De emmer moet leeg (deel 1)

Op ´t randje zit ik… Alweer. De emmer raakt vol. Nog een paar druppels en hij loopt weer over. Het wordt dus tijd om hem weer leeg te kieperen. Mijn werk als chauffeur bij UPS is geweldig. Het is alleen zo jammer dat het  zoveel vrije tijd kost. Veel vrije tijd. Maar goed…. Iemand moet de rekeningen betalen en de bank wil ook graag de hypotheek betaald zien.

Ik mag niet klagen. Ik heb tenminste werk en door mijn baan heb ik de laatste jaren vaak afscheid moeten nemen van mijn klanten. Mensen op de werkvloer, magazijnen en kantoren. Een hoop mensen vlogen eruit. Sommigen werkten er al meer dan 30 jaar. Met tranen in hun ogen zag ik ze verslagen zitten. ´t  greep me naar de strot. Vreselijk.

Gelukkig gaat het bij UPS wel goed. Te goed, want de dagen worden langer en langer. ´s Morgens om kwart voor zeven stap ik mijn bed uit en als ik geluk heb dan ben ik om half zeven weer thuis, maar het wordt regelmatig ook zeven uur. Gekkenwerk eigenlijk. Ik denk er niet meer bij na, maar ik maak dus 12 uur per dag en dus is nu de rand van de emmer weer bereikt.

De eerste sneeuw is gevallen
De eerste sneeuw is gevallen
Foto: Tom Lenters

Daar gaan we. De winterbandjes zitten er al vanaf oktober onder want in Duitsland is dat verplicht en aangezien ik daar regelmatig ga vissen... En ik zal ze nodig hebben ook, want hoe verder we afzakken naar het zuiden, hoe slechter het weer wordt. Hmmm. De weersverwachtingen kloppen dus. Bij Trier begint het zelfs te sneeuwen en doordat ik me sterk op de weg concentreer, mis ik een aantal borden blijkbaar. Ik zag al 2x ´t bord “einde 70” voorbij komen, maar “begin 70” niet. Ach je mag hier voorlopig nog 100 km. FLITS!! WOW! Ik ben wakker. 105 km waar 70 is toegestaan. Dat wordt een mooie dure foto! Nu maar wel even goed opletten Lenters! Oh nu snap ik ‘t. Er zit sneeuw tegen de borden geplakt, waardoor ik het niet had gewüst….. Jammer dan.

In Frankrijk net na Nancy klaart het al weer lekker op. Dan kan ik in ieder geval droog opzetten. Het is hier echt mooi. Kleine dorpjes rijd ik voorbij die midden in champagne streek staan. Heuvels met bomen en de vele wijnplantages. Hoe dichter ik bij de bestemming kom, hoe meer watertjes ik zie. Die zien er ook al top uit. Dat belooft wat!

Korte rig met klauwhaakje
Korte rig met klauwhaakje
Foto: Tom Lenters

Op een gegeven ogenblik zie ik links beneden mijn water tussen de lange bomen rijen blinken. YES!! We zijn er en wat is het hier mooi. Ik moest na de bomen rij links een pad in rijden tot aan het hek en dat zou niet op slot zitten, want dat had Annet ’s morgens al ontgrendeld. Klopt, de poort gaat open en ik kan zo het terrein oprijden richting stek 6. Tjonge ik bruis ineens van de energie. Wat een toplocatie! Ik kan niet wachten en gooi de achterklep open. De boot moet eruit om ’t water te verkennen! Hup matras eruit,  accu eruit, …. WTF!!! OMG!! NEEEEEE!! WAAR is mijn fouderaal??!!!! Ik zak door de grond. Vergeten in te laden. Hij staat netjes achter een deur en ik heb deze totaal over het hoofd gezien.

Door de vele andere zaken die ingepakt moesten worden, ben ik deze compleet vergeten! Ik kan wel janken. Ik ben al zo naar de kloten en dan kom je na 8 uur rijden van huis er achter dat je hengels, Delkims op paaltjes en schepnet nog achter de deur staan. Met een op knappen staande kop bel ik mijn engel op. Ze hoort mijn verhaal aan en ik hoor dat ze moeite heeft haar lachen in de houden. Ze kalmeert me en stelt zelfs voor om ze te komen brengen, de schat!! Nou da’s lief maar ook belachelijk. Het zal een rit van 16 uur betekenen en dat wil ik haar niet aan doen. Ik besluit Annet te bellen om te vragen of zij niet wat te leen heeft. Gelukkig neemt ze direct op en belooft me terug te bellen als ze wat heeft. Ik ga op de rand van de kofferbak zitten en heb een kwartiertje heel erg veel medelijden met mezelf. KLUNGEL, EIKEL,…!!!

Fantastische gouden ijsklomp
Fantastische gouden ijsklomp
Foto: Tom Lenters

Totdat ineens mijn telefoon weer gaat. Het is Annet en ze heeft goed nieuws. Een lokale karper-visser wil zijn materiaal wel te leen aanbieden. Wat een geluk!. Ze kan pas vanaf 15.00 uur bij me zijn. Nou da’s geen enkel probleem, want er ligt 25 hectare water voor me die om mijn aandacht schreeuwt. In no-time heb ik de boot vol getrapt met lucht en draai ik de electro-motorhendel op 5. Gas op die lolly!!! De dieptemeter geeft dieptes tussen een meter aan de kanten en stukken tussen 3 en 5 meter in het midden. Alleen de vis vinder blijft angstvallig stil. Waar zitten ze toch? Ik ben de halve plas al over gevaren, maar echt potentiële stekken heb ik nog niet gevonden. Dan maar vanaf de geboekte stek 6 op zoek. Ik vaar richting de weg waarvan ik het water tussen de bomen door zag liggen.

Her en der liggen er bomen en takken in het water en ineens zegt mijn visvinder… piep. Hé…. Ik draai de boot en met behulp van de takken, trek ik de achterkant van de boot onder de bomen. Bliep, bliep, bliep… er verschijnen in eens allemaal vis tekentjes op het schermpje. Daar zitten ze dus! Ben ik de gehele plas over geweest en ze zitten dus gewoon onder mijn neus. Nou ja,….. 50 meter verderop dan. Ik verkruimel gelijk een aantal boilies die 2 tot 3 meter naar de bodem dwarrelen.  Wat halve en miniboilies volgen. Zo te zien zit ik op rozen.  Ze zitten strak onder de kant.  Toch is het hier al behoorlijk diep. Uit de wind en onder de takken. Deze hangen half in het water, maar komen niet op de bodem. Das perfect.

Gepikt door een aalscholver?
Gepikt door een aalscholver?
Foto: Tom Lenters

Er zijn 2 gaten tussen de takkenbossen op 50 meter uit elkaar waar ik mijn rig kan laten zakken. Die voer ik een klein beetje aan. Het is half 2 nu en ik begin dan maar al vast ook de tent op te zetten en de zooi in te ruimen.  Alles is koud en de grond is bevroren. Toch lukt het mij om de haringen in de grond te krijgen. Om half 4 zie ik een pick-up auto het terrein op rijden. Het is Annet met haar Franse man. We maken kennis en ze laat me de visspullen zien die ze me kan lenen. Ze ziet mijn gezicht betrekken en vraagt of het mij zint. Ahum.. “Je mag een gegeven paard natuurlijk niet in de bek kijken”, luid het spreekwoord. Het is niet geweldig, maar ik zal het er maar mee moeten doen.  Slappe 1,5 lb voor-oorlogse hengels met krakende koffiemolens eronder waar 20 honderste nylon op zit. Geweldig materiaal om een woedende karper uit zijn winterslaap te rukken, NOT!!!! Ik heb zelf nog wel 3 reserve spoelen met braid in een tas zitten en met toestemming van de eigenaar, mag ik dat erop spoelen. Scheelt hem ook weer in de portemonnee.

Ik was zo slim om een dekzeil over de boot te gooien
Ik was zo slim om een dekzeil over de boot te gooien
Foto: Tom Lenters

De beetmelders doen het,  een sencitivity-knopje zit er niet op en het duurt een centimeter of 10 aan lijn voor de volgende piep klinkt. Dat word dus rennen bij de eerste piep. De wakers zijn behoorlijk zwaar, maar daar kunnen we altijd nog wat voor in de plaats hangen natuurlijk. Net als vroeger een alu-folietje of zo. De steunen gaan krom als ze de grond in moeten en heb nog aardig wat moeite nodig om ze er in te krijgen. De eerste gaat in het water, das tenminste niet bevroren, de anderen lukken met pijn en moeite. De eerste hengel gaat mee de boot in en ik vaar naar de overkant. Daar laat ik voorzichtig de eerste rig zakken. Ik vaar weer terug en op de kant gekomen leg ik de hengel op de steunen, hang de waker in de lijn en die hangt strak tegen de hengel. Het dringt nog niet tot me door…. De slip gaat los en ik trek er wat lijn van de molen, zodat de waker wat ruimte krijgt, maar die zit alwéér  tegen de hengel!!  GLOEIENDE!!  D’r hangt al wat aan!!. Ik grijp de hengel van de steunen en loop met de hand op de spoel direct naar achter tot zover dat kan, want het is maar 10 meter breed daar. Ik voel een dreun tot in het handvat. YES!!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.