De paden: Route du Soleil (deel 3)

Soms moet je niet meer terugkijken naar het verleden. Positieve herinneringen van toen zijn door de jaren nog meer gekleurd. Negatieve herinneringen zijn versterkt of verdwenen. Toch wist ik na het vangen van die vijftiger dat Marcusans niet meer het water was wat het ooit was geweest. Bij aankomst waren we al stil geworden van al het kapwerk langs de waterkant. Het eiland waar ooit het groen zo weelderig tierde en de lange kant met een bomenrij waar graskarper maar als te graag in de schaduw kwam liggen op die hete dagen. De weelderige wiergroei was ook 5 jaar geleden niet aanwezig en ook op de vraag of er positieve veranderingen zijn geweest moest ik helaas nee knikken. Het vangen van die vijftiger maakte veel goed. Meer dan goed zelfs en zorgde dat ons verhaal, dat van mij en pa, op een juiste manier werd afgesloten.

Het is dinsdagochtend. Na de vangst van de vijftiger en de midtwintiger van de vorige dag was het die nacht angstvallig stil gebleven. Iets wat we niet hadden verwacht. Mister Xbox  voorspelde nog dat we een slapeloze nacht zouden gaan beleven. Slapeloos was de nacht wel maar dat was de schuld van de duizenden muggen en helaas niet van een piepende optonic. Een Duitse visser komt die ochtend even buurten en klaagt ook over de vangsten. Ze hadden vooral veel meerval gevangen de afgelopen dagen en maar een paar kleine karpertjes die waarschijnlijk van een uitzet waren. Terwijl de Duitser in gesprek is met mijn vader, vertrekt de meest linkse hengel. Na aanslaan klapt een steur volledig uit het water en weten we hoe laat het is. Nu maar zorgen dat zijn taartschep niet door al onze lijnen heen gaat. 

Het blijft een bijzondere vis
Het blijft een bijzondere vis
Foto: Tim van Zanten

Een steur is een sterke vis. Een hele sterke vis die niet onder doet voor karper en na een enerverende dril weten we hem dan ook te landen. Ondanks dat ik niet echt fan ben van steur weet deze vangst mij wel te bekoren. Het blijven toch bijzondere vissen niet! De steur is 130 centimeter lang en 25 pond. De Duitser neemt wat foto’s van mijn vangst en vertrekt .  Vanaf deze dag veranderde er drastisch iets. De temperaturen namen toe en dat zorgde voor meer bijvangsten en steeds minder karper. De karper had dit jaar nog niet gepaaid en aangezien de temperatuur elke dag steeg, zorgde dit voor het groeperen van steeds meer karper aan de andere kant van het water nabij het paaigebied. Deze dag hadden juist mister kasie en mister Xbox de keuze gemaakt om naar onze kant te verhuizen en de komende 3 dagen tegenover ons te gaan vissen. Hun hadden tot dan een paar karpers gevangen en waren logischerwijs niet happy.

Meervallen van deze omvang blijven imposant
Meervallen van deze omvang blijven imposant
Foto: Tim van Zanten

Het geen wat gebeurde raden jullie al. Met zijn 4’en schraapten we de laatste restjes vis weg uit ons gedeelte. Wij vingen nog een paar kleine karpertjes, nog een steur, een zeelt en zijn tot tweemaal in gevecht gegaan met meerval tot 1.40 meter. Jacco en Rene pakten nog enkele kleine karpertjes en dat was hem. De temperaturen stegen de laatste dagen tot ver boven de 30 graden. De vis had zich gegroepeerd aan de andere kant van het water en de enigste juiste zet was om wederom te verkassen. Die donderdag besluiten we met zijn 4’en om onze kampen af te breken en nog eenmaal te verkassen richting paaigebied voor de grande finale. 

Mister kasie a.k.a. Jacco met een van de laatste karpers uit ons gezamenlijk visgebied
Mister kasie a.k.a. Jacco met een van de laatste karpers uit ons gezamenlijk visgebied
Foto: Tim van Zanten

Nabij het paaigebied was het Luilekkerland voor karpervissers. Enorme schub- en spiegelkarpers zwommen gestaag rond. Meterslange grassies lagen te genieten in de zon naast honderden kleinere uitzetters. Jacco en Rene hadden een paar dagen eerder al het besluit genomen om meerval proberen te vangen. Zo had Rene al de reis afgelegd naar Reims voor vismeelpellets, enorme VMC haken en 50mm hookpellets! Het plan was om gezamenlijk 4 hengels te verspreiden rondom de zwemmende karpers en 2 hengels het wijt op te gooien om meerval te haken. Het is die dag 35 graden, schaduw is niet te vinden en het gehele kampement afbreken had mij aardig uitgeput. Ik besluit dat het genoeg is geweest. De koek was op. Wanneer de losse hengels in hun foedralen zitten en de auto vol is gepakt, nemen we afscheid van Rene en Jacco die het tot in de avond aankijken. Achteraf lukt het ze die avond nog een vis van 18 pond te vangen waarna ook zij de reis naar Nederland afleggen.

Dag Marcusans
Dag Marcusans
Foto: Tim van Zanten

De Combo hobbelt over het onverharde pad met de velen kuilen. Het water zwaait ons uit wanneer we in onze achteruitspiegel kijken. Ondanks dat de toekomst nog zoveel kan brengen weet ik dat we nooit meer op dit pad zullen rijden. Daarvoor is de wereld te veel veranderd. We zijn moe maar voldaan. De vangsten waren niet geweldig maar die ene vis maakte alles goed. We hebben ons doel bereikt, hadden het weer mee en waren de paai voorgebleven. Het was goed. Bedankt pa!

Ps. Mister kasie en mister Xbox. Twee vriendelijke gasten die klaarblijkelijk Vianen dagelijks onveilig maakten. Mister kasie had het vaak over kaas en zijn baas. Mister Xbox was een visser van luxe. De assen van zijn VW Touran hadden het zwaar door het 60 kilo zware aggregaat, Senseo koffiezetautomaat, Samsung tv-scherm en… de Xbox die hij vervoerde. Bedankt jongens voor de gezelligheid, de dubieuze Bacardi en het opladen van onze accu’s. Tot snel!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.