Voor de eerste keer een betaalwater

Niek Lucasse vist sinds enkele jaren en heeft op zijn thuis water al leuke vissen op zijn naam mogen zetten. Samen met zijn maat Marco Elegeert zijn ze enkele maanden geleden vertrokken naar het betaalwater WSC Lake in Zevenbergen en voor Niek was dit de eerste keer om te vissen op een betaalwater. Lees snel verder hoe hij het er van af bracht om de eerste keer te vissen op een betaalwater.

Op 6, 7 en 8 september moest het gaan gebeuren, mijn eerste bezoek aan een betaalwater. Samen met mijn vismaat Marco zal mijn eerste betaalwater het WSC lake in Zevenbergen zijn. De nacht voor vertrek weinig geslapen en vroeg uit de veren want ik lag toch maar naar het plafond te staren. Alles was de avond van te voren al ingeladen dus nog wat proviand mee en in de bus richting Marco die ook al aan het appen was en niet kon wachten. We hadden om negen uur afgesproken dus netjes om kwart voor negen voor de deur!!! Na drie keer te zijn teruggereden (thnx Marco) gingen we dan toch eindelijk richting Zevenbergen! Heerlijk, we hadden er al een hele poos naar uitgekeken en nu was het eindelijk zover!

Eindelijk was het zover!

Aankomst

Eenmaal aangekomen en het regelen van de betaling en het ophalen van de partikels kwamen we aan bij het water. Op het eerste gezicht niet al te groot maar wel een redelijk groot bestand dus heel benieuwd. Wij hadden stek 2 toegewezen gekregen en alleen op stek 3 zat nog een visser maar die zou snel vertrekken. Het water heeft drie stekken waarvan stek 1 op links welke een eenpersoons stek is, stek 2 in het midden en stek 3 aan de rechterkant welke twee 2 persoonsstekken zijn. Het is maximaal toegestaan om het water met vier man te bevissen dus de eenpersoons stek op links leek ons dan ook wel een plek om eens goed te gaan bekijken.

Op het eerste gezicht niet al te groot maar wel een redelijk groot bestand 

Omdat het ons lastig leek om met 6 hengels vanaf een steiger te vissen en de wind van rechts naar links over het water kwam, hebben we toch maar besloten dat Marco stek 2 zou bevissen en ik de stoute schoenen aan zou trekken en op de 1 persoon stek mijn geluk zou beproeven. Met zoveel mogelijk spreiding en zoveel mogelijk verschillende soorten aas zijn we maar van start gegaan. We visten met verschillende montages en verschillende soorten aas zoals wormen, maden, maïs en natuurlijk de vertrouwde bollen. Deze waren de Pacific Tuna van CC Moore en de King Prawn van Crafty Catcher. We hadden alles rond een uurtje of drie met de voerboot op de plek liggen en het genieten kon beginnen. Biertje, burgertje en een peukje. Wat wil een mens nog meer...... juist een mooie vis.

Brasem

Na wat rond te kijken bij het water zag ik dat de lijn van m'n rechtse hengel toch echt anders lag dan dat ik hem had neergelegd dus maar eens indraaien om te zien wat er aan de hand is. Nadat ik de bocht uit de lijn draai, voel ik contact. Iets wat niet meegeeft..... lekker is dat, begint goed! Na wat heen en weer te lopen en toch maar door te trekken schiet de lijn los en voel ik toch wat beweging maar dit voelde toch niet als de vis van 20 kilo waar we op hoopte. En jawel, een slijmjurk op de kant, een brasem van een centimeter of 60 was op het gemakje met mijn maden de halve breedte van de put overgezwommen en vast in een tak. Maar ja, in ieder geval beweging en na brasem komt karper zeggen ze. Dus verse maden op de hair en nog maar eens terugsturen met een paar handjes particles.

Na brasem komt karper zeggen ze

Na de gebruikelijke hamburgers naar binnen te hebben gewerkt leek het zo rond half acht toch echt te gaan gebeuren. Mijn Mad CSI pieper op rechts gaf een serieus teken van leven onder het wateroppervlak na een sprintje trek ik mijn hengel van de rodpod en voel meteen contact en het voelde zoals je hoopt, karper!!!! Na een redelijk heftig gevecht kwam de vis in het zicht en was een mooie spiegel zo te zien op het eerste zicht! Maar ik had nog nooit vanaf een steiger met 2.5 tot 3 meter water er onder een karper gedrild maar dat ging even anders als ik verwachte. Deze vis wilde van alles behalve richting het schepnet. Wel een heerlijke dril op deze manier zeg. Hij bleef maar gaan, steeds weer de diepte in en vechten als een baas. Na een heftig gevecht lag hij dan toch in het net. Wat een heerlijk gevoel is dat toch, hier doen we het allemaal voor. Een mooie spiegel van bijna 11 kilo was gevallen voor de Pacific Tuna van CC Moore. Wij vissen eigenlijk altijd vis om vis dus ik kon lekker achterover leunen en nagenieten, Het was nu aan Marco. Een tijdje later zagen we beweging aan de middelste hengel die tegen het riet aan lag. Marco vond het een rare dril en dat kon kloppen want even later lag er een paling van over de meter op de kant. Ja, dat kan natuurlijk gebeuren als je een kebab-rig aan je lood knoopt. Het begint donker te worden dus alles in de tent op stek 2 want s’nachts schijnt het hier niet veel te zijn dus vroeg erin en vroeg eruit.

Zo simpel mogelijk vissen, iets langer soepele rig met een maat 4 fox wide gape straight i.p.v. de maat 6 wide gape

Tweede dag

Na een goede nachtrust (op wat zaagwerkzaamheden van de buurman na) een lekker bakkie en de plannen voor dag 2 bespreken. Daar kwam in alle heisa eigenlijk niet veel van. Na veel heen en weer rennen tussen de stekken, 2 vissen die het riet in duiken twee lossers en een hele serieuze vis die zich los gevochten kreeg onder de steiger was het tijd voor beraad. Plan B kwam uit de kast want het leek erop dat de vissen hier zachte lippen hadden. Dus zo simpel mogelijk vissen, iets langer soepele rig met een maat 4 fox wide gape straight i.p.v. de maat 6 wide gape. Dit leek al binnen het uur zijn vruchten af te werpen. Mijn linker hengel ging af en Marco had contact. Na weer een heftige dril kwam een spiegel van bijna negen kilo over de rand van het net, terwijl we met de vis naar boven liepen gaat de middelste hengel af. En ja hoor, ik hoefde niet lang te wachten op mijn beurt weer een spiegel van 10 kilo kreeg deze montage niet los. Zo zit je met de handen in het haar en zo liggen er 2 mooie vissen in de cradle. 

Twee mooie vissen in de cradle

Ik zei nog gekscherend; Marco het is jouw beurt weer nu. Na een kennis uit de buurt een foto te hebben geappt zaten we nog wat na te praten over hoe uniek dit was en dat het alleen jammer was dat er niet iemand was die een foto kon maken van ons 2 met 2 vissen maar de ervaring op zich was al meer dan genoeg! De kennis uit de buurt kon het niet laten en Michael kwam toch even buurten. Zou mooi zijn als ik nog een vis live kon zien zei hij, nou hij werd op zijn wenken bediend leek het even mijn linker hengel gaf wat piepjes dus Marco stond al op de steiger te hopen op een fluiter. Op het moment dat hij om wil draaien om terug te komen klapt de middelste hengel bijna uit de rodpod en de dril kon beginnen en dit voelde goed, en het net kon onder een mooie spiegel van 13 kilo lang konden we niet nagenieten want voor de vis uit het water kon worden gehaald kwam er leven in één van de hengels van Marco dus ik in een sprint naar stek 2 die tot nu toch stil was gebleven en een hele goede dril was begonnen! Ook hier kon het net onder de vis en dit zou wel eens mijn pr kunnen zijn. Met de adrenaline in ons lijf lagen er weer 2 vissen in de cradle en Michael was er nog en kon dus een foto maken!!!! Onze dag kon niet meer stuk nu mijn spiegel nog wegen en jawel mijn pr 14.5 kilo. Toen was het tijd voor een biertje en lekker even nagenieten en proberen te beseffen wat er de afgelopen 2 uur is gebeurd want in die 2 uur ging het van een taaie boel naar een paar onvergetelijke momenten!

De laatste ronde

Honger krijg je er ook van dus pan op het vuur en bakken maar en nog maar eens roepen, Marco het is jouw beurt. En ja hoor, het vuur kon uit en de dril kon weer beginnen, nu was het mijn linker hengel die even ging en toen stille bleef maar de lijn in het water ging toch wel heel erg naar rechts dus hengel uit de steun en drillen maar. Niet veel later kwam de eerste schub op de kant, wat later een oude strijder van het oude bestand bleek te zijn. Ook deze mooie vis ging weer te water en wij achter het bord om nu toch de innerlijk mens toch maar te verzorgen.d

Een strijder van het oude bestand

Na het eten tijd voor koffie maar daar dacht een spiegel van 10 kilo toch anders over dus weer een mooie vis op de kant. En weer was het Marco zijn beurt. Voor deze nacht toch maar besloten om een tent bij allebei de steiger te zetten en rond een uur of tien maar voldaan de tent in. Om half 12 half weggedommeld giert mijn receiver het uit. Marco!!! Het is jou beurt maar daar kon ik niet op wachten en hoorde ook geen reactie vanaf stek 2. Dus nu in het donker met mijn hengel (en telefoon om Marco wakker te bellen) op de steiger en kon de dril in het donker beginnen. Wat met daglicht al spannend genoeg was is in het donker toch net even iets erger maar al snel had ook ik een schub te in het net en kwam Marco ook aankakken. Na wat foto's toch maar terug in de slaapzak en na een rustige nacht weer vroeg op en genieten van de natuur die wakker word onder het genot van een bakje koffie, heerlijk. Een paar uur later toch maar opruimen en weer terug naar Zeeuws Vlaanderen met een heerlijk en voldaan gevoel!

Niek Lucasse

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.