CF Basics: Inzicht in dressuur (1)

Onze geliefde karpers worden een grote mate van intelligentie toegedicht die ze eigenlijk niet bezitten. Vissen zijn de meest primitieve vorm van gewervelde diersoorten die niet kunnen denken, beredeneren, leren en inzichten vertonen zoals wij dat kunnen.  Lagere diersoorten leven op instinct, aangevuld met gedrag beïnvloed door externe factoren. De wetenschap beweert dat dat vissen een zeer geringe mate van intelligentie hebben en dat uit zich in het volgende principe: Door positieve of negatieve ervaringen kunnen ze een bepaalde mate van afwijkend gedrag kunnen vertonen van wat voor hen normaal is. Een vorm van een eenvoudig leervermogen. Dit verklaart wel een hoop waarnemingen die wij als vissers maken.

Om als soort en als individu lang te kunnen bestaan heeft de natuur er dus voor gezorgd dat ze wel vrij snel afwijkend gedrag gaan vertonen, niet te verwarren met leren zoals wij dit doen, maar meer leren door het trial & error principe. Oftewel een karper stoot zich in het algemeen...
Dressuur is hiervoor een veelgebruikte ‘foute’ naam. Een betere naam hiervoor is in mijn ogen ‘geconditioneerd gedrag’. Ik vind het gezegend, het gaat er om dat je begrijpt waar het om gaat en niet hoe je het beestje noemt.


Deze vis zal waarschijnlijk weinig last hebben van dressuur, een puntgaaf bekkie

Hengelsport heeft dus een bepaalde invloed op het gedrag van de vis. Je zult dus zien dat het op wateren die met enige regelmaat bevist worden steeds lastiger wordt om een vis te vangen. Puur te wijten aan geconditioneerd gedrag. De ene vis zal sneller en/of meer geconditioneerd gedrag vertonen dan een ander, net zoals wij mensen behoorlijk verschillen in ons vermogen ons gedrag aan te passen aan de omstandigheden. Sommige vissen blijven ontzettend gemakkelijk vangbaar, omdat ze het kennelijk nooit door zullen hebben of omdat ze de verleiding van een makkelijke maaltijd simpelweg niet kunnen weerstaan. Of de positieve ervaring met ons aas weegt voor hun zwaarder dan het negatieve.

Het natuurlijke gedrag van de vis kunnen wij dus op positieve en negatieve manier beïnvloeden. Positief beïnvloeden doe je simpelweg het beste door voor te voeren zonder daadwerkelijk te vissen.
De vis komt met regelmaat jouw aas tegen en er is geen enkel aanknopingspunt te vinden voor gevaar. Dit resulteert vaak in eenvoudiger te vangen vissen als je dan toch dat haakje er subtiel tussen plaatst. Ze vertrouwen de plek en het aas want ze konden er al dagen van eten zonder negatieve ervaringen. De eerder opgebouwde remmen zullen een stuk losser zitten dan bij het instant bevissen van een plek. De vis is dan eenvoudiger te vangen.

Bij lange sessies waarbij na een aantal dagen de vangsten behoorlijk beginnen af te nemen is het goed mogelijk dat de hengels er 24 uur uit laten terwijl je doorgaat met aanvoeren, resulteert in sterk oplopende vangsten zodra je de stekken weer gaat bevissen.


Diverse aanknopingspunten voor gevaar, of juist afwijkend en veilig?

De negatieve manier is te bereiken door daadwerkelijk te gaan vissen. Gevangen worden en gevangen zien worden beïnvloed de vis. Hoe vaker ze dit waarnemen of meemaken hoe meer de vis door heeft dat er gevaar is en zij zullen hun gedrag hierop bijstellen. Niemand kan ik het hoofd van een karper kijken en het blijft een beetje koffiedik kijken de meningen over hoe dit proces precies werkt zijn nogal uiteenlopend.

Ikzelf zie het zo: Een karper komt in zijn leven diverse aanknopingspunten tegen die voor hem herkenbaar zijn en die zijn hersentjes refereren aan positieve en negatieve ervaringen. De geur van muggenlarven in het wier: Voedsel! Een Dikke leader die schuin omhoog loopt vanaf een plek waar voer ligt: Gevaar!

Het vlaggetjes principe

Zie het als rode en groene vlaggetjes. Natuurlijk voedsel is een groene (dus veilige) vlag, een lompe montage is een rode (en dus gevaarlijke) vlag. Hoe meer rode vlaggetjes je als visser plaatst, hoe eerder de vis gealarmeerd is en zich dus aangepast gaat gedragen. Dit kan bijvoorbeeld door uiterst voorzichtig azen, niet azen maar alleen rondhangen of vertrekken naar een veilige zone.

Rode vlaggen zijn bijvoorbeeld: bepaalde voerpatronen, bepaalde aassoorten, een lijn, het lood en de montage hiervan, lompe zichtbare montages, zwaar beviste stekken, de lijn vlakbij de montage die snaar strak schuin omhoog loopt etc. etc. Hoe meer groene vlaggetjes hij tegen komt hoe meer de remmingen er af gaan. Aantrekkelijke voerstekken, afwijkende aassoorten, vertrouwde locaties etc. etc.


De complete trukendoos moest open voor deze schubkarper

Groene en rode vlaggen heffen elkaar gedeeltelijk op, Een lompe montage in een veilige zone vangt immers beter vis dan de zelfde montage in een gevarenzone, zoals een bijna dagelijks bevist plateau.
Het is dus zaak om altijd goed kritisch te kijken naar je eigen manier van vissen te kijken en zo veel mogelijk rode vlaggetjes te mijden en zo veel mogelijk groene vlaggetjes te benutten.

Volgende week geef ik je in het tweede deel van dit artikel voorbeelden van veel voorkomende vormen van dressuur en hoe hier mee om te gaan.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.