Tussen zwijgen & gillen: De stuw

Witte schuimkoppen hopen op langs de oevers, de stroming is sterk en om de minuut piepen de beetmelders erop los door het vele drijfvuil. Om het allemaal nog wat moeilijker te maken is de oever erg stijl en is het plaatsen van de hengels een moeilijke klus. Toch kon je me vaak aan dit specifieke stukje kanaal vinden. Een kleine stuw welke gelegen is naast een brede brug fungeert, als zo vaak, als verzamelplaats voor vissen in het algemeen. Ook de karper is er meestal wel te vinden en zorgt met regelmaat voor een heftige dril.

Toen ik een aantal jaren geleden op het kanaaltje begon te vissen was het mij al meteen duidelijk dat het betreffende stuwstuk geen grote vissen bevatte. Ik had echter geen interesse om aan te sluiten in de rij, op de beter bekend staande stuwstukken, en besloot gewoon mijn best te gaan doen voor de aanwezige karpers. Gezien mijn visserij op andere wateren besloot ik dit water enkel te bevissen als uitvalbasis. Zo werden er per seizoen niet meer dan tien sessies gevist op het water, maar bracht vrijwel iedere sessie een karper op de kant. Wat mij direct opviel was de vechtlust van de, zeer gezond ogende, vissen.

Na een aantal vissen gevangen te hebben op de normale stekken besloot ik om mijn aandacht wat meer te vestigen op een wel bepaalde stek. Deze stek is gelegen tussen een kleine stuw en een brug in. De oevers van deze stek waren gedeeltelijk met riet begroeid en derhalve leek het de ultieme verzamelplek voor karper. Een nadeel dat de stek met zich meebracht was de ruwe bodem. Het stukje kanaal was ter plaatse ongeveer twee meter diep en de bodem lag op diverse plekken bezaaid met stenen en basaltblokken. Na wat gooi en smijtwerk ontdekte ik een aantal schone plekken op de bodem en ik besloot deze stekken een kans te geven.

Onder de kolkende watermassa huist de karper


Ik besloot de stek tijdens het voorjaar te gaan bevissen en al tijdens de eerste sessie was het knallen geblazen. Er werd instant gevist met en na tien minuten zuivere vistijd diende de eerste aanbeet zich al aan. Na een keiharde dril in de sterke stroming verscheen er een mooie spiegel in het net, korte tijd later gevolgd door een schubkarper uit dezelfde gewichtsklasse. De toon was gezet en de interesse in verdere visserij op deze stek groeide enorm.

De daaropvolgende maanden heb ik vele malen mijn spullen opgezet langs deze stek, meestal voor korte instant sessies van maximaal vier uurtjes. Naast het feit dat de vissen in de zomermaanden sowieso in de buurt van deze stuw zwemmen (extra zuurstof) had ik ook veel vertrouwen in het door mij ingezette aas, wat instant gewoon erg goed vangt.

Zelden vertrok ik richting huis zonder een nat landingsnet, wekenlang stonk de auto naar vis en weigerden mensen mee te rijden als ik ze een lift aanbood. Doch, ik was gelukkig aan het kanaaltje en ving vis na vis. Wat kon mij het schelen dat het geen topvissen waren qua gewicht of omvang, de kracht waarmee ze zich probeerden te onttrekken aan hun vangst was immens en helaas af en toe ook te veel voor mijn lijnen.

Een kleine, maar felle tegenstander


Op een regenachtige dag in de zomer vroeg ik me af wat er zou gebeuren als ik een nachtje op de stek zou doorbrengen. De risico’s van de zeer steile oever in overweging nemende besloot ik het er gewoon eens op te gokken. Die nacht was een van de ergste uit mijn leven als karpervisser. Nog voor zonsopkomst verspeelde ik in totaal vier aanbeten op lossers en lijnbreuken. Daarnaast heb ik meerdere keren mijn lijn doormidden moeten trekken op de basaltblokken, het mocht blijkbaar niet zo zijn. Waar ik overdag geen problemen ondervond om de juiste plekken te vinden bleek ik deze problemen in het donker enkel maar op te zoeken. Om half zes in de ochtend, op het moment dat ik de vierde karper verspeelde, heb ik uit pure frustratie al mijn materiaal achter in de auto gegooid en ben ik naar huis gereden. Ik ben er van overtuigd dat ik nog nooit in mijn leven zo snel mijn vismateriaal heb ingeruimd. Ik besloot dan ook om nooit meer een nacht aan dit water te vissen en mijn visserij enkel op de uren uit te voeren dat het zonlicht de stuw verlichtte.

Flinke gevechten in de stroming


In het vroege voorjaar waagde ik voor het eerst weer een sessie aan het water. De temperaturen gingen langzaam weer omhoog en ik proefde de aanwezigheid van karper in de buurt van de stuw. Binnen een uur na het ingooien van de lijnen kreeg ik een snoeiharde fluiter op een van de hengels. De karper had zichzelf goed gehaakt en overwoog een vluchtpoging onder de brug door, welke ik gelukkig kon pareren. De daaropvolgende tien minuten verliepen in een roes, de hevig vechtende spiegel liet zichzelf enkele malen aan de oppervlakte zien om zich vervolgens weer in de stroming te gooien. Niet veel later lukte het mij om de vis in het landingsnet te krijgen en aanschouwde ik een schitterende spiegelkarper, tot dusver de mooiste vis welke ik op het betreffende sluisstuk wist te vangen. Na een paar snelle foto’s kreeg de vis haar vrijheid weer terug en verdween ze tussen de schuimkoppen.

De mooiste vis die de stuw voortbracht


Als je een beetje moeite wilt doen om strijdlustige karpers te vinden raad ik je aan om eens goed in de buurt van de stuwen te zoeken. Wellicht vind je er niet altijd de grotere vissen maar wie van een flinke dosis spanning en sensatie houdt zal zich er ten alle tijden vermaken. Door een verhuizing heb ik mijn visserij op het water niet door gezet, maar in de toekomst zie ik mezelf nog wel langs de oevers van deze passage zitten, wachtende op die sterke kleinere karpers, welke de sport voor mij compleet maken.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.