Tussen zwijgen & gillen: De jacht is geopend

Maanden kropen voorbij sinds ik te horen kreeg dat ik in aanmerking kwam voor een vergunning van het syndicaat. De gesprekken met Kevin en Ronnie draaiden regelmatig uit op onze toekomstige visserij op het water. In gedachten heb ik al vele uren aan de plas gezeten en een X aantal prachtige spiegels waren voor de camera geschoven. Nummertje 36 zelfs een aantal malen. De werkelijkheid was echter keihard en het duurde tot gisteren voor ik met een volle auto richting de nieuwe visgronden kon. 

En die auto zat goed vol! Helaas heb ik op Hemelvaartsdag mijn eigen auto kunnen afschrijven en dreigde de geplande nacht bijna in het water te vallen doordat ik zonder vervoer zat. Gelukkig was mijn vriendin zo aardig om haar oude Toyota Starlet uit te lenen ten behoeve van mijn hobby. Enig nadeel was dat ik pas rond half zeven de snelweg op kon sturen, maar liever dat dan helemaal niet. En ja, natuurlijk had ik al veel eerder kunnen gaan. Het is verdorie alweer half mei en er zijn al een aantal mooie dagen geweest in de laatste maand. Echter, de planning tussen werk, thuis en een vrije tocht naar de waterkant bleek vaak niet aan te sluiten en ik moest me daarom behelpen met een paar korte sessies in de omgeving. Lijdzaam zag ik toe hoe op Facebook een aantal foto´s werden geplaatst van gevangen vissen, waaronder een prachtige foto van mijn favoriete vis in de handen van Ben. Gewoon met het pennetje gevangen. Was er nog een lichte vorm van twijfel dan was hij nu volledig weg. Deze wil ik echt op mijn palmares bijschrijven.

Onderweg werd er even gebeld met Ronnie, die een paar uur eerder al plaats had genomen op het strand. In het totaal zaten er drie vissers rond het water, maar de stek die ik voor ogen heb was nog vrij. Bij aankomst in het regenachtige Brabant bleek dit gelukkig nog steeds het geval te zijn. Door mijn tijdelijke vervoer had ik geen boot bij me, maar gelukkig is er een boot aanwezig voor algemeen gebruik (met dank aan Loet voor het beschikbaar stellen). Geen voerboot maar een hoerboot dus.


Deze wil ik echt op mijn palmares bijschrijven


Het bootje werd volgeladen, Ronnie werd succes gewenst en ik zette koers richting de overzijde. Ter plaatse besloot ik te kiezen voor een kleine stek in een kom van het water. Van hieruit kon ik de drie, toegestane, hengels in een waaier vissen. De plu werd snel geïnstalleerd en de eerste hengel voorzien van een duo tijgernoten. Deze hengel werd uitgevaren richting een kleine zandbank in de linkerhoek van de kom. Een paar losse tijgers er omheen en een slappe lijn om niet teveel onrust te creëren op de stek. Hengel twee en drie werden voorzien van een boilie. De rechter ging onder de kant en de middelste hengel werd op een diepte van vier meter gelegd waar de bodem schoon aanvoelde. Alles lag naar wens en de schemer zette in. Just in time!

Na al het gehaast was het tijd voor wat ontspanning. Even checken of we dit jaar wel de finale van het songfestival gehaald hadden en vervolgens met een dampende mok thee het water afspeuren naar activiteit. Na twee jaar op een water te hebben gevist dat langs een drukke snelweg ligt, was het even wennen aan de rust die er hier heerst. Wat een verademing. Enkel wat geruis van auto’s in de verte, af en toe een vliegtuig dat onderweg is naar Volkel en voor de rest alleen maar geluiden uit de natuur. Het was goed vertoeven al maakte de wind, die recht onder de plu stond, het nog wel wat frisjes. De slaapzak bood uitkomst en de volgende ochtend had ik mijn eerste stille nacht achter de rug.


De kom waar het moest gebeuren


Zon en bewolking wisselden elkaar af in de ochtenduren en recht voor mijn stek zag ik eindelijk een vis draaien. Dat was de activiteit waar ik naar zocht. Omdat mijn middelste hengel al vrij dicht op de draaiende vis lag besloot ik deze te laten liggen. Niet lang daarna kreeg ik een paar piepen op de linker hengel in de kom. In een reflex sloeg ik aan maar enkel een pluk wier bungelde aan de haak. Ik realiseerde me dat het waarschijnlijk een lijnzwemmer was en dat ik iets te voorbarig was met aanslaan. Nou ja, dat viel niet meer terug te draaien. Het leek me geen goed plan om opnieuw met de boot het water op te gaan om de rig terug te leggen op de stek. Dit zou aanwezige vissen waarschijnlijk zo verstoren dat ik de rest van de sessie kansloos was. Diep in de kom zag ik een prachtig kaal plekje op de bodem. Ik had reeds gehoord dat dit een hotspot moest zijn, maar deze plek kon ik vanuit de huidige stek niet bevissen. Ik besloot de hengel in de bosjes te zetten en het kale plekje recht onder de top te bevissen. De sounderbox werd halverwege in een boom gezet, zodat ik er zeker van was dat ik iedere piep hoorde, en het net werd klaargelegd op de route. Zelf bleef ik zoveel mogelijk halverwege de stekken zodat ik alsnog snel kon reageren bij een eventuele aanbeet. Ik zag een vis luchtruim kiezen op open water en ik begon er zelfs een beetje vertrouwen in te krijgen.


Strak onder de top

Kort daarna moest ik echter vervroegd opruimen omdat mijn vriendin de auto met spoed nodig had en daarmee kwam er een einde aan mijn eerste sessie. Ik had een betere afloop in gedachten maar troostte me met de wetenschap dat ik binnenkort weer terug zal zijn voor een herkansing. De jacht is geopend!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.