Tussen zwijgen & gillen: Socializen

Wie mijn eerdere blogs heeft gelezen weet dat ik van huis uit sociaal ben aangelegd, maar dat ik in mijn visserij vooral solistisch te werk ga. Dit alles heeft te maken met keuzes en afspraken thuis en op het werk. Het komt er in de basis simpelweg op neer dat ik het erg leuk vind om in het gezelschap van anderen te vissen, maar dat mijn vismaten aan het werk zijn op het moment dat ik vrij ben (of andersom). De kansen die ik krijg om gezellig met vrienden naar het water te gaan probeer ik dan ook aan te grijpen en reden temeer om snel te plannen toen Ben van Boekel mij een tijdje terug appte voor een social.

Ben had de stek al aangevoerd en een mooie social zou volgen

Na wat contact via de app besloten we dat deze social plaats zou vinden op een bekend water voor Ben. Hij nam het voeren voor zijn rekening en eigenlijk hoefde ik alleen mijn materiaal en goede zin maar mee te nemen. Na een dagje werken probeerde ik zo snel mogelijk mijn spullen bij elkaar te sprokkelen, maar dat zat een beetje tegen. Het gevolg hiervan was dat ik later dan gewenst de weg op ging voor een geplande rit van 50 minuten. Ik zeg bewust ‘gepland’, want uiteindelijk zat ik dankzij enkele files ruim anderhalf uur in de auto. Toen ik net de snelweg op reed belde ik Ben om te vragen of hij al op de stek zat. Dat was het geval en sterker nog, enkele minuten voor mijn telefoontje had hij zijn eerste vis al gevangen. Hij schatte de vis ergens rond de 15 kg en daarmee had de sessie natuurlijk een bliksemstart. Ben vertelde tevens dat hij meer activiteit van karper had waargenomen en dat was, zoals je wellicht begrijpt, niet echt bevorderlijk voor mijn gemoedsrust terwijl ik keek naar een kilometerslange optocht aan blik.

Direct na aankomst kreeg ik een kromme hengel in handen gedrukt: "Hij is voor jou"
Direct na aankomst kreeg ik een kromme hengel in handen gedrukt: "Hij is voor jou"

Toen ik eenmaal arriveerde gooide ik mijn barrow vol met spul en liep ik volgens de verkregen route langs het wandelpad. Linksaf bij die hoge boom en in de verte zag ik Ben al staan zwaaien. Eenmaal aangekomen op de stek viel ik met mijn neus in de boter. Ik zette mijn barrow neer en op dat moment liep direct één van Ben zijn hengels af. Ben was resoluut: “hij is voor jou”. Enkele minuten later begeleide ik de schubkarper richting het net dat Ben voor zich uit stak. Da’s nog eens sociaal!

De teruggevallen topvis van Ben, wat een brute schub!
De teruggevallen topvis van Ben, wat een brute schub!

De vis kreeg even rust in het net zodat we de boel iets beter konden organiseren. Daarna werd eerst mijn schub op de foto gezet, gevolgd door de eerder gevangen vis van Ben. En die 15kg die hij dacht? De vis zette 17,8 kg op de schaal en tijdens het fotograferen herkende Ben hem pas als de topvis van het water die duidelijk flink was teruggevallen in gewicht! Gezien de hoge temperaturen en het ondiepe water was dat goed te verklaren, maar het was toch wel bijzonder.

Ben in zijn elementBen in zijn element

Na al dit tumult gaf Ben me een korte rondleiding langs de stekken. Hij had een brede voerstrook gemaakt langs wat lelievelden waar we in het totaal vier hengels op kwijt konden. Met het waadpak werden de hengels uitgelopen en een uurtje na mijn aankomst lagen ook mijn hengels op scherp. We raakten leuk in gesprek over van alles en nog wat, tot we onderbroken werden door een aanbeet op mijn rechter hengel. Ik zag de hengel bijna uit de steunen vliegen en achteraf bleek dit te komen doordat mijn lijn ergens achter bleef hangen. Gelukkig was ik net op tijd om de hengel van een ongewenste lancering te behoeden en kort na het oppakken van de hengel droeg ik deze over aan Ben. Enkele minuten later lag ook de derde vis van de sessie op de mat en leken we af te stevenen op een zeer succesvolle sessie.

Nummer 3 is ook een feit

Terwijl het om ons heen langzaam donker werd genoten we van een paar welverdiende biertjes en broodjes met hamburger. Onderwijl bespraken we de karperscene en het bijzondere wereldje waar we allebei redelijk actief in zijn. Het levert genoeg gespreksstof op voor een avondje en gezellig was het zeker. In de duisternis volgde opnieuw een aanbeet op mijn rechter hengel en ditmaal werd een mooie schub mijn deel. Iets na middernacht zochten we onze bivvy’s op in de hoop op een nachtelijke vangst, maar ik hoefde er helaas alleen uit voor een tweetal brasems. Doordat de lijnen met het waadpak op de stek teruggebracht moesten worden leverde dat genoeg tumult op in het water, al denk ik eerlijk gezegd niet dat de vissen daar veel hinder van hebben ondervonden.

Hoppa: een mooie schub
Hoppa: een mooie schub

Het was Ben die er bij het krieken van de dag weer uit mocht voor een run op een zeer ondiep geplaatste hengel. Terwijl hij stond te drillen pakte ik de camera erbij om wat actiefoto’s te maken van de dril. Ben weet zich alleen immers ook prima te redden met een landingsnet dus daar hoefde ik niet bij te ondersteunen. Deze vis bleek de laatste van de sessie te zijn, maar met vijf gevangen vissen en veel lol mochten we zeker niet klagen. Wanneer we een vervolg kunnen plannen is nog niet bekend, maar één ding weten we zeker: de volgende sessie is Ben bij mij te gast.

Ben met de afsluiter van onze social
Ben met de afsluiter van onze social

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.