Tussen zwijgen & gillen: Re-integreren

Waar ik vorig jaar moeite had om mijzelf op te laden voor de zomerperiode had ik daar dit jaar weinig last van. Het voorjaar liep voor mij erg lekker met prachtige vangsten in binnen- en buitenland. Motivatie genoeg en zin om lekker door te pakken, maar daar dacht mijn lijf toch iets anders over. Een kleine twee maanden geleden werd ik buitenspel gezet door een nekhernia en dat kwam even aan. De keuze tussen opereren of rust pakken was moeilijk, maar ik koos voor het laatste. Achteraf gezien een goede keuze, want sinds vorige week ben ik begonnen met het re-integreren op mijn werk. Het gevoel is goed en het herstel gaat gelukkig voorspoedig. De hoogste tijd dus om weer een paar uurtjes te gaan vissen, want daar is het in de afgelopen twee maanden totaal niet van gekomen.


Een rustig water en nog mooi ook!

Om er rustig in te komen besloot ik op zoek te gaan naar een water waar ik mij niet al te druk hoefde te maken. Een mooie bestemming vond ik in een privéwater waar een kennis een steiger huurt. Op dit water kon ik rustig mijn gang gaan en viel wat actie te verwachten in de vorm van kleinere karpers. Een dag voor de sessie bracht ik een eerste bezoekje aan het water en bekeek ik de mogelijke stekken en het bodemverloop. Ik begreep dat er een flink bestand aan karper moest zwemmen en dat de visserij niet erg intensief zou zijn. Een stevige zuidwester stond lekker in een ondiepere hoek te blazen en dat vroeg natuurlijk om voer. Ik besloot flink te voeren over een gebied van zo’n 60m2 en deed dit met een mix van boilies. Een mooie kans om wat restjes uit de vriezer weg te werken ;)

Dinsdag was het zover, eindelijk weer een nachtje op pad. Ik werd vergezeld door mijn ADHD vriendin Amy en dat was een klein risico. Tijdens eerdere sessies waar ik haar naar meenam ving ik namelijk helemaal niets. Of dat nu toeval was of kwam door het gestamp van mijn viervoetertje zal ik niet weten, maar dit water leende zich veel beter voor een samenzijn. De hengels werden rond etenstijd ingegooid en nog voor ik de derde hengel van een chodje had voorzien liep de eerste al af. Het was (uiteraard) het ondiepe windhoekje waar deze aanbeet vandaan kwam. Na een korte dril zag ik een kleine spiegel opduiken in het heldere water voor de steiger. Eindelijk de eerste vis samen! Even afwachten hoe Amy op dit natte ding reageert, maar dat gaat goed. Even flink snuffelen en haar kromme staart kwispelt er op los.


Eindelijk, de eerste vis samen

Na het terugzetten van de eerste vis heb ik hoop op een snel vervolg. Dat laat echter toch even op zich wachten, maar rond 21.30 uur krijg ik uit het niets een snoeiharde run op de rechter hengel. Deze ligt op een diepte van 8 meter en de verantwoordelijke voor dit geweld blijkt wederom een spiegel van dezelfde gewichtsklasse te zijn. Al snel ligt deze strijder in het net en maak ik snel een paar matfoto’s voor hij/zij terug gaat.

Het slapen gaat lastig, want Amy houdt me aardig wakker. Ze vindt het duidelijk spannend en is continu in de weer. Even naar buiten, dan weer een jump op de stretcher, waar ze me vanaf probeert te drukken. Als ze iets na middernacht eindelijk stil ligt krijg ik een run, goede timing! Het is wederom de ondiepe hengel die afloopt en dit spiegeltje is zelfs nog een slagje kleiner dan zijn voorgangers.  Snel die hengel weer in positie en de tent in, voor het flink begint te regenen.

Ik slaap nauwelijks door het continue worstelen om de slaapplaats met Amy en het wordt sneller licht dan ik zou willen. Hoewel ik stiekem op meer aanbeten had gehoopt loopt rond half acht in de ochtend voor de vierde en laatste keer een hengel af. Ook deze keer is het de ondiepe hengel en de handgedraaide pop-ups worden prima gevonden door de vissen. De fraai beschubde spiegel wordt even op de foto gezet en ook Amy komt weer graag snuffelen. Ik ben al lang blij dat ze positief op de vissen reageert, want dat biedt in ieder geval een wat positievere toekomst voor ons samen aan de waterkant. Nu nog even werken aan dat slapen.

Rond elf uur in de ochtend is het mooi geweest en ruim ik de zooi op. De eerste uurtjes aan de waterkant zijn weer gemaakt en dus ben ik hier ook begonnen met re-integreren. Vermoeiend was het wel en eenmaal thuis vallen we beiden als een blok in slaap.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.