkant komt er iemand aan geroeid. Wat een bikkel, het is minimaal een kilometer. Het stipje word groter en groter en meert 50 meter naast ons aan. Het is ook een karpervisser en hij komt een praatje maken. Hij stelt zich voor en de naam komt me bekend voor, zijn hoofd ook maar ik kan het even niet plaatsen.Hij weet een hoop te vertellen over het water en hij zit op de topstek. Voor de ingang van het natuur reservaat waar je niet mag zijn. De karpers weten dat en daar zijn ze veelvuldig te vinden. Het is ook het kraamgebied want het stikt er van de waterplanten en dus paaien de karpers daar ook. Hij verteld over het bestand en dat is niet mals. Negen verschillende 25 kg plus vissen…. Pfffff niet normaal. De meeste heeft hij al. Aan het einde van ons gesprek vraag ik hem het maar. “zeg.. heb jij niet in een blad of boek gestaan? “ hij bevestigd dat en nu valt het kwartje. Dit is een heul bekende karpervisser. Maar erg bescheiden en hij wil absoluut in de anonimiteit blijven. Na de gebeurtenissen rondom zijn persoontje na publicatie in het boek en de bladen, werd ie gek van de aandacht. Het enige wat hij wil is lekker ongestoord vissen. We wisselen telefoon nummers uit onder het mom van.. stel dat we elkaar eens nodig hebben.


Dank je wel Cynthia, ik kan wel alleen plassen hoor

Het weekend erop ga ik nog een nachtje aan het strand proberen. Een plu heb ik niet nodig want het blijft droog en het is heerlijk om onder de blote hemel te liggen. De hotspots worden middels de kijkemmer weer opgezocht en daarna kruip ik lekker in mijn slaapzak. Het blijft de hele nacht weer stil en ’s morgens word ik op een onchristelijk tijdstip ruw uit mijn slaap gerukt. Hallo !? gaan we zo de boel opruimen? Het is de “badmeester” en hij wil me graag weg hebben voordat de badgasten arriveren. Al goed al goed, ik ruim al op.. alles gaat weer op de trolley en ik stekker het hele takke eind naar de auto. Bah. Ik ga wel naar huis, want doorvissen op t wijd heeft totaal geen zin. De vissen zitten overdag in de holding area’s en daar mag je dus niet vissen.

Twee weken later kan ik weer een heel weekend vissen en ik kom vrijdagavond pas laat aan het water. De hele zwik gaat in twee boten en ik vaar vanuit het haventje richting de overkant. Ik wil het eens vanaf deze kant proberen. Deze kant staat vol met bomen en struiken en het is zoeken naar de gaten waar vandaan je kunt vissen. De eerste stek is bezet. Dus ik vaar verder. Zo’n 300 meter is er weer een plek maar ook hier ligt een boot. Vol gas en 300 meter verder.. shit weer lampjes. Dan maar weer verder varen. Om kort te zijn. De volgende drie stekken zijn ook bezet en ik beland ergens helemaal achterin de hoek. Aan de overkant ongeveer een kilometer verderop is het natuur gebied. Het is al 22 uur en ik ben kapot van weer een lange week werken. Ik drop drie rigs lukraak achter de planten en duik me slaapzak in. ’s Nachts trekt de wind aan en ik doe geen oog dicht door het zware klotsen van de golven op de kant.


Start vanuit het haventje

Als het ’s morgens licht is en ik een rondje langs de andere vissers doe blijkt dat iedereen geblankt heeft. Pff. Ik begin langzaamaan te beseffen dat een vis vangen hier nog behoorlijk tegen valt. Dan belt ehm de bekende karpervisser. Of ik even foto’s wil komen maken? Hij heeft vannacht wel een vis gevangen en ook dit is een 25 kg plus vis. Ik kan met een gerust hart de spullen achter laten want je kunt alleen met een boot bij mijn stek komen. Het is best een probleem om de boot van de kant af te krijgen door de harde wind, de stroming en de golven. Als ik eindelijk op weg ben laat de accu het na 5 minuten voor wat het is.. lekker dan. Dat word roeien! Kolere! Als ik twee keer de peddels door het water hijs kom ik amper 5 cm voorruit! Ofwel. Pas na een half uur keihard bikkelen kom ik op zijn stek aan. Mijn armen staan in brand. Hij helpt me op de kant en ik schud hem de hand. De zak word uit het water gehaald en wederom zie ik zo’n fantastisch geblokte vis. Deze is nog mooier als die van Ed. 95 cm lang bij een omtrek van 95 cm. Wat een bak. Hij is ook snel tevreden als het om de foto’s gaat. Drie van de ene flank en drie van de andere kant en dan zetten we haar samen voorzichtig terug. Wat een moment weer. Prachtig. Ik krijg een bakkie koffie van hem en dan word het weer tijd om naar mijn stek terug te roeien. Met de wind in de rug gaat dit gelukkig een stuk makkelijker.

Na dat weekend ga ik nog drie keer maar ik trek al snel mijn conclusie. Dit water is voor targetvissers pur sang. En ik kom er achter… dat ben ik niet. Ik wil graag zo’n vis vangen, maar niet op deze manier. Het is me wel duidelijk geworden. Er zijn belachelijk genoeg maar twee stekken op deze 200 hectare plas die vis opleveren en die twee stekken worden dus continue bevist. Aan de overkant dus bij de ingang van het reservaat en op Edwin’s stek dat een enorme uitloper is en bezaaid ligt met mosseltjes. Ook die stek is altijd bezet. Van andere vissers hoor ik ook dat ze overal blanken. Er zit geen lijn in. De vissen trekken rond maar je krijgt ze gewoon niet op je voer. Ik besluit dus om de handdoek in de ring te gooien en elders mijn ding te doen. De aanhouder heeft verloren. Helaas . mijn motto: soms zit het mee, vaak niet.
 


Slapen onder de blote hemel vanaf het strand

Doe gewoon lekker je ding. Laat je niet gek maken door anderen, door foto’s in de bladen. Het belangrijkste is dat je lekker kunt genieten aan het water. En of dit nu lekker karpertjes vangen in je plaatselijke stadsvijver is , midden in Amsterdam in de gracht of net als Edwin 5 vissen in een jaar maar dan wel hele grote… als je maar plezier hebt. Net als ik, lekker je kop leeg maken na een week hard werken. Even niks, alleen het ruisen van de bladeren en de fluitende vogels, de rat die je boilie vind, de ijsvogel die op de top van je hengel gaat zitten. Enjoy!!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.