De rivier... een ontembare leeuw?

Wanneer de kleur van de leeuw van boven over de rivier valt, dan is het tijd om de strijd aan te gaan.

Augustus 2017, een trip naar het gebied in Nederland wat ze ook wel rivierenland noemen. Voor vele onder ons doet het woordje rivierenland het hart al sneller kloppen. Zo ook bij mij. Het wordt dan wel een familietrip van 10 dagen, maar vistijd zal er genoeg zijn. Riviervissen en zeker het vangen van een riviervis zal de uitdaging zijn waar ik voor ga en waar ik voor zal werken. Zal het mij lukken om de rivieren die er uitzien als ontembare leeuwen te bedwingen? Of eindig ik met mijn rigs, huilend om een vis, ergens in een meer of sloot?

De eerste blik op de machtige rivier waaraan ik verblijf doet mij huiveren. Hoe moet ik hier beginnen? De ene na de andere vraag komt bij mij op. Domweg de hengels te water lijkt niet slim. Toch kies ik er toch voor om eerst wat avonduren instant te vissen in de buurt van mijn verblijf. Ik wil erachter komen of er überhaupt vis in de buurt zit. Dit antwoord krijg ik vrij snel door een korte run op mijn rechterhengel. Na contact gemaakt te hebben voel ik het eigenlijk meteen, brasem. Er zit dus vis in dit gedeelte van de rivier. Ik vang nog wat brasems en ga lekker het bed in. Morgen wil ik mijn uren gebruiken om te zoeken en wat te voeren.

De uren die ik vandaag heb ga ik op onderzoek. Hiervoor gebruik ik een voerboot en de polaroid bril. Het water is door de harde wind zeer ruig en de boot heeft de grootste moeite. Ik durf hem niet heel ver te laten varen, zeker niet met alle scheepvaart die ik zie. Toch weet de dieptemeter mij al snel van informatie te voorzien. De eerste meters lopen geleidelijk naar ongeveer 3 meter diepte. Daarna is het een ander verhaal. In een afstand van ongeveer 2 goede stappen is het ineens 12 meter. Nooit geweten dat de rivieren hier zo diep waren. Het is dus erg verticaal naar beneden, net een muur. Ik dacht gisteravond met binnen draaien al te voelen dat het lood enorm lang contact met de bodem had. Dat kan dus kloppen als je die muur op moet. In het kader van risicobeperking wat betreft obstakels besluit ik dat de hengels met de toppen zo hoog mogelijk de lucht in gaan. Zo blijven de eerste meters sowieso schoon van obstakels en kan ik er misschien ook voordeel uit pakken met de steil aflopende bodem.

De toppen omhoog als risicobeperking

Ondanks die meters die ik nu maak kom ik geen karper tegen. Ook geen teken van karper. Het enige aanknopingspunt dat ik nu heb is de aflopende bodem. Ik houd me vast aan de theorie dat karper vaak in de kant scharrelt of langs schuine taluds, maar is dit niet te schuin? Ik besluit te voeren en zorg dat de bollen vanaf 2 meter diepte verspreid worden tot halverwege de “muur”. De bollen die ik hiervoor gebruik zijn de Sweet17 en de Krill&Liver van Martin SB. Ik heb 15 en 20 mm bollen gemixt. Mocht dit te klein blijken op de hair, lees witvisoverlast, dan zal ik de volgende simpele filosofie toepassen. “Is je bol te klein, dan kan een tweede zijn maatje zijn."

Ik besluit de nachten ook te gaan vissen, natuurlijk wel na enig overleg. De eerste twee leveren naast brasem niks op. Ik ga maar weer op zoek naar vis. Het is inmiddels maandag en ik heb nog een week. Het weer is opgeknapt en het wordt steeds warmer. Normaal vind ik dit niet gunstig. Toch lijkt dit weer mij wel te helpen want ik spot karper. De plek lijkt mij totaal onlogisch, maar wat is logisch op een rivier? Ik besluit meteen instant aan de slag te gaan. Ik haal mijn hengels en ben een uur later terug op de plek. Wat een baalmoment is dit, de vissen die ik net zag zijn weg en nergens meer te bekennen. De instant uurtjes leveren niks op. Op de terugweg pak ik weer een andere route en vind ik een stek. Een stek die mijn hart sneller doet kloppen. Een overhangend boompje en daar omheen wier, mooie plukken wier. Als ik wat beter kijk zie ik onder het wier karpers liggen. Dit zou wel eens een plek kunnen zijn waar ik de rivier kan temmen. Ik strooi 2 handjes bollen ver van de vissen af en besluit 2 uurtjes later weer te gaan kijken.

Wat een stek!
Wat een stek!

Ik kom terug en de vis ligt er nog. De twijfel slaat toe… vissen of niet? Ik besluit het niet te doen. Waarom niet? Er komen warme dagen aan en ik vermoed dat de vis zich dan niet snel van deze plek gaat verplaatsen. Het is een gok waarvan ik die nacht slecht slaap. ‘s Ochtends besluit ik bij de plaatselijke bakker brood te gaan halen voor het ontbijt. De route er naartoe brengt mij met enige creativiteit langs de stek. Tot mijn grote verbazing zie ik rondom het wier 4 vissen struinen. Gauw weer 2 handjes bollen erbij. Dit herhaal ik een paar keer per dag. Het is inmiddels donderdag en ik heb de karpers nu 2 dagen op de stek gezien. Ik vind het tijd om te vissen. De hengels liggen net voor de duisternis op scherp. Gezien de hitte en het passieve gedrag van de vissen zet ik één hengel in met een pop-up rig voorzien van een Sweet17 pop-up. Deze leg ik vlak naast het boompje tussen het wier.

Simpel maar effectief
Simpel maar effectief

Er verstrijkt een uur en ineens begint de sounderbox te schreeuwen, het is de pop-up hengel. Dit moet karper zijn! Na een kort sprintje sta ik met mijn hengel in de hand. De vis heeft al bizar veel meters lijn gepakt en is dwars door al het wier geschoten. Meteen blijkt hier het voordeel van de gevlochten lijn. Bij elke beuk van de vis snijdt de lijn het wier stuk. Hierdoor kan ik vrij relaxed drillen, tenminste relaxed, wat een kracht heeft deze vis! Zou het één van de grote vissen zijn of toch zo’n kleinere beuker? Wie geeft er wat om, ik ben bezig mijn eerste riviervis te vangen. De vis glijdt over het netkoord en ik schijn het eerste licht er op. Ik krijg een lach op mijn gezicht die er nu nog niet af is. Voor me ligt een vis van het grotere slag.  Na de foto’s geeft de unster 18 kg aan.

Wat een spierbundel
Wat een spierbundel!

Wat een bonk spieren is deze vis. Wat een staart, wat een rug, wat een genot! De ultieme beloning na hard werken. Ik kom superlatieven tekort en de oerkreten galmen over de rivier. Zo proeft ultiem vissersgeluk. De laatste twee dagen vis ik nog sporadisch. Mijn doel is bereikt en hebberig zijn is nooit goed. De beleving is magisch en veel meer waard dan dat. De rivier, de ontembare leeuw, is getemd.... voor even.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.