De social

‘’Wes, ik zou in het paasweekend wel een nacht kunnen vissen van zaterdag tot zondag 10:00 uur…dan ben ik nog op tijd thuis voor de paasbrunch!’’ Toen ik dit appje van Frank las had ik mijn antwoord al snel klaar liggen; Top Frank lijkt me leuk appte ik direct terug! Al geruime tijd probeerden Frank en ik een social te plannen maar dat bleek niet eenvoudig, meerdere datums passeerden de revue maar werden net zo snel weer doorgekrast. Tot dit weekend, dit weekend ging het dan eindelijk gebeuren! Het werd een social waar ik nog lang aan terug zal denken!

Het strijdplan

Na het nodige overleggen via de app, besloten we dat ik richting Frank zijn regio zou afreizen om daar een paar wateren te bevissen. Gezien het feit dat ik erg graag een mooie spiegel wil vangen en de kans hierop in deze regio vele male groter is, was deze keuze voor mij niet heel moeilijk. Gelukkig vond Frank dit ook geen probleem en spraken we zaterdagochtend rond 09:00 af bij de plaatselijke McDonalds. Hier zouden we dan onder het genot van een bak koffie een strijdplan maken.

We kozen voor een breed kanaal

Na een klein uurtje sturen kwam ik om tien voor negen aan op de parkeerplaats van de McDonalds. Niet veel later arriveerde Frank en bestelden we een bak koffie. Frank opende Google Maps op zijn telefoon en liet me enkele wateren zien in de directe omgeving, welke instant een optie zouden zijn. Het zou tenslotte leuk zijn om enkele vissen te kunnen vangen! Het idee was om in de loop van de ochtend diverse wateren af te rijden en eventueel aan te voeren. We zouden dan overdag de voerplekjes afstruinen. Ook besloten we om een nachtstek aan te voeren waar we aan het eind van de middag terug zouden komen, om daar de nacht door te brengen. We reden als eerste naar een vrij fors kanaal met volgens Frank een mooi bestand aan (spiegel)karper. Ter plaatse waren we het er al snel over eens dat dit wel eens de nachtstek zou kunnen worden. We kozen ervoor om nog niet te voeren maar eerst een paar andere wateren te gaan bekijken. We reden nog drie watertjes af en op sommige stekjes lieten we wat voer achter. Omdat we het beste gevoel hadden bij het kanaal besloten we om daar nogmaals langs te rijden en diverse stekken aan te voeren voor de nacht. Tijdens het voeren zag ik mezelf al met een mooie spiegel voor de camera poseren, maar zover was het nog niet.

De eerste vis van het kanaal en het is een spiegel!De eerste vis van het kanaal en het is een spiegel!

Struinen

Nadat we de nachtstekken voorzien hadden van het nodige voer, wilde Frank nog één watertje langs om te kijken of we daar wat vissen zouden aantreffen. We parkeerden de auto’s langs het water en gingen op zoek naar teken van vis. Na een korte wandeling stuitten we op een brug en vlak voor deze brug lagen vijf karpers rustig te chillen in het zonnetje. Toen we de brug opliepen, zagen we dat er enkele mooie exemplaren tussen zaten waaronder een fraaie spiegel. We twijfelden geen moment en pakten allebei alleen het nodige materiaal uit de auto. We liepen terug naar de brug en eenmaal ter plaatse was het ineens vrij rustig, op een cruisende karper na was de stek verlaten. Toch besloot ik om twee hengeltjes te positioneren in de hoop dat de vissen terug zouden komen. We voerden wat boiliekruimels en wachtten het een paar minuten af. De vissen kwamen niet terug en Frank besloot om wat verderop opzoek te gaan naar activiteit. Ikzelf bleef bij de brug in de hoop dat de vis terug kwam naar waar ze zo’n kwartier geleden met z’n allen lagen. Plots zag ik een goede vis onder de brug vandaan komen, de vis zwom tussen de planten door en precies op de route waar mijn oranje pop-up lag. Helaas zwom de vis er vol gas overheen zonder ook maar naar de pop up te kijken, balen!

Vis in de sling!

Niet veel later kwam Frank terug. Ook hij had weinig teken van leven gezien, wel had hij enkele stekjes aangevoerd voor later in de middag. We besloten om naar de andere kant van het water te wandelen. Het water werd hier wat breder en ook hier waren weer enkele bruggen aanwezig. Tijdens onze wandeling stuitten we op een groep karpers die steeds hetzelfde rondje zwom. Deze route hadden we vrij snel in de gaten en ook hier twijfelden we geen moment en pakten we allebei een hengel uit de auto. Frank probeerde het met een langzaam zinkende broodvlok omdat de vissen vlak onder de oppervlakte zwommen. Hij liet de vlok vlak voor de neus van de schubkarper zakken maar deze had er duidelijk geen interesse in, vreemd! Verderop had ik in een hoekje wat halve boilies gevoerd en viste hier met een multi rig bovenop. Mijn voerplekje had ik midden in de zwemroute van de vissen gepositioneerd en zowaar was er een fraaie schub die enkele halve boilies van de bodem opzoog om vervolgens weer verder te zwemmen. Enkele minuten later kwam de vis terug en zwom recht op mijn pop-up af. Ik pakte mijn hengel al vast maar op ongeveer tien centimeter van de pop-up schrok de vis van de felle kleur en weg was hij! Balen, weer een gemiste kans. Deze vissen waren moeilijker te vangen dan gedacht en bovendien hadden ze het klappen van de zweep wel door. We besloten om hier niet te veel tijd meer te verspelen! Het was inmiddels 15:00 uur geweest en het was hoog tijd om richting de nachtstek te gaan.

De nachtstek

Na een korte tussenstop bij de plaatselijke buurtsuper gingen we richting het kanaal. Ik reed rustig achter Frank aan die mij al de hele dag op sleeptouw nam door de regio. Niet veel later reden we de asfaltweg op waaraan onze stekken lagen en tot mijn grote vreugde was de stek niet bezet. Dit betekende dat we bovenop onze voerstekken konden vissen! Het vertrouwen steeg met de seconde, en ook Frank had er vertrouwen in. Omdat we beide een stuk kanaal gingen bevissen moesten we de tenten een slordige vijftig meter uit elkaar zetten. We viste beide tegen obstakelrijke stekken en willen natuurlijk elke aanbeet verzilveren.

Nummer twee op dezelfde hengel
Nummer twee op dezelfde hengel

Beiden waren we druk bezig met het opzetten van de tenten en het uitwerpen van de hengels. Omdat we beiden ruimte genoeg hadden konden we allebei met drie hengels vissen, op deze manier bereikten we een groot gedeelte van het kanaal. Van kantvisserij tot bruggen en van palen tot de vaargeul, overal kwam een rig te liggen. Nadat we alle hengels ‘’spot-on’’ hadden liggen besloten we om twee stoeltjes in het midden van de tenten te zetten en daar samen te gaan zitten. Frank bestelde twee overheerlijke pizza’s die ook nog eens tot aan de stek werden bezorgd. Ik had voor een biertje gezorgd en ook die smaakte meer dan prima. De avond verliep stil en na een vers bakkie koffie besloot ik om de hengels opnieuw in te werpen, ik wil gewoon zeker weten dat alles goed en niet in de knoop ligt. De avond vorderde en het was erg gezellig, vele verhalen maar vooral ook grappen zorgde voor een brede glimlach op ons gezicht ondanks we nog geen vis gevangen hadden.

Rond middernacht begon het wat te regenen, we besloten om beide onze slaapzak op te zoeken. Nog één keer de sounderbox testen als vast ritueel en vervolgens lekker de ogen sluiten dacht ik bij mezelf. Precies op het moment dat ik mijn laarzen uit wil doen krijg ik een harde aanbeet op mijn middelste hengel. De hengeltop staat te buiken en snel grijp ik de hengel uit de steunen. Ik merk gelijk dat de vis lijn wil nemen maar ik geef hem geen kans, als de vis de hoek om gaat ben ik hem kwijt! De dril verloopt eigenlijk vrij soepel totdat de vis plots besluit helemaal naar rechts te zwemmen. Deze keer is de vis niet te houden moet ik er achter aan! Vijf minuten later sta ik zo’n dertig meter rechts van mijn tent als ik de vis eindelijk onder de hengeltop heb, wat een gevecht! Ik zie dan ineens dat het om een serieuze spiegel gaat en ik kan mijn geluk niet op! De vis is nog niet moe maar langzamerhand wordt het gevecht in mijn voordeel beslist. Na een volgende vijf minuten kan ik de kale kanaalspiegel scheppen en loop ik met een goed gevuld net terug naar mijn tent. Ik besluit de vis even in het net te houden om vervolgens Frank wakker te maken. Even later tillen we de vis uit het water, we wegen de vis op ruim twaalf kilo! Ik kan mijn geluk niet op met deze mooie spiegel. Na de nodige foto’s mag de vis weer zwemmen. Ik gooi de hengel opnieuw uit en voer de stek weer aan. Met een heerlijk gevoel duik ik mijn slaapzak in. Het is ongeveer 02:00 uur ‘s nachts als ik wederom gewekt wordt door een aanbeet op diezelfde hengel. Deze dril verloopt zeer soepel, al vecht de vis onder hengeltop behoorlijk. Zonder moeite kan ik de vis scheppen. Ik onthaak de vis in het net en besluit om direct de hengel weer in te gooien voordat ik Frank wakker maak. Tijdens het ingooien staat Frank ineens achter me, hij vertelt me dat hij zojuist een brasem had en hij even kwam buurten omdat hij mijn hoofdlampje zag branden. Ik vertel hem dat ik wederom een mooie spiegel gevangen heb. Deze vis wegen we niet, wel schieten we enkele mooie foto’s.

Wat een vis!Wat een vis!

Ik lig vervolgens weer lekker in me slaapzak en kan gelukkig nog een paar uurtjes slaap pakken. Ik hoop dat Frank ook een mooie vis mag vangen maar het blijft akelig stil op zijn stekken. In de ochtendschemering krijg ik de volgende aanbeet, dit keer is het de vaargeul hengel. Het is een harde aanbeet en ook tijdens de dril pakt de vis meerdere keren meters lijn. Als de vis onder de hengeltop komt zie ik dat het om een fraai beschubte spiegel gaat. Deze mag ik echt niet verspelen! Uiterst voorzichtig dril ik de vis af en kan ik hem scheppen. Ik kan mijn geluk echt niet op, de derde spiegel is een feit en wat voor één! Ik besluit de vis een uurtje te zakken om mooie foto’s te maken in het ochtendzonnetje. Ik duik nog een halfuurtje me slaapzak in om nog even mijn ogen te sluiten. Omstreeks zeven uur maak ik Frank wakker en vertel hem dat ik een parel in de zak heb. Samen lopen we vervolgens terug en niet veel later ligt de prachtige spiegel op de mat. Ik merk aan Frank dat ook hij dit niet verwacht had. Vervolgens schieten we enkele prachtige foto’s en wat filmmateriaal om de vis vervolgens weer te laten zwemmen. Wat een prachtig moment! Zo vang je nooit spiegels en zo drie fraaie exemplaren in één nacht op een bruut kanaal. De ochtend vliegt voorbij en we vangen niks meer bij. Het is eerste paasdag en besluiten vroeg in te pakken om zo op tijd te zijn voor de paasbrunch bij de familie. Na het inpakken bied ik Frank een bakkie koffie aan en een klein ontbijtje aan bij de McDonalds, we kunnen immers niet op lege buiken huiswaarts keren! Na het ontbijtje schudden we elkaar de handen en besluiten het snel over te doen. Tijd om naar huis te rijden.

Een ultieme afsluiter van een gezellige social
Een ultieme afsluiter van een gezellige social

Ik wil Frank bedanken voor deze sessie en het feit dat hij me een paar prachtige wateren heeft laten zien. Ik hoop dat ik de volgende keer enkele bakken voor jou op de foto mag zetten! Ik kom hier zeker terug, see you next time!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.