It’s not all about the catch…

Herfst komt laat op gang maar dan ineens is hij er. Blad valt, water wordt rustiger. Kouder ook en dus lastiger voor vriend karper. Ze zitten er wel maar zwemmen steeds trager en lomer. Eten nog wel maar steeds minder en gedurende kortere tijden. Toch blijft het trekken, je gaat. Vertrekt dagen en vist zoals in de zomerse maanden. Je weet, of je moest eigenlijk weten dat het wel eens wat minder vlot kan gaan. Vrienden om je heen vissen al weken niet meer met tijgers en bolletjes, eerder met dode sardines en shads. Karpergerei gaat even een paar maanden in de ijskast en je kunstvissen komen er juist uit. 
 

Tijdens een natte en koude dag in goed gezelschap gebeurd er vrij weinig. Geen bubbels, geen actie, doods water. Nat en guur. Heerlijke geuren versierd door prachtige kleuren. Een snoek slaat om zich heen. Klein broed ontspringt de dans en schiet over de oppervlakte alle kanten heen. Geen kleine snoek, geen die je zomaar uit het water kan tillen. Nee een echt monster. Hij doet dat gedurende je karper blank dag wel een keer of tien.
 

Dagje later gaat de visser natuurlijk weer. Het water roept maar vraagt nu om een dood visje onder de dobber.
 

Ik weet bij God niet hoe het moet, maar probeer het gewoon. Lomp drijfding, lomp loodje, nog lomper onderlijntje. Eerder het soort ding waar je een klein Dafje mee kan voortsleuren. Niet een maatje 8 wide gape. Nee eerder tweetal moord tuigen met elk drie stuks haak. Je haalt met lichte weemoed zo’n dreg door het rugvet van een voorn. De ander prik je elders in een dooie lichaampje. Het hangt recht onder de dobber, dat moest want dat had ik gelezen. Een scheve dode vis onder een groot oranje drijver is natuurlijk al helemaal kansloos.
 


Soms lukt het nog wel op koel cultuurwater


Groot snoekmonster speelt het spel mee. Hij zit er nog, en slaat elk half uur driftig onder de takken, keer op keer een diepe kolk achter latend, en keer op keer verlaat hij het strijdtoneel met een gevulde bek. Even vergeet je die karpers, alles wat nu springt kolkt en het spelletje met je fantasie uitlokt is een metersnoek. Dat moest wel, en zo hoort het ook. Game on!
 

Na een uur zonder “hobbel” komt wapen artikel twee ten tonele. Twee elastiekjes van de blank en een spinhengel wordt in elkaar gezet. Verveling en twijfel starten zoals zo vaak nu ook weer tegelijk en je voelt de drang om je kansen te verdubbelen. Een hengel met iets doods onder de dobber, de ander lokt, trekt, en spint met een blinkend nepvisje. 
 

Na een worp of zes krijg je weer last van twijfel en verveling. Je fantasie en aandacht wordt getrokken door oranje drijfding. Je dobber, hi j staat en drijft. Je hoofdlijn heeft wind gepakt en staat boogje rond. Zou hij er nog zitten, die snoek welteverstaan. Het is al een kwartier rustig. Niets meer gezien, geen vluchtend klein spul. Zou ik heb er wel uitkrijgen als hij bijt? Ken ik die kieuwgreep wel? Hoe zet je zo’n beest op een foto?
 

Jaren terug zag ik echt een grote snoek bij een Duitser van het type goede soort sportvisser. We reden langs en zagen hem worstelen met een wel erg kromme spinhengel. Wij als twijfelende, rondrijdende “stalkende” snoek karperaars zouden hem gaan helpen. Een mega karpernet stak in elkaar en even later schepten we een twintiger van ruim een meter twintig. Nooit was ik zo beduusd en onder de indruk. Zoals je eerste aanblik je eerste 20 ponds karper zo was het bij dit beest ook. Grote tanden, grote kop, en een lijf waar je u tegen zegt…
 


Karper blank dag


Fantastische fantasie toch? Misschien zwemt er hier voor dat eiland ook wel eentje van dat kaliber. Gedachte aan uit naar het drijfding terwijl je het spinnertje weer eens binnenvist. Plots een plop! Snel gooi ik de spinhengel in de struiken, die kan me nu gestolen worden. Hart in de keel. Hand op molenvoet van de doodaas hengel.
 

Dobber weg wat nu? Moest ik wachten? Even later komt hij boven, niks geen beweging meer. Minuten verstrijken en verdere actie blijft uit. Ik besluit de spinhengel een tweede kans te geven, de spinner ligt immers nog op half water, snel binnendraaien. tussentijds mijn ogen strak gefixeerd op het oranje dobbertje. Dan gebeurd het. Zonder dat ik het besef gaat hij weer weg, en drijft naar open water, de dobber wordt voort getrokken door iets, en verdwijnt langzaam buiten zicht. Spinhengel beland weer op dezelfde plek in de struiken. Seconden kruipen voorbij als minuten. Nu hangt hij, zeker weten! Het wachten heeft lang genoeg geduurd, aanslaan lijkt het enige logisch vervolg. Ik verwacht een massieve weerstand gevolgd door een immense run. Ik verwacht een dik monster aan de andere kant van mijn takel. Niets is minder waar. Na het maken van “contact” blijk ik vast te zitten aan een spinner, een gevlochten lijntje en mijn licht hengeltje... zucht. Een groot spinnenweb is vangst, getuige en oorzaak van mijn aanbeet. Daar gaat mijn hoop op een metertje. 
 


Een dag later met passieve stukjes vis aan een sluis was het
ook niet veel.. Prachtig avondje dat wel.


Succes of mislukking?  Ze zeggen wel eens dat sommige mensen een heel leven lang vissen zonder te weten dat het niet de vis is waar ze achteraan zitten. Als je bovenstaande verhaal leest dan zou dit best wel eens waar kunnen zijn… 

 

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.