Lac de Viennay (deel 1)

Voorbereiding

Het zal ergens begin Januari zijn geweest dat mijn vismaat Erik, vriendin Patricia en ik de knoop doorhakken om dit jaar met z'n drieën naar Frankrijk te gaan voor de jaarlijkse trek naar het beloofde land. Het mooist zal een drie persoons stek zijn, maar ja die zijn wat minder beschikbaar. Na wat contact met Bas van de CarpSpecialist kwamen we uit op Lac de Viennay – Busters lake welke aan alle wensen leek te voldoen van iedereen. Na het nodigde google werk, zou vissen daar niet al te lastig zijn en de stek aan de oost oever leek de meeste mogelijkheden te bieden en daar konden we waarschijnlijk ook met z'n drieën vissen.

Helaas waren we net te laat met boeken en was er nog maar voor 2 vissers plaatst, dit ondanks dat er 9 stekken zijn mag je er maar met 4 personen tegelijk vissen. Ik zal niemand moeten uitleggen dat dit best wat mogelijkheden bied voor de vissers en ik dit zelf best een relaxed beleid vind. Dat we niet met 9 hengels konden vissen was niet echt een probleem aangezien we toch vis om vis gingen vissen. Ondanks dat dit tijdens de vorige trip met Frank niet heel erg goed uitpakte voor mij qua verdeling in de grotere vissen vind ik dit tijdens een “vakantie” wel zo eerlijk en leuk voor iedereen en wie weet zit zijn de visgoden me dit keer beter gezind.

1

De eerste run van de sesie

Tijdens Carpzwolle belde Bas dat de andere vissers op het water toevallig bij zijn stand stonden. Dus gelijk maar gebruik maken van de situatie en kennis maken met de andere vissers. Na een gezellig praatje kwamen we er achter dat hun ook hun huiswerk hadden gedaan en wilde ook graag op de beoogde stek vissen, dit werd dus loten. Ook vertelde ze dat ze zelf een boot meenamen en konden wij dus de boot van het water gebruiken. Wel zo makkelijk, aangezien we hier zelf niet over beschikken aangezien deze verboden zijn op ons thuiswater en we hier voorlopig nog genoeg uitdaging en mogelijkheden zien. Het aftellen kon dus beginnen.

De maanden leken voorbij te kruipen maar eindelijk konden we dagen gaan afstrepen in enkele cijfers en werden de laatste voorbereidingen getroffen. De weersvoorspelling gaven niet al de best weer af en de pas aanschafte Avid Screen werd ook maar ingepakt om als dag verblijf te dienen. Nadat ik mijn kinderen naar de bus had gebracht kon het volladen van de auto's beginnen. Alle drie met bagage in een auto ging niet lukken dat wisten we van te voren al, dus zouden we met twee auto's gaan en was dit klusje dus voor de verandering eens niet heel erg ingewikkeld en geen 1000 stukken puzzel gecombineerd met mikado. Nog snel een biertje proosten op een goede week en dan naar bed voor nog een paar uurtjes slaap voordat de weker om 1:30 zal aflopen.

2

De Stek

Eindelijk

Na een veel te kort nachtje en een bak koffie stond Erik voor de deur en konden we het gas intrappen met de navigatie ingesteld op Viennay. Helaas bleek dat ik het gas net iets te ver had ingetrapt, want net onder Parijs mocht ik achteraf de kas van Franse overheid naast de tol nog een beetje extra spekken. Met nog een dik uurtje te gaan leek het weerbericht toch de kloppen en kwam het met bakken uit de hemel zelfs zodanig dat de cruisecontrol er toch af moest en de snelheid drastisch werd terug geschroefd. Dit beloofd nog wat... Maar het spreekwoord na regen komt zonneschijn bleek dit keer uit te komen en niet veel later konden de ruitenwissers uit en kon de zonnebril te voorschijn worden gehaald. Na een rit van ca. zeven uur reden we door Viennay en zal het complex aan de rechterkant moeten liggen, ik had gelezen dat het bord wat lastig te vinden was. Dit bleek ook zo want voor ik wist zag ik het bord maar had alleen een noodstop er voor konden zorgen dat ik de afslag nog haalde en werd het dus een stukje verder een 'u turn' maken. Toen we het complex opreden werd het hek opgedaan door de vissers die we al ontmoet hadden in Zwolle, die waren wat eerder vertrokken en waren er al eventjes.

Ze hadden de beheerder al gesproken en als wij er waren mocht er getost worden zodat we direct konden gaan opbouwen. Zoals gewoonlijk bij mij verloren we de tos en kozen hun voor de oost kant. Het werd dus plan B en tegen het eiland aan vissen. Na het bekijken van de twee mogelijke stekken kwam de beheerder Gerard langs en gaf tekst en uitleg van het water en de mogelijkheden van beide stekken. Deze bevestigde dat de meest noordelijke stek aan de west kant de meeste mogelijkheden bood en konden we aan de slag. Gezien de weersvoorspelling niet al de best was kozen we er voor eerst het kamp op te bouwen al moest dit wel met het shirt uit want voorlopig was het bakken geblazen. Uit de wind en met geen wolkje aan de lucht brande de zon flink. Inmiddels had Gerard de boot voor ons overgevaren en konden we zelf de boot in om op onderzoek te gaan en de beoogde stekken eens goed te bekijken, uit te peilen en aan te voeren. We hadden gekozen om twee hengels tegen het grote eiland aan te leggen, de andere twee rond het verzonken eiland beide en de andere twee links en rechts in de kant te leggen met een chod rig.

3

Mijn eerste van de sessie

We gaan beginnen

Nadat alles lag en we even rustig zaten liep een van de hengels tegen het eiland als een raket af. Aangezien Erik en ik al een visje te pakken hadden dit jaar hadden we afgesproken dat de eerste voor Patricia was en kon ze dus aan de bak. Patricia had nog geen ervaring met de Shimano's van Erik welke een quickdrag hebben en werd het dus ook een spoedcursus terwijl de vis als een malloot van het eiland naar de kant zwom en ze dus ook nog genoodzaakt was de boot in te stappen om de lijn niet door de struiken te laten gaan. Niet veel later brak de onderlijn helaas en blijft het dus gissen wat er aan de andere kant van de lijn zat, maar het was een flinke vis en als ik moet gokken een meerval. Toch wat teleurgesteld maar de verwachtingen aangescherpt werd de boel weer in gereedheid gebracht en kon er weer geroeid worden. Na een heerlijk avondje die vervolgens niks opleverde werd de slaapzak opgezocht, maar dit duurde niet lang want we werden opgeschrikt door een gillende beetmelder. Dit keer was het een hengel die tegen het verzonken eiland aanlag met een rig met twee gebalanceerde tijgernootjes. Niet veel later lande Patje de eerste vis van de sessie en kon er een mooie 8.6 kg spiegel worden vast gelegd.

4

De eerste vis

In het donker de smijtkunsten maar geprobeerd en de rig richting het eilandje terug geplaatst en weer de slaapzak in het was toch wel een lange dag geweest. De nachtrust duurde gelukkig niet heel lang en een kleine vier uurtje later kreisde een van mijn beetmelders het weer uit. Dit betekende dat ik er uit mocht want nadat Patje de eerste vis had geland want de afspraak die Erik en ik hadden was dat de volgorde vervolgens bepaald zou worden door de eigen hengels vanwaar we vervolgens alles vis om vis zouden doen. Dus uit de slaapzak en aan de bak, het bleek de chod in het eigen kantje te zijn en daar was niet al te veel plek en kon ik dus gelijk proberen de vis uit de kant te houden. Na een mooie dril kon ik het schepnet onder een mooie 11,7 kg spiegel steken. Ik had nog even zitten twijfelen om wakker te blijven en naar de zonsopgang te kijken, maar mijn bedchair was toch de aanlokkelijk en besloot toch nog maar even de oogjes dicht te doen. Na weer een korte sprint ging dit keer weer een van de eiland hengels af en kon Erik zijn eerste vis van de trip proberen binnen te halen. Een mooie spiegel van 12.6 kg lag niet veel later op de mat. Allemaal een visje tijdens de eerste nacht en een losser, een sessie kan slechter beginnen zeker het gezien dat ze dus overal gevangen werden en ook verschillende aassoorten.

5

De eerste van Erik

We visten met een zoete/kruidige en vismeel bol van MTC en tijgers. Na een bakje koffie besloten we de boel weer netjes opnieuw uit te varen en aan te voeren en de hengels nog maar even zo te laten liggen. Na een uurtje roeien enzo konden we eens gaan ontbijten, eigenlijk eerder brunchen. Patje is geen echte keukenprincess zegt ze altijd zelf (meningen zijn verdeeld) maar een eitje met spek aan de waterkant is eigenlijk altijd de taak van Erik of mij, maar ze had beloofd het deze vakantie te doen. Nu kennen Erik en ik haar al langer :-), maar goed de eerste dag stond er na de laatste hengel een heerlijk ontbijtje te wachten. Vol verwachting begon het wachten, maar een hele reeks vage beten en slappe runs later gooide patje de handdoek in de ring en gaf ze beurt door. Blijf me toch afvragen wat het was, alle “beten” waren van rond het eiland en soms was het alleen een paar bliepjes soms pakte hij lijn en vervolgens niks. Vroeg aanslaag,wachten,... niks hielp. Inmiddels was de avond weer aangebroken en aangezien het morgen koningsdag zou zijn vonden wij het wel tijd om de koningsnacht maar te vieren en was het eigenlijk iets te gezellig en te laat geworden zonder ook nog maar een bliep te horen. Nadat we dan toch maar eindelijk een afzakkertje hadden gedronken en de tent nog maar net hadden opgezocht gilde mijn beetmelder het uit. Nog voor de zekerheid gevraagd aan Pat maar die gaf echt haar beurt door.

Bij het oppakken van de hengel had ik gelijk door dat er iets deftigs aan de lijn zat. Deze vis liet me alle kanten van het water zien en mijn Chubs van 2.75 lb stond steevast in een hoek 90 graden en hoorde de wind suizen langs de 37 honderdste lijn en kreeg het idee dat hij na iedere drie pomp bewegingen weer 10 meter lijn pakte. Na een dik kwartier drillen en de manier waarop ik de vis voelde wist ik het eigenlijk wel zeker dat dit een van de meervallen moest zijn. Nadat hij drie lijnen had opgepakt en een klein uurtje later lag hij eindelijk onder de kant maar bleef op de bodem plakken. Het leek wel of ik de stop uit het meer moest trekken en na een laatste krachtinspanning kon eindelijk het net onder een voor mijn doen een behoorlijke meerval worden geduwd. Terug kijkend op de foto's heeft alles iets meer dan 1:15 geduurd, ik was helemaal gesloopt. Achteraf hebben we erg veel mazzel gehad aangezien hij los was geschoten tijdens de dril maar vervolgens was blijven hangen in de andere lijnen die hij in zijn bek had zitten. Zaten nog vier montages in zijn mond. Bleek dus een gretig beestje te zijn. Zouden de visgoden me dan nu toch goed gezind zijn? Who cares, ... ik had mijn eerste meerval geland in een fantastisch gevecht en was dus “over the moon”. Hij bleek 30,6 kg te zijn en wat een monster. Sommige karpervissers vinden er niks aan maar ik vond het geweldig om hem te landen. Mijn week kon al niet meer stuk. Compleet afgepeigerd maar met een hele berg adrenaline in mijn bloed toch de slaapzak maar weer opgezocht.

20

Mijn eerste meerval, wat een gevecht!

Het leek een paar minuten later toen ik Erik hoorde rennen naar zijn hengels en een beetmelder weer lawaai schopte, maar nadat ik me ogen open deed bleek het toch al weer ochtend te zijn geworden en bij het proberen van mijn bedchair af te komen wist ik gelijk dat de meerval van gisteravond mijn rug behoorlijk op de proef had gesteld, die toch al niet zo denderend is. Na uit te tent te zijn gekropen stond Erik met een dikke smile te drillen en niet veel later lag er mooie spiegel van 10.6 op de mat. De meerval had veel goed gemaakt maar toch hadden we iets meer verwacht van de nacht, maar gezien de avond er voor en de uitputtingsslag met de meerval was het misschien maar beter zo.

7

Fish on, waarschijnlijk een beter exemplaar

Vol moed werd het ritueel van gisteren weer herhaald en alle hengels weer uitgevaren met de roeiboot en aangevoerd. De rest van de dag verliep weer heel erg rustig totdat er iets over half zes een van de hengels tegen het eiland weer afliep. Het was weer de beurt aan Patricia en ze stond dus niet veel later met een mooie kromme hengel in haar handen. Dit was een mooier exemplaar dacht ze. Na een mooie dril kwam de vis gestaagd dichterbij en liet zich voor het eerst zien. Dit resulteerde in knikkende knietjes want dit was waarschijnlijk een 30 ponder en dus een nieuw PR voor haar. Niet veel later kon ik het net onder een pracht van een spiegel schuiven en hoorde ik zucht van verlichting gevolgd door een vreugde kreet. Ze wilde altijd al graag een foto in het water dus dit was het moment. Een mooie spiegel die de weger naar 15,3 kg stuurde mag best hier voor dienen.

8

Nieuw PR, en de foto die ze zo graag wilde

Na de fotosessie kon ze haar de vrijheid teruggeven en een nieuw PR in haar broekzak steken. Nu had ik wel verwacht dat er minimaal een PR moest sneuvelen en had ik dus een flesje champagne meegenomen om dit te vieren. Zij wist er van en was dus op haar hoede en na wat getover kon ik toch onopgemerkt de fles uit de auto halen en haar een champagnedouche geven. Na met z'n drieën geproost te hebben op haar PR liep er vervolgens weer een hengel af dit maal de hengel in het kommetje links. Dit is om een hoekje en best wel een beetje lastig drillen door een overhangend struikje, maar ja moeilijk vissen is ook vissen. Na een prachtige dril zie ik een flinke schim onder water. Het zou toch niet waar zijn, twee PR's op een uur? Niet veel later hapt ze naar lucht en is het gevecht voorbij en mag ik aanschouwen wat ik in het net heb liggen. En ja hoor , met een pracht van een vis die 19.6 kg klokt mag ik ook een nieuw PR bijschrijven.

9

Tonnetje rond

Om nu twee flessen champagne te kuisen op een uurtje is net te veel van het goede dus die hou ik wel te goed. Na het opnieuw beaasen en aanvoeren van de stek met roeiboot melde Erik nog dat als de volgende run nog tijdens het daglicht was dat hij wel eens vanuit de boot zou willen proberen te drillen. Nu had ik dat vorig jaar tijdens het CF-uitje een beetje mogen leren van Frank en door de vele runs wist ik wel een beetje hoe dit moest inmiddels en kon ik wat uitleg delen met Erik. En ja hoor tijdens de schemer loopt weer de zelfde hengel af en is drillen van uit de boot zelfs iets makkelijker aangezien je dan niet om een hoekje sta te drillen. En kon hij dus de zojuist uitgelegde informatie proberen in de praktijk te brengen. Na wat hachelijke momenten, want de eerste vis uit een boot drillen is toch wel wat anders dan van de kant kon het net onder een fraaie spiegel van 9.6 kg geduwd worden.

10

Tot ziens en bedankt!

 

Benieuwd hoe dit verhaal verder gaat? Lees volgende week het tweede deel van Lac de Viennay van Edwin Stoffels

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.