Vissers met CarpFeeling

Sommigen hebben het van nature. Hier doel ik op karpervissers met net dat beetje extra “watersense” waardoor ze zich weten te onderscheiden.

Om maar met een voorbeeld in huis te vallen; Na een visloze nacht komt een persoon met absolute CarpFeeling 's morgens nog even kijken of het nog wat geweest is. Terwijl we op staan te ruimen loopt hij een rondje en vraagt of hij nog even een penhengeltje op mag tuigen. Resultaat; 5 minuten later galmt de kreet “hangen”door de lucht en moeten we met gebogen hoofd een beste karper scheppen. Meneer zag wat beweging bij een hoekje vuil en de rest is geschiedenis.

 


Anders doen dan anderen werkt vaak goed. Voor een jonge talentvolle karpervisser was dit de sleutel naar succes. Deze gast had het gewoon. Een water had een zeer aantrekkelijke takkenjungle oftewel een echte holding area alwaar bomen heel of half in het water staan. Iedereen viste daar en het beet krijgen was niet zo'n probleem maar het landen van karper des te meer. Op de rest van het water werd nauwelijks gevist. Er was verder (op de takkenstek na) nauwelijks beet te krijgen, althans zo werd er geredeneerd. De jonge karpervisser ging met de rubberboot gewapend met de prikstok op zoek naar een harde plaat en vond deze ver van de takken af aan de kale visueel onaantrekkelijke kant. Hier zou een aanbeet zeker vis in het net betekenen. Hij investeerde vooraf door hier een paar weken gestadig te voeren. Hij liet zien dat daar door de zaak grondig voor te bereiden best te vangen was want hij roomde een aantal beste karpers af.

Ook ging hij eens met de KSN mee op een jeugdkamp naar Frankrijk. Iedereen bracht zijn lijnen die week met de boot zo ver mogelijk weg. Hij deed het anders en ving die betreffende week de zwaarste vis (38 pond) van het gehele gezelschap nagenoeg onder zijn hengeltop. Een water met grote vissen was eens helemaal dichtgegroeid met wier. Hierdoor viste er niemand meer. Hij ging gehuld in een waadpak flink aan de slag en harkte een gebied van 5 bij 5 meter schoon. Hier werd vervolgens gevoerd en gevist. Na een run ging hij in de boot naar de gehaakte vis die uiteraard het wier in gedoken was. Vervolgens schepte hij een grote klont wier inclusief vis. Het is niet echt relaxed karperen en je moet het kunnen opbrengen maar het was daar toen de enige mogelijke weg naar succes. Op de kant ging hij het presentje daarna uitpakken. Zo wist hij een flink aantal toppers, die door de ontbrekende hengeldruk ook nog eens gemakkelijker te vangen waren, op de kant te krijgen.
 


Hier heb je geen absolute CarpFeeling voor nodig om te weten dat ze er zitten


Een andere visser uit mijn regio weet met logisch nadenken (en ook het vaak net even anders doen dan anderen) vaak meer en groter te vangen dan de rest. Een voorbeeld; op een sessie in Frankrijk leek alles tegen te zitten. Bloedheet weer met oostenwind, zeer zachte bodem, veel dwergmeerval etc. Het elders beproefde zeer goede aas werd door de kuddes meervalletjes in no time opgeruimd. Gelukkig had hij een back up boilie bij zich en hij zag dat deze bij het binnendraaien slechts licht aangevreten was. De andere vissers visten op dezelfde manier door maar hij gooide het over een andere boeg. Na 5 dagen zonder vis was er tussen de 6e en 7e dag een weersomslag (regen) in aantocht. Hij besloot om met die tweede boilie vanaf die 5e dag een grote voerstek aan te leggen en ging ervan uit dat als de school karper ging azen er een gedekte tafel gevonden zou worden. De meervalletjes lieten deze boilies immers nagenoeg onaangeroerd. Hij maakte z'n onderlijnen (i.v.m. de blubber) 2 keer zo lang en gokte zo op een slotoffensief. Op de 7e en laatste dag was het eindelijk echt karperweer en vingen anderen met kortere onderlijnen en de eerste keus boilie een enkele vis en hij pakte er maar liefst 11.
 


Graskarper gespot maar nu al je CarpFeeling aanwenden om hem te vangen


Aan het einde van dit betoog wil ik nog een penvisser noemen die dicht bij de basis blijft en zijn eerste keus qua aas is doodgewoon brood. De tactiek van de betreffende visser is met een penhengel en brood effectief allerlei stekjes afvissen. Op zoveel mogelijk plaatsen waar zich karper zou kunnen bevinden probeert hij de broodvlok het werk te laten doen. Een tijdje geen beet betekent verkassen en op naar de volgende stek. Bij de aanvang van het seizoen in Maart wist hij zich in de 1e vissessie, ondanks het nog steenkoude water, direct te onderscheiden. Op een bepaalde plek wist hij dat er zich onder water een afgestorven leliebed bevond. Daar lukte het hem, ondanks het kansloos lijkende visweer, om met een langzaam zinkende vlok maar liefst 3 karpers schaakmat te zetten.
 


Zelf moet ik het helaas meer hebben van hard werken


 

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.