De opmaat

In het vage schijnsel van de najaarszon wandel ik langs de oevers, op zoek naar enig teken van leven. De gouden dageraad werpt een nieuwe kijk op de wereld om mij heen. Het water is als een spiegel, gehuld in een mystieke nevel van mist. Ik vind mijn plek in het hier en nu.

De weken zijn letterlijk vervlogen in de zomerwind en de maand september stond bij ons thuis in het teken van onze bruiloft. Het was een schitterende dag. De week erna zijn wij met z’n tweeën naar het Spaanse Sevilla gevlogen om onze honeymoon te houden. De weken voor en na de bruiloft stonden in het teken van de voorbereidingen. Zeg maar een soort van “stilte voor de storm”. Gevist werd er niet, maar nu alle feestelijkheden jammerlijk genoeg weer tot kalmte zijn gemaand, mag ik mij weer focussen op een nieuwe puzzel. De herfst met haar goudkleurige tinten en benevelde wateren lonkt mij. Een soort roep die ik niet kan weerstaan. De draad weer opgepakt, de kaarten opnieuw geschud.

Alhoewel de eerste weken van oktober nou niet echt “herfstachtig“ aandeden en soms de temperatuur rond de 20 graden lag, is het best even een reality check. De vruchtbare stekken eerder deze zomer en voorjaar zijn nu kale plekken, met her en der nog een verloren lelieveld. De karper is op pad en verkast, althans dat heb zo ervaren. Stekken waar ik eerst karper zag en ving, zijn nu angstvallig stil. De puzzel blijkt ineens niet meer heel. Enkele stukjes ontbreken en dienen weer gevonden te worden. I LOVE IT!

Deze mooie spiegel kwam al snel op de kant

Nieuwe puzzel

Mijn voorjaars- en zomerstekken heb ik gelaten voor wat ze zijn, die komen volgend jaar weer aan de beurt! Nu wil ik mij gaan richten op een ander water. Een water waarvan ik het bestaan wel wist, maar nog nooit had bevist. Na wat rondvragen en vangstfoto's gezien te hebben, stond mijn besluit vast. Het ligt redelijk bij mij in de buurt en kan er dagelijks naar toe als het mag om te gaan voeren. Ik zeg “mag”, want ik moet niets, maar een mens heeft maar beperkte tijd tot zijn beschikking. Goed, toegegeven. Sommige van ons schieten werkelijk wortels aan de waterkant en blijken geen ander leven te hebben. Niet dat ik hen benijd of afgunstig ben, nee helemaal niet. Het is een kwestie van perspectief. Mijn geluk wordt niet groter, meer of beter als ik meer vistijd zou hebben. Ik doe het met de tijd die mij gegund is. Ik denk dat wij allemaal, voor wat betreft de “tijd” op de pof leven. Misschien relativeer ik te veel. Afijn, ieder z'n ding. 

Handig die visite!

Ik stel mijzelf wel eens de vraag waarom ik het avontuur niet tegemoet treed? België met haar VBK wateren liggen 15 minuten bij mij vandaan, maar iets houdt mij tegen. Ik ben daar nog niet aan toe denk ik. Laat mij nog maar lekker even fladderen rond het vertrouwde nest.

Het heeft in mijn optiek geen zin om een water te willen gaan bevissen dat ver bij mij uit de buurt ligt en waar ik niet dagelijks naar toe kan gaan als het moet. Ik moet kunnen investeren in het water, er zijn wanneer het mij uitkomt. Nu de dagen korter worden vind ik het toch wel fijn om voor het donker mijn onderkomen klaar te hebben staan. De wereld is zo anders als het donker is. Een herfstbui heb je zo te pakken en natte spullen zijn niet fijn!

Blijkens het dagboek

Met enige aarzeling loop ik op vrijdag 19 oktober jl. langs de oever van het nieuw te bevissen water. Het voelt enigszins vreemd, alsof je een afspraakje hebt met een nieuwe date. Je hebt bepaalde verwachtingen, maar die openbaren zich pas op het moment ik mijn valletjes te water laat. Om 16.30 uur geef ik acte te précense. Vrijdag… niet mijn favoriete dag, want al die weekend mooi weer vissers liggen op de loer en daar heb ik geen behoefte aan. Ik wil alleen zijn. De wereld is groot genoeg voor ons allemaal, maar op dat moment claim ik mijn 4 vierkante meter. Mijn beste vriend stond op de parkeerplaats te wachten, hij wist waar en wanneer ik ging vissen.

Willem met een mooie spiegel

Dat maakt me in een bepaald opzicht een “ietsje pietsje” voorspelbaar, maar ach. Hij is geen visser en wilde mij wel eens in mijn element zien. Zijn bezoek kwam wel gelegen, want hij mocht gelijk helpen slepen. Wat ik niet had kunnen voorzien was het feit dat de eerste volle fluiter zich al om 17.40 uur aandiende. Een fraaie spiegel van 24 pond kwam even kennis maken met mijn maagdelijke vriend die kennelijk een beetje onder de indruk was van een dergelijke beschubt gevaarte. Hij zag ze wel voorbijkomen op Facebook en dergelijke, maar in real life was dat toch andere koek. Misschien een virus geplant?

Met de hakken in het zand

Om 18.52 uur volgde een 2e kneiter van een run. De eerste mok koffie was nog niet op of en een goud glimmende schub van net geen 27 pond deed de rechter hengel richting de horizon krommen. De schub gaf aanvankelijk meer sport dan de spiegel, maar gaf na enkele minuten de strijd toch op. Het vreemde aan deze dril was dat het leek alsof de lijn langs iets heen schuurde. Een schokkerig en trillend gevoel gaf de lijn door, maar de vis kwam van open water en de enige mogelijkheid die ik kon verzinnen was dat de vis over de zandbodem schuurde, zeg maar met zijn hakken in het zand. Rond de klok van 7 moest ik mijn vriend toch echt gedag zeggen, want zijn verplichtingen hadden hem elders nodig, wat mij weer deed beseffen dat ik alleen achterbleef met alleen de natuur en mijn plan. De avond viel al snel en ik zag een donkere deken in de richting van de zonsondergang drijven. De nacht was aanstonds, de wind blies recht op de kant en dat kon wel eens gunstig uitpakken voor mij. Game on!

Een strakke schub

Nieuw water/andere rig?

Nee, dit water heeft niet echt snags of mosselbanken. De multi rig kreeg wederom mijn vertrouwen. Hij ving op andere, vergelijkbare wateren, dus moet hij dat in theorie op dit water ook doen. Voor de rigs gebruik ik een stuk 25 lb Jel-e-Wyre groen/gecoat onderlijnmateriaal van 15 centimeter, Gladiator haak maat 4, krimpkous groen, Tailrubber, Bait Screw en een klein knijploodje om het geheel uit te loden. Als aas gebruikte ik een 15mm witte SuperFish pop-up of 15 mm Food Grade Bloody Krill pop-up “to match the hatch”.

Vertrouwen in je materiaal is belangrijk

Van de ratten besnuffeld

De tijd verstreek... 22.00, 23.00 en om 00:36 uur vond ik het welletjes en deed het licht uit. Ik legde mezelf te luisteren naar de omgeving en probeerde een rustpunt te creëren. Iets weerhield mij ervan, iets in de vorm van 4 poten met een lange staart en bruine vacht. Yep, ratten! Ik heb er geen hekel aan, maar ben er ook geen fan van. Bleek dat er best wel wat ratten waren afgekomen op een emmer voer die ik onafgesloten had laten staan op de steiger. Snel sprong ik m'n laarzen en kwam tot de ontdekking dat de wereld ineens mistig en klam was, ik trok mijn kraag omhoog en liep voorzichtig naar de steiger. Ik was opzoek naar de loopplank die naar steiger leidde, maar kon die door de mist niet zo snel vinden. Ik scheen met een lampje de grond bij en zag de voet van de planken al liggen. Het leek wel een soort van muur van mist waar ik doorheen stapte, want aan de andere zijde van deze “mist muur” bleek het zicht wat helderder te zijn. Wat volgde was dat een dikke vette rat ook mij in de smiezen kreeg. De rat had 2 opties.

  1. Ik spring van de steiger het water in, dan maar een nat pak.
  2. Ik heb geen zin in een nat pak en ga over de laarzen van die nare man die daar de weg blokkeert.

U kunt het al raden, hij koos optie 2 en voordat ik überhaupt kon reageren in de trend van:  “Boe, bah, EEEEEE, WTF!” en dat soort kreten, stond ik daar verbouwereerd en moederziels alleen op een half mistige steiger met m’n hart in m'n keel. Ik kwam al snel tot de conclusie dat het laten openstaan van je emmer e.d. niet erg handig is!

Condens op je lens en een 30’er

De nacht bleef relatief rustig, in die zin dat de beetmelders stil bleven, maar de natuur des te meer. Ik viel onrustig in slaap. Rond de klok van half 4 werd ik gewekt door een ranke schub van net geen 16 pond, een hele mooie vis, maar ik kreeg door condens aan de binnenkant van mijn lens, geen strakke foto. Ik had zoiets nog nooit meegemaakt, maar the good old Google wist wel raad, het advies luidde: “Draai uw lens van de body en leg deze te drogen in het zonlicht.” Ja, daar heb ik midden in de nacht wat aan! Afijn, de camera ruimde ik maar netjes op, want op deze manier had ik er weinig aan. Onder de ochtend, ik meen dat het rond de klok van 08.06 uur was, knalde de rechter hengel er wederom vandoor. Een knappe spiegelkarper viel mij wederom ten dele. Wat mij opviel aan deze spiegel was het kenmerkende 5-tal schubben achter zijn kop op schouderhoogte, die vervolgens in een enkele rij door liep naar de staartwortel. Een fraaie vangst al zeg ik het zelf. De weger had ik toevallig bij deze sessie en dacht doe eens gek en weeg deze rakker ook nog even voor die op de foto mag. Echter was daar nog het dingetje van de beslagen lens. Zoals Google omschreef legde ik de lens met het gecondenseerde gedeelte richting de zon, die binnen een mum van tijd de condens aan de binnenzijde deed verdwijnen. Tijd voor de foto en wegen. De weger gaf een royale 30,8 pond aan. Een 30’er viel mij ten dele en één ding wist ik al wel. Deze sessie kan niet meer stuk! Vele zullen misschien hun neus ervoor optrekken en de 30’er inmiddels verbannen hebben naar het land der knollen, maar ik was er toch heel erg blij mee. Deze fraaie spiegel is toch wel een van de topvissen van dat water, dat kan niet anders.

Een prachtige spiegel

 

Gezien de temperaturen van voorgaande weken was ik qua voer toch nog in dubio: “veel, weinig, groot of klein aas?” Dan maar een mix en zie wel waar het schip strand. Het nieuwe water is mij vreemd, maar het aas heeft mij afgelopen jaar mijn vissen opgeleverd. De mix bestond uit 15 en 20mm boilies. De 15 mm betroffen de Bloody-Krill boilies, de 20 mm boilie is een nieuw wapen in het wapenarsenaal van The Right Bankstuff, namelijk de BCA+. Later daar meer over, maar onze vriend houd gewoon van boilies, boilies en nog veel meer boilies. De herfst mag van mij nog wel even zo aanblijven tot zeg 24 December of zo. Daarna mag de winter zijn intrede doen en kijken we verder hoe de kaarten op tafel liggen.

Geniet van de wonderlijke kleuren die de natuur nu te bieden heeft, want voor je het weet staan Sinterklaas en Zwarte Piet weer op het dak. Opzich niet erg als die ook iets voor papa meeneemt!

Have a blast!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.