Tussen zwijgen & gillen: Mijn momentje

Regendruppels kletteren onophoudelijk op het tentdoek. Buiten is het pikkedonker en doodstil, maar in de tent brandt een zacht lichtje naast de dampende kop thee. Enkel een leeg flesje kronenbourg op de grond naast de stretcher is nog over van een zojuist gevierd succesje. Dat flesje en mijn slapeloosheid dan, want ik ben veel te opgewekt om te gaan slapen.

Een uurtje geleden lag ik nog diep weggestopt in de slaapzak, dromend van de mooie dingen in het leven, toen de sounderbox mij bruut uit mijn slaap haalde. De automatische piloot nam het over en binnen no-time stond ik, (zowaar) met schoenen en jas, naast de rodpod waar actie waarneembaar was.

De middelste hanger was een stuk gezakt en dit gaf mij voldoende aanleiding om aan te slaan en richting de visstek te varen. De lijn werd door een groot lelieveld gevist waardoor het vanaf de kant onmogelijk was om te drillen en überhaupt vast te stellen of er wel of niet karper aan de haak zat. Na vier nachten vissen had ik eerder op de avond besloten om deze rig op een andere stek te leggen aan de overzijde van de kom. Het aas, een 12mm dumbell met een feloranje nepmaiskorrel, werd op een waterdiepte van amper 50 centimeter gelegd met daar omheen wat losse boilies en de door ons gebruikte voermix. Het betrof dus de eerste aanbeet vanaf een nieuwe stek en dan is het altijd maar weer aankijken wat er gaat gebeuren.


Een recordvis in alle opzichten


Nadat ik de lijn van meerdere leliebladen had ontdaan kwam ik bij de stek terecht waar ik het aas had geplaatst. Direct zag ik dat de lijn een paar meter verderop het lelieveld in liep en dus wist ik zeker dat er een karper mee vandoor was gegaan. Nog slechts een aantal leliebladen stonden nu nog tussen mij en de vis, die zich inmiddels doormiddel van een flinke kolk had getoond. Een heftige strijd barste los, waarbij de vis zich als een gek door het lelieveld ploegde. Na een aantal minuten volle actie leek de strijd in mijn voordeel te worden beslecht, toen de vis zijn flank even toonde aan de zijkant van de boot. Niet alleen ik was er nog niet klaar voor, maar ook de vis bleek toch andere gedachten te hebben en zette koers richting het open water, de boot op sleeptouw nemend.

Die eerste keer dat ik de vis zag kon ik in het donker geen goede inschatting maken over het formaat, maar de kracht waarmee de vis tekeer ging moest haast wel een goede vis betekenen. Meters lijn verdwenen met regelmaat van de spoel en werden met veel moeite weer gewonnen. Na een tiental minuten puur genieten rolde de vis dan toch op zijn zij, klaar om door een groot karpernet omsloten te worden. De eerste poging lukte en in het licht van de koplamp zag ik dat het inderdaad een hele goede vis betrof. Met moeite werd de vis in de boot getild en toen ik de vis op de onthaakmat in de boot neerlegde wist ik het zeker, dit is een hele beste bak! Het vissenlijf was veel langer dan zijn soortgenoten en stiekem wist ik toen al wat me een aantal minuten later door de unster werd bevestigd.


20,4 kg


Iets later werd de vis door Arnold en Tim op foto en video gezet en daarna weer aan het water teruggegeven. Deze schitterende spiegel betekende met zijn/haar gewicht van 20,4 kg niet alleen mijn zwaarste vis ooit en tevens mijn eerste veertigponder, maar brak met 103 cm ook tevens mijn lengterecord. Een recordvis in alle opzichten dus! Een fantastische start van het jaar die hopelijk nog een goed vervolg zal gaan krijgen!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.