Steve Briggs - Scandinavische safari

Soms hoef je enkel een foto van een vis te zien om te weten dat je ooit op de plek wilt vissen waar hij vandaan komt. Zo voelde het voor mij met Zweden. Het is een land dat zeker niet bekend staat voor zijn karpers, veel mensen die ik sprak wisten niet eens dat ze er zwemmen! Maar ze bestaan zeker en hoewel ze niet zo groot worden als in andere landen, was het niet de grootte van de vis die me aansprak. De vissen behoren tot de mooiste die ik heb gezien, veel van hen zijn lange, donkere spiegelkarpers waar Engelse vissers van gaan kwijlen. Maar het was vooral de omgeving. De grote met riet omringde wateren met kristalhelder water en nagenoeg geen hengeldruk. Het had gewoon alles en mijn hartslag steeg alleen al als ik er aan dacht.

Een prachtig uitzicht voor vermoeide ogen na een lange rit
Een prachtig uitzicht voor vermoeide ogen na een lange rit

Mijn kans kwam uiteindelijk toen ik tijdens de Carp Zwolle beurs in Nederland sprak met expat Gary Benney. Hij vroeg me of ik interesse had om naar Zweden te reizen en een presentatie te houden voor een Zweedse karpergroep. Hij bood me de kans om een paar wateren naar mijn keuze te bevissen. Het was de kans waar ik op zat te wachten en al snel werden er twee weken vrijgemaakt in de agenda voor een Scandinavische safari! Het was een rit die ik niet vaak zal willen maken. Qua afstand was het haalbaar, maar Duitsland was een ramp. Het land dat geen maximumsnelheden heeft op sommige wegen had nu gewoon geen snelheid. Wegwerkzaamheden en files vertraagden ons minimaal drie uur, maar uiteindelijk bereikten we Denemarken. Via de imposante ‘Oresund bridge’, die Denemarken met Zweden verbindt, reden we naar Zweden, maar het zou nog zes uur duren voor we op onze eerste bestemming arriveerden in de buurt van Stockholm.

De perfecte manier om de sessie te starten
De perfecte manier om de sessie te starten

We hadden diverse opties voor wat betreft de wateren die we konden bevissen. Deze varieerden in moeilijkheidsgraad en ook in de grootte van de vissen. We besloten om te starten bij het verst gelegen water en ons gaandeweg meer richting de grens te begeven, dicht bij de locatie van de beurs aan het einde van de trip. De navigatie vertelde ons eindelijk dat we onze bestemming hadden bereikt en we parkeerden op een kleine parkeerplaats. Hier ontmoetten we een lachende Gary. Het was goed om een vriendelijk gezicht te zien en we volgden hem over een smal weggetje. We waren nog steeds een paar honderd meter verwijderd van het water, maar het restant van de reis moest worden afgelegd per barrow. Spijtig genoeg kwamen we tot de ontdekking dat de band van mijn barrow leeg was… ik denk dat we iets te gewend zijn geraakt aan de mogelijkheid om de auto op de stek te parkeren. Ik weet niet hoe we het deden, maar we zijn erin geslaagd om de berg met spullen naar de waterkant te sjouwen. Ik zou er bijna bij neervallen, maar het prachtige uitzicht gaf mijn uithoudingsvermogen een boost. Een wonderschoon meer van 60 hectare en geen enkele andere visser te bekennen!

De vissen hielden zich op in het lelieveld
De vissen hielden zich op in het lelieveld

We waren ongelooflijk blij met de hulp van Gary, maar hij had nog andere afspraken staan en moest ons verlaten. Er lag een oud bootje dat ik kon gebruiken, waardoor mijn eigen boot in de bus kon blijven liggen. De goede stekken leken vooral in de kanten te liggen. Het was een typisch water dat eeuwen geleden was ontstaan door gletsjers. Hierdoor waren er zeer diepe stukken te vinden en veel slib op de bodem. Ook lag er een prachtig en groot lelieveld aan de linkerkant van de stek, maar dit was erg ondiep en misschien niet de beste keuze voor het najaar. Het was zeker een poging waard en daarom werd er één hengel geplaatst. De tweede kwam rechts voor het riet te liggen en de derde in een smal baaitje dat er goed uitzag.

De vissen waren precies zoals ik gehoopt had
De vissen waren precies zoals ik gehoopt had

Ik was gewaarschuwd voor ongewenste soorten zoals kreeften en brasem. Daarvoor koos ik voor twee 24mm Scopex Squid hard ons op de hair en voerde ik met 20 en 24mm boilies. Ik plaatste de hengels zo goed en secuur als mogelijk, maar om eerlijk te zijn kon ik niet wachten tot mijn tent en stretcher stonden en ik eindelijk wat slaap kon pakken.

Ik zeg altijd dat het vissen in de nachtelijke uren een win-win situatie is. Als ik een vis vang is dat super, maar als ik goed slaap is dat ook mooi meegenomen. Het laatste was het geval en toen ik mijn ogen opende kwam de zon al op achter de bomen. Ik dommelde weer weg en werd minuten later gewekt door een keiharde run op de hengel bij de lelies. De schok kwam denk ik overeen met een schot van een taser!  In de haast pakte ik mijn waadpak en strompelde richting de hengel. De spoel ging snoeihard en opmerkelijk genoeg had de vis zich niet gelijk in de lelies vast gezwommen. De top wees richting het open water. Door het dikke riet voor mij moest ik de vis sowieso uit de boot drillen en eenmaal in de boot kreeg ik weer wat controle terug. De vis was zo boos en sterk, een wilde karper in alle opzichten. In het heldere water zag ik een paar schubben en mijn ogen begonnen te fonkelen. Ik wist dat ik hiervoor was gekomen en nu moest ik hem nog in het net krijgen. Gelukkig lukte dat enkele minuten later. Mijn eerste Zweedse karper was een fantastische donkere spiegelkarper van 34lb. Dit was meer dan ik had gehoopt.

Hard haakaas hield de kreeften en ander gespuis weg
Hard haakaas hield de kreeften en ander gespuis weg

Zelfs al zou ik de hele trip niets meer vangen, dan nog zou hij geslaagd zijn. Al hoopte ik natuurlijk wel op meer. Gedurende de dag verkende ik wat potentiele stekken, maar het merendeel van de dag werd relaxend doorgebracht. Ik genoot puur van de ambiance. Rust en stilte zijn twee dingen waar Joan en ik ontzettend van kunnen genieten en dat hadden we hier volop. We hadden enkel een paar koeien als gezelschap en voor de rest was de karpers en wij. Voor het ingaan van de tweede nacht voerde ik wat extra aas. Het was duidelijk dat de vis nog actief was. Ondanks de lage hengeldruk was me verteld dat het over het algemeen een moeilijk water was en dat niet iedereen er al vis had weten te vangen. Doordat ik mijn eerste nacht direct een vis had gevangen had ik wel het gevoel dat de vis aanwezig was en op zoek was naar voedsel. Er was meer te halen.

Rust en stilte in overvloed!
Rust en stilte in overvloed!

Rond 3 uur in de nacht werd mijn gevoel bevestigd toen ik wederom een keiharde aanbeet kreeg. De aanbeten waren ongelooflijk hard, evenals de gevechten. Dat gold zeker ook voor deze dril, waarbij de karper vastberaden leek om mijn arm uit de kom te trekken. Hij had niet het gewicht van de eerste, maar was op zijn minst even mooi. Als dat al mogelijk was. Het zou binnen een paar uur licht worden en daarom besloot ik de vis even te zakken langs de heldere en schone oever. Vervolgens legde ik de hengel weer op scherp, voor ik mezelf trakteerde op een kop thee. Ik was niet van plan om weer te gaan slapen na die adrenaline rush en ik besloot lekker op mijn stoel te genieten. Ik vermaakte me hier prima. Ik zeg altijd tegen mensen dat ik een water niet beoordeel op de grootte van de vis, maar op het gevoel dat het mij geeft. Nou, dit water gaf me een fantastisch gevoel! Dat werd nog beter toen dezelfde hengel rond 8 uur in de ochtend weer afliep. Het was een kleinere, maar wederom prachtig lange en donkere spiegel. Dit was veel meer dan waar ik op had gehoopt. We hadden maar 3 of 4 nachten op dit water voordat we moesten verkassen. Met drie karpers in twee nachten was ik benieuwd of er nog meer in zou zitten.

Nog een prachtige spiegel van dit water
Nog een prachtige spiegel van dit water

Het lelieveld was duidelijk de plek waar ik moest zijn en daarom legde ik er een tweede hengel neer. De andere hengels hadden me immers enkel een zeelt en een snoek opgeleverd. De vis leek gegroepeerd te liggen bij de lelies en zoals verwacht kreeg ik er de volgende ochtend om 10 uur weer een aanbeet. Dit keer liep niet alles zoals gepland en had ik moeite om de boot te pakken. Ik had daardoor geen volledige controle en dat resulteerde in een losser. Het voelde niet als een grote vis, maar het zou ongetwijfeld een mooie zijn geweest en ik wilde er niet nog meer verliezen. Ik denk dat het me nog meer triggerde om het maximale uit mijn laatste nacht hier te halen. Het was alles of niets. Alle drie de hengels werden richting de lelies gevaren en een paar meter van elkaar af geplaatst. Een voerspoor van Scopex Squid boilies zou de vissen over de rigs moeten brengen.

We konden Zweden natuurlijk niet bezoeken zonder een eland te zien
We konden Zweden natuurlijk niet bezoeken zonder een eland te zien

Een zeldzame terugzakker rond 4 uur in de ochtend leek wat verdacht en niet verwonderlijk draaide ik kort daarop mijn eerste Zweedse brasem binnen. De hengel werd snel weer uitgevaren en hopelijk was de stek niet teveel verstoord. Om 6 uur kreeg ik mijn antwoord. Een keiharde run en er was geen twijfel over het soort aan de andere kant van de lijn. Weer begon er een bizarre dril vanuit de boot en ook dit keer belandde er een prachtige spiegelkarper in het net. Het was zo’n mistige ochtend met een prachtige sfeer en serene rust. De vangst smaakte daardoor nog beter. Het was een mooie manier om de visserij op dit eerste water af te sluiten, ondanks het feit dat ik eigenlijk niet weg wilde. We hadden al afspraken om op een ander water te gaan vissen, iets meer zuidelijker gelegen. Anders waren we zeker gebleven. Het inpakken verliep daardoor wat moeizamer, maar aan de andere kant waren we benieuwd wat Zweden nog meer voor ons in petto had.

Het magische Haga Lake
Het magische Haga Lake

De vijf uur durende rit naar het zuiden werd enkel onderbroken door een stop bij de McDonalds voor de grootste cheese burger die ze hadden en een broodnodig kopje koffie. De nieuwe visplek vinden zou niet makkelijk zijn en dat bleek te kloppen. De navigatie stuurde ons naar rechts, maar daar was geen weg te bekennen. Enkel bos. Er kwamen op verschillende plekken sporen uit het bos en bovenin het scherm zag ik een blauwe stip. Ik besloot die kant maar op te gaan. Uiteindelijk arriveerden we nog snel aan de oevers van het prachtige Haga Lake en daar spraken we met eigenaar Jonas. We liepen wat rond en konden alleen maar lachen. Dit was een droom voor karpervissers. Veel kleiner dan het vorige water, maar voorzien van vele eilandjes , baaitjes en andere ‘carpy’ uitziende features. Dit zou gaan lukken!

Het was al laat in de avond en daarom werd eerst de Titan neergezet om te slapen. De aanpak zou hier helemaal anders worden. Je mocht er enkel gooien en het was vrijwel overal ondiep met een zachte bodem. De braid werd vervangen door mono, 6oz lood werd vervangen door 3oz versies en in plaats van 24mm haakaas koos ik nu voor 15mm snowmans. Mijn bus leek op een vuilnisbelt en het duurde tot de middag tot ik eindelijk alle hengels in orde had gemaakt.

De Haga karpers waren anders, maar ook prachtig
De Haga karpers waren anders, maar ook prachtig

We kregen het advies om de hengels zover mogelijk richting de overkant te brengen en verder stalkend te vissen. Ik had echter behoefte aan wat rust en het water voor me zag er prima uit. Het bevatte een rij eilandjes in het midden en de doorgangen waren voorzien van overhangende bomen. Het was te ondiep om het landen van het lood goed te voelen en daarom liet ik het lood rustig neerkomen. Ik verspreidde een paar Scopex Squid boilies tussen de doorgangen en dat was het. Ik zat weer te vissen.

Ondanks de ondiepte lieten de vissen zich niet zien. Het was zo stil en rustig dat het leek alsof de hele natuur op zijn tenen liep. Al die rust en kalmte werd plotseling doorbroken door een R3 die om aandacht schreeuwde. Het leek wel een ontploffing onder water in de één van de doorgangen. De vis ging zo hard dat ik letterlijk mijn vinger brandde aan de spoel, maar ik kreeg hem op tijd onder controle voor hij door de doorgang was. Boeggolven gingen over het water toen de vis van links naar rechts zwom. Deze was niet lang en voorzien van grote schubben zoals op het eerste water. Hij leek meer op een Engels type vis. Hij was donker en leek net uit de verpakking te komen, maar mijn eerste Haga karper was een feit!

De doorgangen tussen de eilanden leverden de vissen op
De doorgangen tussen de eilanden leverden de vissen op

Het voelde alsof deze vangst alles in de omgeving had verjaagd en ik was dan ook niet verbaasd dat de nacht stil verliep. Om 7 uur in de ochtend kreeg ik weer een aanbeet op dezelfde hengel en deze zwom juist naar me toe vanuit de doorgang. Dat maakte het een stuk eenvoudiger. Zijn schouders en kop leken zo zwart als kool toen hij richting het net kwam. De vis leek in eerste instantie veel kleiner en ik was dan ook verbaasd dat hij bijna 30lb woog. Het zijn duidelijk heel stevig gebouwde vissen.

Toen Jonas kwam kijken hoe het ons verging was hij blij om te horen dat we al vis hadden gevangen. Het was geen makkelijk water en doorgaans was men blij met een vis per weekend. Twee vissen moeten dus zeker worden gevierd en dat deden we die avond met een befaamde Haga barbecue. De hongerige hond waar hij op paste had aan het einde veel van het vlees op, maar er was nog meer dan genoeg voor ons allen. Het was heerlijk en perfect bereid.

De nacht ging weer snel voorbij en ik besloot dat ik de andere kant van het water toch wilde bevissen. Enkele Scopes werden klaargemaakt en ik vertrok voor 4,5 uur richting de andere kant. Joan paste in de tussentijd op de andere hengels die nog op scherp lagen. Het zag er daar goed uit en ik zag daadwerkelijk meer activiteit van karper. Toch lukte het me niet om een aanbeet te krijgen. Mogelijk had ik het meer tijd moeten geven, maar ik kreeg een berichtje van Joan dat ze haar eerste Zweedse karper had gevangen, kort nadat ik was vertrokken. Het was geen monster, maar weer een prachtige en donkere spiegelkarper. Zoals gewoonlijk had ze het prima gedaan in mijn afwezigheid.

Een laatste Zweedse schone
Een laatste Zweedse schone

We hadden nog maar één nacht te gaan op Haga en we besloten ons volledig te richten op de visserij vanaf ons basiskamp. Hier was de meeste actie vandaan gekomen. In de vroege ochtend ving ik mijn eerste schubkarper van de trip en ook deze vis zag eruit alsof hij nooit eerder door mensen was aangeraakt.

Helaas was het alweer tijd om te vertrekken en dat ging dit keer een stuk makkelijker doordat we de bus bij ons hadden staan. Helaas kan ik niets vertellen over het derde water dat we hebben bevist. De vissers hebben me gevraagd om hier niets over te publiceren en aangezien ik hier op uitnodiging ben geweest begrijp ik dat volledig.  Ik voelde me al vereerd om er überhaupt te kunnen vissen. Het was achteraf ook de zwaarste visserij van alle wateren, al startte ik waarschijnlijk met verkeerde tactieken. Ik koos voor de grove visserij met een dubbele 24mm boilie op de hair en dat werkte niet. Door om te schakelen naar kleiner aas lukte het toch nog om tijdens de laatste ochtend ook daar een wonderschone spiegelkarper te vangen. Gelukkig mocht ik daar wel een paar foto’s van maken.

Het was een mooie afsluiter van een geweldige sessies. We werden uitgenodigd in het huis van Birger om alles op te kunnen ruimen voor de beurs waar we ontzettend werden verwend met lekker eten. Uiteindelijk gaf ik er twee presentaties. Het was geweldig om nog meer Zweedse karpervissers te ontmoeten en sommigen had ik vele jaren geleden al eens gesproken aan de oevers van Cassien. Het zijn zulke vriendelijke mensen. Voor we het wisten zaten we alweer in de auto en reden we via het vaste land van Europa terug naar Engeland. We misten wat afslagen en de Duitse wegen waren net zo traag als de heenreis, maar de tijd tussen het reizen door was fantastisch geweest. De herinneringen aan die prachtige wateren en een paar van de mooiste vissen uit mijn leven zal ik nooit vergeten.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.