Ups-and-downs (deel 1)

Eindelijk, eindelijk kan ik weer een paar nachten naar het water. Sinds het Frankrijk avontuur ben ik niet meer dan 1 keer wezen vissen. Altijd was er wel weer wat, feestjes verjaardagen enz enz. Te weinig tijd. En als ik dan eens weg kon was het bloed heet.. geen visweer voor mij.

Die ene keer was met mijn collega en maatje Guy. Hij gaf op een zaterdagavond aan op facebook dat hij lekker aan het water zat. Ik reageerde daarop met de woorden: “Ey, waarom zit ik niet naast je dan? “Waarop hij reageerde; “ dan kom je toch? Ik zit hier alleen, plek zat” Ik keek Cynthia aan…. Ja ja, ga nou maar gauw ;).

Snel was alles gepakt en was ik onderweg!
Snel was alles gepakt en was ik onderweg!
Foto: Tom Lenters

Geen idee waar ik heen moest, maar aangezien hij vlak bij mij woont, zal het wel ergens in de buurt zijn. Het was immers ook al 22.00 uur toen ik mezelf uitnodigde. De bedoeling was dat ik zelf die zondagmorgen zou gaan vissen, maar een nachtje met Guy leek me veel leuker dan. Waar zit je eigenlijk? Vroeg ik. …….. Wot !!?? Daar helemaal !!? hmm da’s een uurtje rijden gek. Maar er zwemmen hier wel vier dikke veertigers…. Ok, ik kom er aan!! 

Wat ben ik ook makkelijk om te praten gheghe.. in no time zitten me visspullen in de auto en trap ik mijn carpmobiel de A1 op richting het westen. Het putje ken ik wel. Ik ben er in mijn leven waarschijnlijk wel honderd keer langs gereden, zag er vaak tentjes staan en vroeg me af wat er dan zoal rond zwom omdat er eigenlijk altíjd tentjes stonden. Niet voor niks dus. En nu ging ik er zelf eens aan de gang.

Klaar voor de wandeling
Klaar voor de wandeling
Foto: Tom Lenters

Guy zei, als je in de buurt bent, bel me dan even. Zo gezegd, zo gedaan.  Jow .. ik ben er… ok via de rechterkant moet je er langs rijden… wtf moet die kerel hier zo alleen op deze parkeerpl… oww  ik snap het al… ieuwww…  ik ga vissen engerd, kijk lekker de andere kant op! Brrrr

In de verte zie ik het hoofdlampje van Guy. Ik hobbel rustig door de karresporen. Tot aan het water. Het is al 23.00 uur als ik de achterklep van de auto open doe. Guy heeft er al eentje. Dat is een goed teken leek me zo. Snel zet ik op de automatische piloot alles op de goede plek. Ik besluit, ondanks het late tijdstip, er toch geen half werk van te maken. De voerboot gaat te water en ik weet al ongeveer waar ik de drie rigjes wil hebben liggen. Maar voordat ik ze drop, wil ik eerst weten of dat wel verstandig is natuurlijk en of ik niet ergens iets over het hoofd zie. Maar eigenlijk is het heel saai. Na twee meter is het gelijk al drie meter diep, dat is best wel stijl en ongebruikelijk. Maar daarna gaat het heel vloeiend naar 5 meter. Daarna gaat het aan de overkant ook geleidelijk weer omhoog. Een soort badkuip dus.

Ik ben er klaar voor
Ik ben er klaar voor
Foto: Tom Lenters

Ik weet nu dus tot hoever ik het voer uit de kant kan strooien. Ik neem de voerschep, een zak scopex bird freezers  en een pot slijmerige tijgertjes met hennep mee, en wandel om de put naar de overkant. Ik maak een stek met alleen nootjes, en 50 meter verderop een stek met alleen boilies. Daartussen in voer ik een mix van nootjes en boilies. Laat ze maar zoeken en scharrelen is het idee. Alles bij elkaar zo’n drie kilo. Het water is al flink warm, dus ze hebben vast wel honger.

Het is middernacht als ik de rigjes nauwkeurig met de boot naar de overkant vaar. De rechter met boilies drop ik op twee meter, en de linker met een pop up nootje en een gebroken nootje, drop ik op anderhalve meter. Klinkt mierenneukerig, maar ik weet gewoon, dat een halve meter zo maar een verschil kan maken. Vraag me niet waarom, maar het is zo.

Een tijgernootje moest het werk doen
Een tijgernootje moest het werk doen
Foto: Tom Lenters

De derde hengel drop ik onder de eigen kant. Hier hangt een bos over het water en daar onder staat dus gelijk 2,5 meter water. Lijkt me wel goed. Er staat een flinke zuidwester en mijn vertrouwen is torenhoog.                                                                                De nacht gaat in, ik neem de gok om het muggen net niet op te hangen, omdat ik toch wel aardig kapot ben,.. ouwe man, tjonge jonge. Daar krijg ik na een uurtje al spijt van als zo’n klote beest me in de zijkant van mijn hand heeft geprikt. Dat straalt zo lekker door tot in de pols, grrr ik doe geen oog meer dicht door de jeuk.

De nacht gaat slapeloos over in ochtend zonder een stootje beet. Enigszins teleurgesteld ruim ik rond het middaguur op. Ondanks dat we beide niks vingen die nacht was het toch bere gezellig en hebben we elkaar beloofd snel nog eens een sessie te draaien.

Ik heb heerlijk geslapen...
Ik heb heerlijk geslapen...
Foto: Tom Lenters

• Ben jij benieuwd hoe dit verhaal verder gaat? Lees morgen het tweede deel van 'Ups-and-downs' van Tom Lenters.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.