Onweer

Ik kan mezelf niet echt bang noemen van onweer, het is alleen dat ik volledig in paniek raak, een hartslag van gemiddeld 200 slagen per minuut mag beleven en op zijn zachts gezegd in een hysterische bitch verander. Het zweet breekt me uit maar misschien komt dat door het feit dat ik mezelf verstop onder een stuk of dertig dekens inclusief een paar kussens. Gelukkig was ik thuis, het gaat nog spannender worden als zo’n f*cking onweersbui tijdens mijn vissessie boven de tent losbarst.

Check check, dubbel check

Zodra er donkere wolken komen opzetten en de eerste regendruppels vallen linkt mijn telefoon gelijk naar de site van Buienradar, Onweerradar en Bliksemdetectie. Yep, ze staan als app op mijn homepagina van mijn beeldscherm zodat ik als onhandige trut niet meer eerst mijn moeder moet bellen voordat ik erachter kom dat die app daar ook niet stond. Harde donders en oogverblindende flitsen, er zijn van die mensen die daar gek op zijn. Ik kan het me niet echt voorstellen, maar ik denk dat die soort mensen ook ergens niet helemaal in orde zijn.

CheckCheck!

Kans op onweer

Lekker een weekendje vissen, alleen de zorgen of mijn hengels wel goed liggen en wanneer we ons eerste biertje open maken of dat het toch een wijntje wordt. Genieten met de radio op de achtergrond aan. Hierbij het weerbericht van 15.00 uur, in het zuiden kans op buien met onweer... Shit, meen je dit nu echt, ik had het nog zo van te voren gecheckt. Tijdens een opkomende onweersbui die nog heel ver weg is en misschien nog geen eens in een straal van honderd kilometer bij de tent komt raak ik al paniek. Als de onweersbui inderdaad onze kant op komt verander ik in een fractie van een seconde in één of andere psychologische hysterische gillende vrouw die bij elke windvlaag of donder denkt dat de tent in de fik staat. Op zo’n moment kunnen er honderd fluitende Delkims langs mijn oren gaan, je denkt toch zeker echt niet dat ik op zo’n moment nog met die zwemmende karpers bezig ben? De wereld is aan het vergaan, ik heb echt wel wat anders te doen!

rood is onweerRood is niet al te best!

Hysterische taferelen

Bij onweer gaan mijn gedachten vaak terug naar de visvakantie samen met Edwin vorig jaar in Engeland. De tweede nacht verliep niet helemaal vlekkeloos wat onweer betreft. Wees eerlijk, je hebt echt wel verschil tussen onweer en onweer. Volgens mijn buienradar app kwamen er een aantal onweersbuien aan, de eerste bui heb ik gewoon in de tent doorstaan. Wel met de achtergrondmuziek op 80 decibel verstopt onder de stretcher maar I did it! Ondanks mijn hysterische gedrag hoorde ik toch echt wel een Delkim fluiten, ik heb nog net gedaan of ik het niet hoorde maar Edwin vloog al naar buiten. Hoe hysterisch ik al was, veranderde ik nog meer in een karperheks. Mochten je denken dat die niet bestaan, vraag maar aan Edwin. Veel te bang om de tent uit te komen terwijl ik daar ook helemaal niet veilig zat, stak ik toch mijn hoofd buiten de tent om te zien dat Edwin een vis stond te drillen in het onweer. Ik heb gevloekt en getierd dat hij helemaal gek was geworden, ik zag alle doemscenario's voor me. Godzijdank hebben we deze scene niet opgenomen anders waren we waarschijnlijk nu de nieuwe Tiny en Lau, het scheldende internet duo alleen dan in de versie het grofgebekte ’karperkoppel’. Alsof de woorden ‘ik hou mijn hengel laag en ik weet waar ik mee bezig ben’ mij gerust stelde… Nadat de bui was overgetrokken was ik toch wel trots op hem, met een jaloerse blik keek ik naar een zeer fraaie Engelse rijenkarper. Ik heb maar niet gevraagd of hij ook trots op mij was!

prachtig pareltjePrachtig pareltje

De tweede bui heb ik in de auto gezeten maar die bleef uit, voelde me wel belachelijk op dat moment waardoor ik besloot de laatste bui wel in de tent te blijven… de stomste beslissing ooit!! Een noodweer dat het in mijn ogen onmogelijk was dat die tent zou blijven staan. Donders en lichtflitsen horen erbij inderdaad, maar serieus bij elke donderslag stonden de stretchers en bivvytafel op de grond te trillen. Ik dacht dat ik in Engeland alleen maar moest opletten om niet te spookrijden, maar dat het daar 's nachts behoorlijk kan spoken is me nu ook wel duidelijk!

Stoere bikkels

Ik ben blij dat ik in levende wijze heb mogen meemaken dat stoere grote mannen dus ook bang kunnen zijn in dit soort weersomstandigheden. Mijn eerste nacht tijdens een vissessie barstte de onweersbui precies boven onze tent uit, je kon werkelijk de krant lezen in de tent. Erg handig maar ik lees dan toch liever overdag of met een lampje. Naar mijn weten heb ik zelfs gevraagd of we de brandweer niet konden bellen, nu ik daar zo over nadenk was ik dus echt in paniek. 's Morgensvroeg vertelden de twee grote stoere mannen waar ik me leven aan gegeven had, dat ze die nacht toch ook niet heel erg lekker op hun stretcher hadden gelegen en het redelijk riskant weer was geweest. Potverdorie, en zij maar zeggen dat het zo over trekt en het allemaal wel mee valt. Stoer hoor!

dreigende luchtenPaniek!

Doodsangsten, ik heb ze allemaal doorstaan en daar ben ik dan toch trots op! De eerstvolgende keer dat het onweer boven mij losbarst denk ik gewoon dat er inderdaad iets heel erg naars kan gebeuren en dat we geraakt kunnen worden. Tja, dan ga ik gewoon dood, hè? Don’t worry…

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.