Seizoensupdate (deel 8)

Aan het eind van mijn vorige seizoensupdate gaf ik nog aan dat ik weinig tijd zou hebben om actief door te vissen. Gelukkig bleek het mogelijk om de spaarzame vrije tijd nog enkele malen om te zetten in vistijd en kon ik nog een paar ochtenden aan het water vertoeven.

Een weekje na de vangst van mijn laatste karper gebruikte ik de rubberboot om een nieuwe stek te zoeken. De plateau’s en veranderingen in de bodem werden opgezocht en uitgebreid bekeken. Ik besloot om de komende sessies een stek te gaan bevissen nabij een rietkraag. Hieruit kon ik een hengel voor de rietkraag vissen en een hengel op of onder een interessant plateau. Er werd tevens nog wat gesproken met locals en wat info uitgewisseld. Zolang je goed met elkaar overweg kunt is het een stuk makkelijker om relaxed aan het water te zitten en je eigen plannetje te kunnen trekken.




Ik besloot op de stek voor het riet te voeren met tijgernoten en deze de eerste sessie met twee hengels te bevissen. Het plateau werd in de tussentijd voorzien van wat boilies. Een dagje later pakte ik uit voor een ochtendje. Het vroege opstaan begon inmiddels al routine te worden en binnen no-time lagen de rigs op de stek en ik in de slaapzak. Gedurende de ochtend kreeg ik meerdere losse piepjes op beide hengels. Gezien de redelijke golven die op de, in het water staande, steunen beukten en de opkomende wind dacht ik dat het hiermee te maken had. Toen ik rond kwart over tien bij de hengels stond zag ik dat beide toppen heel rustig bewogen. Dit leek niets met wind te maken te hebben en meer met eventuele witvis. Ik besloot de linkerhengel binnen te draaien voor inspectie.


Toppen omhoog


Bij het oppakken bleek echter dat de lijn vast zat op de stek. Ik legde de stok terug en pakte de rechter. Ook deze bleek vast te zitten. Ik snapte er vrij weinig van en besloot met de linkerhengel langs het riet op naar de stek te waden. Daar aangekomen kwam er na flinke druk eindelijk beweging in de lijn en trok ik iets naar de oppervlakte. Tot mijn schrik kwam er geen tak boven water maar het lange lijf van een graskarper. De vis lag strak onder de top aan de oppervlakte maar ik was inmiddels ver buiten bereik van mijn landingsnet. Ik liep snel terug naar het net en gaf de vis lijn om zo geen onnodige druk op de haak te zetten. Vanaf de stek werd de dril hervat en kon ik de vis vrij gemakkelijk het net in loodsen. Tot mijn verbazing bleek ook de onderlijn van de tweede hengel in het net te liggen. De beide lijnen zaten verstrikt in elkaar en dat terwijl ze op zeker zes a zeven meter uit elkaar waren neergelegd. De graskarper werd snel ontdaan van de haak en op de foto gezet. De vis woog 13 kg en ik schatte de vis net iets over de meter. Bij het terugzetten werd de vis zorgvuldig ondersteund voor hij met een paar krachtige staartslagen weg zwom. Wat er precies onder water gebeurd was zal een raadsel blijven, evenals de tijd dat de vis al aan de haak hing. Bij latere navraag zou de plas maar één graskarper herbergen en zou deze vis de 15 kg grens in de goede periode ruim overschrijden.


Nailed!

De dag erna was ik weer terug en besloot ik de een van de hengels uit te varen naar het aangevoerde plateau. Het bleef echter angstvallig stil die sessie en rond het middaguur werd er visloos ingepakt. Bij het verlaten van de stek werd er nog wat gevoerd voor de volgende dag.

Bij de derde sessie op de stek werden de rigs hetzelfde geplaatst als de dag ervoor. De hengel met tijgernoten werd op de voerplek voor het riet gelegd en de boilie hengel werd op het plateau gelegd. De boot had ik ditmaal thuis gelaten doordat ik bij het opruimen de dag ervoor de afstand tot de stek met de lijnclip had vastgezet. Ook nu bleef het lang stil, maar tijdens het opruimen kwam er eindelijk leven in de brouwerij. Het zou niet langer dan twee minuten hebben geduurd voor ik de hengels binnen had gedraaid, maar plots kreeg ik een keiharde run op de hengel voor het riet. Ik sprong in het waadpak en spoedde me naar de kromstaande hengel. De vis koos ervoor om het geschil op open water uit te vechten en dit kwam mij niet verkeerd uit. Ik dacht met een flinke tegenstander van doen te hebben door het rustige vechtgedrag van de vis. Langzaam zeilde hij naar rechts en dankzij het waadpak kon ik voorkomen dat de vis een nabijgelegen boom bereikte. Na ongeveer tien minuten drillen kon ik de vis over de netrand trekken en zag ik eindelijk wie er verantwoordelijk was voor de chaos. Het bleek niet te gaan om een grote vis, maar wel om een prachtige volschubspiegel van 7,2 kg. Helemaal in mijn nopjes met de vis werd hij op foto en video vastgelegd en weer aan het water toevertrouwd.


Met twee vissen uit drie ochtendsessies was ik zeker niet ontevreden.  Ik leek dan ook af te gaan op een redelijk gemiddelde, maar de daarop volgende sessies draaiden allemaal uit op een keiharde blank. Na zes ochtenden gevist te hebben komt er een voorlopig einde aan de vrije tijd. Vandaag krijg ik de sleutel van mijn nieuwbouwhuisje overhandigd en dus er de komende weken flink geklust worden. Hopelijk verhuizen we volgens planning en kan er over een maandje een nieuw offensief worden gestart.

Frank Avezaat

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.