Marokko voor beginners (deel 1)

Velen hoorde er al over, maar weinigen durfden de stap te maken.  Het vangen van (veel) grote vissen. Schubkarpers met buffelnekken, spiegels die op een schilderij lijken, maar vooral ook de cultuur en het avontuur.

Vooral dáárom gingen we naar Marokko, het avontuur. We, mijn vriendin Cynthia wilde ook wel mee, zouden wel zien wat het werd.

Het is eind oktober en we staan aan de vooravond van 8 dagen vissen en vakantie aan het befaamde meer in Marokko, Bin el Ouidane. Het worden een lange 48 uur. Het is voor de eerste keer dat we naar Marokko gaan, dus het is allemaal best wel spannend. Maar ik moet die vrijdag eerst nog tot 15.00 uur werken en ´s avonds gaan we ook nog naar het concert van Sting en Symphonica in Rosso. Van daaruit brengt mijn broertje ons dan naar schiphol. Om 03.00 uur gaan we pas vliegen, dus we moeten een hoop geduld hebben.



Badr stond op ons te wachten

Het valt me op dat er eigenlijk helemaal niet zoveel Marokkaanse passagiers zijn. Wel een drietal busladingen vol 65 plussers. Wat een gekakel! We laten de hele meute maar voorgaan bij de veiligheids check up. Het is onbedoeld een grappige voorstelling geworden. Het poortje piept. Alles moet uit. Riemen, jassen, schoenen, maar het poortje blijft maar piepen. Wat wil je ook met al die metalen kunstheupen, platen en schroeven.

Tijdens de vlucht dommelen we beiden in slaap en missen de visumkaart. Die werd uitgedeeld zodat je die alvast kon invullen. Briefjes waarin de Marokkaanse douane het één en ander van je wil weten. Dit kost ons een hoop tijd. We staan namelijk weer in de verkeerde rij want we treffen natuurlijk weer de sloomste ambtenaar. Als we eindelijk bij hem aan het loket komen te staan, verwijst ie ons nors naar de einduitgang waar de briefjes liggen… serieus? Als we onze koffers hebben, gaan we nog even naar het toilet, nou ja toilet? Wat een armoe. Het ziet er niet geweldig uit, ik bedoel voor zo´n groot internationaal vliegveld? Nu nog op zoek naar de chauffeur met een bordje `morocco carp fishing` en dan kunnen we gaan. Die is er niet meteen dus zoeken we even verder. We vinden hem in een veel grotere en luxere vertrekhal een eindje verderop. 
 


Bin El Oudane

Voor een paar losse euro´s kun je daar ook wat te drinken kopen trouwens. De chauffeur heet Badr (Baddar) en hij zal ons naar het meer brengen. Het is buiten alles behalve fijn vakantieweer. Mistig koud en nat maar na een uurtje rijden zien we de zon opkomen en word het al veel beter. Ook Cynthia´s gezicht klaart langzaam maar zeker op. De reis duurt zo´n 4 uur en we rijden door verschillende dorpjes en steden. We kijken onze ogen uit. De infrastructuur valt me nog best mee, maar het verkeer is een ramp. Alles krioelt door elkaar en Badr slingert al toeterend overal  tussendoor. Hij spreekt een beetje Engels. Als je het Frans onder de knie hebt, scheelt dat een hoop, want veel Marokkanen zijn die taal machtig.

Onderweg zie je genoeg van de Marokkaanse cultuur. Ook hier zal de verf erg duur zijn, want alleen de banken en grote kantoren zien er niet vervallen uit en vallen op als vliegen op een slagroomtaart. Er lopen veel mensen langs de weg die hopen op een lift. De slager heeft een paar koeien en geiten buiten aan de gevel hangen en van daaruit snijd ie er stukken af en verkoopt ze. Daar zou Rob van de smaakpolitie niet echt vrolijk van worden.



Schitterend!

Na 3 uur rijden, gaan we de bergen in en verschijnen er paaltjes met Ouidane erop. We lijken in de buurt te komen, maar het is nog een heel eind. Gelukkig kent Badr de weg goed, want het is er best wel gevaarlijk. Diepe afgronden zonder vangrails en af en toe roekeloze tegenliggers. Als we de bergen grotendeels door zijn en naar beneden kijken, zien we het meer opdoemen. Het ziet er geweldig indrukwekkend uit. Het doet me denken aan Cassien. Groots en azuurblauw. Het heeft smalle gedeeltes met eilanden, baaien en brede landtongen. Een beste slok water van zo´n 3000 hectare. Al zal het nu een vierde minder zijn want het water staat extreem laag. Het zakt bovendien met 10 cm per dag. Tegen het einde van de trip moest ik al een meter verder rennen naar mijn hengels hahaha.

Beneden aangekomen, is er een klein kamp waar materiaal ligt opgeslagen. Een boel visspullen, stapels boten enz. Aangezien we al in de loop van de morgen zijn, hoeven we niet in het hotel te overnachten. De medewerkers van Marc en Stefaan ; Simo, Saïd en Hassan heten ons hartelijk welkom en helpen ons direct met de bagage. Ze laden alles over in de boot en de motor word gestart. We varen direct naar een groot onbewoond eiland waar ons kamp al klaar staat. Een grote twee persoons bivvy, een soort parasol met daaronder een tuinstel. Een groot gasstel om een grote pan mais op te kunnen koken en een chemisch toilet, die je ook in een caravan vind. Ik ben een beetje overdondert, want ik had zoiets van: “Waarom mogen we niet zelf een stek uitzoeken?” maar aan de andere kant waren zijn dol enthousiast over deze stek, omdat een koppel  Fransen er afgelopen week ernstig “geslacht” hadden. Vele grote vissen waren er gevangen, bovendien waren we gaar van de reis en als de stek eventueel kapot gevist was, konden we een dag later altijd nog verkassen.



Klaar om te beginnen

Simo installeerde ons en legde alles uit. We kregen direct al een heerlijke warme maaltijd in een traditionele Marokkaanse tajine. Een grote koelkist met water, cola, beleg, brood enz. Als je iets extra wilt, zoals frisdrank,bier, koekjes, enz. , kun je dat doorgeven en nemen ze dat de volgende dag voor je mee. Verder staan er 2 heel behoorlijke stretchers. Een grote bak met servies, bestek en koffie plus benodigdheden. En je hebt een oerdegelijke boot ter beschikking.
 


De hengels worden uitgevaren

Tip: Je kunt een elektromotor bij huren en die heb je ook nodig. ’s Middags steekt er namelijk een felle wind op en daar valt echt niet tegenin te roeien.  Met motor is het al vervelend genoeg om je rig te droppen of je vis op te halen. Ik viste een hengel op 350 meter, en werd dan ook nog tig meter weggeblazen, succes met roeien! Voor mij was het fijn dat de shelter er stond maar niet voor Cynthia, want zij heeft ze graag doorgebakken. Nog een tip: Als je niet van oploskoffie houd, neem dan een pak Douwe mee en je filterhouder plus filters mee. Het eten is echt voortreffelijk. Goed traditioneel gekruid en met liefde bereid door de vrouw  van Marc. Schotels met een gegrilde kip, geitenvlees en ook nasi met gehaktballetjes. Een frisse salade erbij en fruit. Ik heb die week net zoveel vitamines gehad als het hele afgelopen jaar! Af en toe een extraatje zoals heerlijk gemarineerd kippenvlees of worstjes. Verder dagelijks zo’n 6 Marokkaanse broden met daarbij boter, chocopasta, smeerkaas, enz. Ik kan je vertellen, dit is absoluut een stuk luxueuzer dan de gebruikelijke visvakantie in Frankrijk.

Tom is gesetteld en klaar om te vissen. Wil jij weten hoe dit leuke avontuur verder gaat en of het hem lukt een paar Marokkaanse biggen te vangen? Lees het dan volgende week het tweede en laatste deel van 'Marokko voor beginners'.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.