Estate lake 2015

Zaterdag 10 oktober was het dan zo ver. Er stond een weekje Frankrijk in de planning. Een weekje naar het Franse betaalwater Estate lake om precies te zijn. Al dagen van te voren ben ik samen met mijn vismaat Timon met de voorbereiding bezig. Materiaal, aas, auto inpakken, boekingen uitprinten en ga zo maar door. Uiteindelijk is het zaterdag nacht, kwart over 5 als mijn wekker gaat. Helaas! Hoe moeilijk het ook is moet ik mijn vriendin gedag zeggen voor een aantal dagen. Nooit leuk om te doen. Maar goed, ik stap met een nog slaperig hoofd in mijn auto en start het kleine ritje naar het huis van Timon.

Als ik hem bel vlak voordat ik aankom blijkt dat hij al druk bezig is met zijn laatste spulletjes bij elkaar te pakken. Wanneer hij vervolgens klaar is met de laatste spulletjes, vertrekken we keurig volgens planning richting de eerste stop, de Belgische grens. De reis verloopt soepel en zonder problemen komen we aan bij de eerste stop. We nuttigen een bakje koffie en tanken de auto nog maar eens vol om weer verder te kunnen. Vrij snel zitten we weer in de auto en vervolgen onze reis. Ook dit volgende deel verloopt weer soepel en volgens planning. De volgende stop is de grens met Frankrijk. Daar aangekomen wordt het al iets drukker op de weg. Blijkbaar zijn de Fransen ook ontwaakt. Als we een uurtje later aankomen bij Parijs wordt het een ander verhaal. We staan een paar minuten in de file waarna we weer verder kunnen rijden. Een paar uur later arriveren vlak bij onze eindbestemming. Onderweg vinden we bij toeval een grote supermarkt. We besluiten meteen maar even boodschappen te halen en wat tijd uit te sparen voor de eerste visdag. 

Uitpakken & opbouwen 

Eenmaal aangekomen bij het hek van Estate lake zien we een man onze kant op komen met de auto. Het blijkt de beheerder te zijn die ons in gebrekkig Engels de weg wijst naar het meer toe. Eenmaal daar aangekomen neemt hij ons mee voor een kleine rondleiding. Al wandelend laat hij ons zien wat ons te wachten staat en waar we komen te zitten. Ondertussen overleggen Timon en ik wat ons plan zal zijn. Even later lopen we terug naar de auto en krijgen te horen dat we met een trolley onze spullen naar de stek kunnen sjouwen. Een bittere tegenvaller! Het kost ons ruim twee uur meer om onze spullen op de stek te krijgen.

Na een hele tijd sjouwen, spullen opbouwen en alles klaar zetten is het al avond. Het lukt ons maar net om voor het donker onze hengels in het water te krijgen. Inmiddels is het al oktober, wat ieder jaar weer betekent dat het al een stukje eerder donker is. Uiteindelijk kunnen we na het harde werken even rustig zitten. Eerst maar eens even wat te eten maken. Gelukkig hebben we boodschappen gedaan, dus komen we daar niet in tekort. Na het eten praten we samen nog eventjes na over de reis en onze verwachtingen. We zien wel wat het wordt! Spreken we hardop tegen elkaar. Kort daarna besluiten we dat het mooi is geweest en tijd is om te gaan slapen. De eerste dag zit er op!

Als we net in bed liggen, krijgt Timon al zijn eerste aanbeet. Dit hadden we helemaal niet verwacht, aangezien we de stek toch rijkelijk hebben aangevoerd. Bovendien ging dit voeren ook met aardig wat lawaai. Het blijkt dan ook niet om een karper te gaan. Een steur met een lengte van meer dan 120 cm is Timon zijn eerste vis. Niet waar we voor komen, maar toch eens leuk om te vangen. 

1

De eerste vis is voor Timon. Een mooie steur

De volgende dag 

Na de steur van Timon verloopt de eerste nacht rustig . We worden vlak voor het ochtend licht pas weer gewekt. Dit keer wel door een karper. De vis is sterk en laat Timon duidelijk merken dat er weinig te vertellen is aan de hengel. Na een mooie dril en flink wat spannende momenten ligt dan toch even later een mooie spiegelkarper op de mat. De vis klokt na weging 17,8 kilo. Een prima resultaat voor de eerste vis! Een mooie vis om de sessie mee te starten. Nog niet wetende wat er komen gaat….. Even later na een paar foto’s gaat de vis weer terug zijn leefomgeving in. Daar waar hij thuis hoort. 

 

2Een mooie ‘eerste’ vis voor Timon

Na de eerste karper van Timon zijn we aan het 'na praten'. We overleggen wat er eigenlijk aan de hand is onder water en proberen er achter te komen wat we het beste kunnen doen. Na een tijdje overleggen, besluiten we het op deze stek nog een dag en een nacht de tijd te gunnen. Na één nacht vissen is de conclusie vaak nog te vroeg. Toch twijfelen we wel een beetje vanwege de zachte bodem op de stek en het toch wel grote bestand aan vis wat hier huist op het water.

De dag vordert 

Na een bakje koffie en een momentje van rust is het tijd om alle hengels even opnieuw op hun plek te leggen. We vinden het erg belangrijk dat onze presentaties er goed bij liggen. Je wilt immers in Frankrijk een zo goed mogelijk resultaat neer zetten. Je hebt zeven nachten de tijd, en daar zul je het mee moeten doen. Vaak een hele opgave wat niet altijd makkelijk blijkt. Na een tijdje hard werken liggen alle hengels weer op zijn plek en heeft Timon een verandering aangebracht. Afgelopen nacht hoorden we regelmatig karpers springen aan de overkant van de plas. Een teken dat de vis er massaal ligt of zichzelf aan het voeden is. We deden eerst niks met deze informatie. Toch begon aan ons te knagen dat we er iets mee moesten en besloot Timon toch een hengel naar de overkant te verplaatsen. Dat dit een goede zet is blijkt een paar uur later als dezelfde hengel afloopt. Na een mooie stevige dril komt ook hier een mooie spiegel boven water. We zijn weer wat info rijker. 

3

Wederom een mooie spiegel voor Timon

De week vordert 

We maken een sprongetje in de tijd. De situatie hebben we samen nog even twee dagen aan gekeken. In deze laatste twee dagen vingen we samen een paar vissen, maar het gewenste resultaat krijgen we niet voor elkaar. Na ruim drie dagen vissen besluiten we dat het leuk is geweest en te verkassen naar de naast gelegen stekken. De reden hiervan is dat we constant vis zien springen en rollen aan de rechterkant van het water. De vissen laten zich strak in de kant boven de afstervende lelies zien. Een teken dat de vis zich door de koude nachten al een beetje naar de winter modus aan het verplaatsen is. De karpers laten zich zien in windstille en beschutte stukken. Genoeg reden voor Timon en ik om te kiezen voor verkassen. Dus hup! Spullen op de trolley, haringen uit de grond en sjouwen met al die zooi.

Elke keer weer in Frankrijk kom je er achter hoeveel zooi je mee sleept. Veel dingen nemen we te veel mee. Maar goed, we moeten maar weer zo zien: beter mee verlegen dan om verlegen. Met die gedachte verplaatsen we onze spullen naar de stekken een stukje verderop. Na een paar uur hard werken en de hengels weer uit te hebben gevaren ploffen we neer op onze stoelen. Zo! Dat is weer gedaan. Nu maar hopen dat het een beetje los wil komen en we nog een paar mooie vissen kunnen scoren. Echt lang kunnen we vervolgens niet genieten van ons avond eten en het momentje rust. Al binnen tien minuten loopt er een hengel van Timon weg en weet hij na een paar minuten een mooie spiegel het netkoord over te schuiven. Het begin is er….. 

4

Een mooie spiegelkarper is Timon zijn buit wederom

Pech en ongeloof 

Nadat Timon zijn eerste vis op de nieuwe stek heeft gevangen blijft het eventjes stil. We kunnen rustig even van ons avond eten genieten en eindelijk even een praatje maken. Al snel komen we tot de conclusie dat het verkassen een goede zet is geweest. Vlak nadat we ons eten op hebben loopt één van mijn hengels af. Wanneer ik de hengel op pak voel ik dat ik contact heb met een vis. Alleen lang duurt dat contact niet, als na een paar seconden de vis van de haak weet te ontkomen. Jammer maar helaas. Opnieuw uitvaren en hopen op de herkansing. Snel nadat de hengel er opnieuw in ligt komt de herkansing al. Wederom pak ik de hengel op en maak contact met de vis. Een mooie dril volgt en het vertrouwen is terug om deze vis wel veilig in het net te loodsen. Na een tijdje drillen slaat ook hier het noodlot toe en heb ik wederom pech. De vis weet te ontkomen en voor de tweede keer sta ik met een rechte hengel in plaats van een mooie kromme... Zou er dan iets fout gaan?

Ik had de haak nog gecheckt en de onderlijn kan ook niet in de knoop gaan van het uitvaren met de voerboot. Timon en ik snappen er niks van en proberen het wederom opnieuw. Natuurlijk… je raad het al. Vervolgens gebeurt hetzelfde liedje nog drie keer achter elkaar. Andere onderlijnen, andere presentatie, het maakt niks uit…. Ze schieten steeds los. We begrijpen er helemaal niks meer van. Ik besluit maar even om te gaan nadenken en iets te gaan verzinnen dat dan wel moet gaan werken.

5

Een hele mooie vis

Als allerlaatste bedenk ik me dat een chod rig nog wel eens de uitkomst kan gaan bieden. Snel bouw ik een nieuwe montage aan mijn hengel en vaar wederom de lijn uit. Even later volgt er een beet, en jawel! Deze vis blijft keurig hangen. Opgelucht en een beetje blij zet ik de vis weer terug. Dat de vis geen plek krijgt op mijn foto camera is te wijten aan het feit dat het steenkoud is in de vroege ochtend en de vis de 20 pond nog niet haalde. Ieder zijn ding… maar zo een kleine vis gaat bij mij niet op de foto. Met alle respect, maar daarvoor ga ik niet naar Frankrijk toe. Een paar uur later volgt er nog een vis van hetzelfde formaat en ook deze mag op dezelfde manier zijn leefomgeving weer in. 

Wanneer de ochtend zijn intrede doet en het zonnetje begint te schijnen gaat het even snel. We krijgen op mijn hengels meerdere aanbeten in korte tijd, en gelukkig weet ik een paar mooie vissen te vangen. Wederom geen grote vissen, maar goed! Jammer dan. 

6

Helaas alleen kleine vissen voor mij

Het einde nadert 

We vissen nog een tijdje stevig door en komen helaas in meer frustraties terecht. Vissen die van de haak rollen doordat we stevig moeten drillen en achteruit moeten lopen bij een aanbeet. De karpers houden zich verscholen in een halve meter afstand van de overkant. Waarschijnlijk door de ontstane warmte tussen de rietpollen door het schijnen van de zon. Wanneer er een aanbeet volgt is het hangen! Vissen die niet helemaal lekker gehaakt zijn of zachte bekken hebben schieten hierdoor snel los. Wanneer we niet meteen achteruit lopen zwemmen de vissen zich vast en lopen we het risico de vis te beschadigen. Dit willen we niet, dus kiezen we vol risico de veiligste optie. 

9

We weten nog een paar leuke visjes te vangen 

Dat het totaal onze visserij niet is blijkt wel uit onze frustraties die ontstaan uit het verspelen van de vissen. Het enige dat nog lukt is een paar kleinere vissen boven water toveren. Hier zullen we het allemaal mee moeten doen beseffen we goed samen. Dat het niet altijd maar bakken regent blijkt maar weer des te harder in deze sessie. Na vervolgens een overleg van ruim een kwartier besluiten Timon en ik dat het daarmee dan ook genoeg is geweest. Vandaag is het donderdag en vinden we dat het tijd is om huiswaarts te gaan keren. Het water, de manier van vissen en de steuren hebben het ons niet makkelijk gemaakt. We weten één ding zeker. Een water met steuren? Nooit meer! Een water waarbij obstakel visserij aan de order is? Nooit meer! Terug naar onze eigen visserij. Dat is wat we graag willen. De diepere wateren met mooie taluds en meer kans op een grote vis. Conclusie: het was een leerzame week. Nu mooi met gierende banden naar huis. We zijn er klaar mee. Volgende keer beter! 

7

Het is mooi is geweest!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.