Double or nothing - public lake

Unieke en Karakteristieke karpers. One of a kind, met een levensverhaal. Karpers die in je geheugen blijven dwalen. De laatste jaren ben ik gefascineerd , en in de ban , geraakt door deze vissen. Niet in de ban van een specifiek water maar wel van die specifieke karper heb ik de voorbije jaren meerdere wateren afgeschuimd. Eenmaal de buit binnen , weer door naar die andere unieke karper. Een openbaar Belgisch water waar het voor mij zo'n tien jaar geleden begon was hierdoor wat op de achtergrond geraakt. Het water waar ik mijn eerste rigs leerde knopen en er men eerste karpers kon vangen. Tijdens de milde winter begin 2019 pikte ik iets op over dit water. De topspiegel , een "halve rijen" karper , zou een enorme groeispurt gemaakt hebben. Een karper die ik notabene al mocht vangen in 2013 maar een heel stuk groter zou zijn geworden. Die winter was ik volop bezig aan de voorbereiding van dat jaar. mijn schijnwerpers waren oorspronkelijk gericht op enkele bewoners uit een sluisstuk van een authentiek Belgisch kanaal.

eerste keer de halve rijen in 2013Eerste keer de halve rijen in 2013

Maar ik twijfel en deze plannen en voorbereiding dreigen in het water te vallen. Hoe gek het ook klinkt om voor een dubbelvangst te gaan, ik kon gewoonweg niet weerstaan aan zijn lokroep. Ik start 2019 (met succes) op het kanaal maar naarmate het voorjaar vordert besluit ik om na een afwezigheid van 2 jaar terug te keren en voor de"halve rijen" spiegel te gaan. Het desbetreffende water is verdeeld in recreatiezones en tel daar ook nog eens een aanzienlijke grote natuurzone bij dan blijft er dus maar weinig bevisbare oever over. Bij de eerste observaties merk ik dat er op het water veel veranderd is. Het is er ook een pak drukker geworden en waar er enkele jaren geleden geen voerboten gebruikt werden omdat de risico's (voerboten zijn oorspronkelijk verboden) te groot waren zo zijn de voerboten nu talrijk vertegenwoordigd. Ik zie zelfs cowboys die met nylon strak tegen de overkant vissen. Op een water waar de overkant zo'n slordige 300+ meter ver is en zodiacs verboden zijn vind ik het persoonlijk onverantwoord op die afstand te vissen. Mijn plan bestaat dan ook om al werpend mijn ding te doen. Ik word bijna zot verklaard dat ik het op deze manier doe. Ik kies bewust voor de minst populaire en minst beviste stekken zodat ik ongestoord men ding kan doen. Ik laat met enige regelmaat wat voer te water en de dieptes , obstakels en bodemverschillen zijn ook in kaart gebracht. Bij mijn eerste sessie , op het water , begin juni krijg ik iets in de namiddag enkele piepen. Ik kijk naar mijn hengel en zie dat mijn hengeltop buigt en een run volgt. Na een niet zo spectaculaire dril kan ik de eerste (afgepaaide) dertiger van het jaar landen in de vorm van een lederachtige (niet helemaal) spiegel.

De lederachtige spiegelDe lederachtige spiegel

Typisch aan een recreatiewater zijn de vele omstaanders die tijdens de fotosessie in het licht of zelfs in het beeld gaan staan. Not my cup of tea maar ik kan het ze niet kwalijk nemen , hoe waren we zelf toen we ooit onze eerste grote karper op de mat hadden liggen. Na een vliegende start ziet de rest van het jaar er veelbelovend uit maar niets is minder waar. Ik vang de daaropvolgende sessies sporadisch wel eens een vis maar qua moeite en tijd dat ik in het water steek is dit niet het gewenste resultaat. ik "verkas" naar een andere stek die ik nog achter de hand heb en daar heb ik wel het gewenste resultaat met minstens 3 á 4 aanbeten per sessie. Op deze stek heb ik dan weer last van lossers , mijn linkse hengel ligt op een stuk zand/grind waar het zeer hard is waardoor mijn combi-rig naar mijn gevoel te lang leek. Door deze rig 3 centimeter in te korten was dit euvel snel opgelost en was elke vis terug perfect gehaakt. We zijn inmiddels de zomer binnen gewandeld en dat is steevast een periode dat ik iets minder vis aangezien het een recreatiewater betreft en het er in de zomer in een ware badplaats veranderd. Het grootste deel bestaat uit korte ochtendsessies of als het bewolkt , regenachtig en niet te warm weer is een iets langere sessie. Qua aanbeten mag ik nog steeds niet klagen maar de echte gewichtige exemplaren en al zeker de "halve rijen" spiegel blijven uit en buiten een echte "rocketcommon" kan ik niets wonderbaarlijks optekenen.

RocketcommonRocketcommon

Het najaar daarentegen was wel een echte knaller van formaat en al zeker de maanden september (to remember) en (r)O(c)ktober kon ik weinig verkeerd doen. het was zo'n typische periode waarin het leek (lees:leek) alsof alles wat ik deed een aanbeet opleverde. Zo was er een bepaalde week in september met veel regenval , extreem lage luchtdruk en een stevige zuidwester. Ik moet jullie natuurlijk niet vertellen dat dit de perfecte ingrediënten zijn om echte knalsessies te vissen. die week vis ik vier sessies , met het nodige resultaat. Eerst komt er een bak van een schub voorbij die met stevige staartslagen mijn materiaal en mezelf zwaar op de proef stelt. Ik moet hem trachten weg te houden bij een obstakel , dat bij stevige regenval en een aanzienlijke bries. Ik besluit de dril uiteindelijk in mijn voordeel en eens op de mat aanschouw ik een puntgaven schub!

Puntgave schubPuntgave schub

Iets met het ijzer smeden als het heet is ben ik twee dagen later al weer terug voor een sessie. Die sessie was het helemaal raak , ik moet lang wachten op een aanbeet maar dan tegen de avond krijg ik op korte tijd drie aanbeten. de laatste van de drie aanbeten tart alle verbeelding. Veel van het materiaal was al opgeruimd maar de hengels lagen nog in wanneer ik op het nippertje nog een aanbeet krijg. de dril verloopt zoals alle voorgaande die week. met veel regen en veel wind moet ik hem weer trachten weg te houden van het obstakel dat in de buurt ligt. Ik sta zo ver als mogelijk met mijn waadpak in het water en kan geen centimeter verder. De vis draait en zwemt weg van het obstakel. Het grootste gevaar is geweken. Iets later kan ik de karper scheppen en denk eerst met een schubkarper te maken te hebben. Wanneer ik het net korter trek en mijn vangst wil aanschouwen zie ik uitgeteld een mega volschub liggen , Picasso. Ik wist dat deze er zwom maar de omvang die hij nu had , holy sh*t, dat was echt wel groot. Ik sta verbijsterd in mijn waadpak op de zanderige bodem van het water. Wanneer ik hem op de onthaakmat til zie ik zijn ware schoonheid. Bijne 4 kg zwaarder dan hij gemiddeld klokt en vol in het vlees. Wat een vis!

PicassoPicasso

Kleine domper op mijn vreugde is dat ik nog steeds geen teken van de "halve rijen" spiegel heb en al helemaal een domper is wanneer ik enkele dagen later instagram open en ik plots de "halve rijen" spiegel zie verschijnen bij een vriend. Een bericht naar die vriend leert mij dat hij hem enkele dagen geleden gevangen heeft. Het is zeker geen makkelijk vangbare vis en staat bij menig karpervisser hoog op hun lijst. Nu hij gevangen is , zijn mijn slaagkansen dan ook flink geslonken. Ik blijf volharden , de voorbije weken mocht ik de ene na de andere karaktervis vangen en ik voel dat ze er zit aan te komen. Ik blijf stevig doorvissen en buig niet wanneer ik enkele weken later , begin oktober , terug arriveer voor een dagsessie. Het is bijna een automatisme geworden en niet veel later is alles uitgepakt.

Het is vroeg in de ochtend en besluit nog even in de slaapzak te kruipen. Na een klein uur in dromenland krijg ik een "bakaanbeet". Een log gewicht dat op snelheid komt vooraleer de beetmelder het kan uitschreeuwen. In het licht van de maan zie ik in de verte een grote kring verschijnen aan het oppervlak. Ik krijg het gewicht echter niet naar me toe getrokken. hij doet niet veel moeite om weg te zwemmen maar al helemaal geen moeite om naar me toe te komen. ik begin hardop te dromen. Ik fluister , niet los , niet los , niet los. Hij komt inderdaad niet los en kan niet veel later een spiegel scheppen. Ik schrik dat ik het net zo ver moet reiken. Deze is groot en bij de eerste wip over de netrand zie ik het halve "schubbentapijt" van zijn buik tot zijn staart. Ik besef onmiddellijk dat ik met de "halve rijen" spiegel te maken heb. Het adrenalinepeil gaat op dat moment nog wat hoger. Ik check voor alle zekerheid het net en zie ze uitgeteld in het net liggen. Wanneer ik ze op de mat leg word het al heel snel duidelijk dat ze inderdaad een enorme groeispurt heeft doorgemaakt. Het is donker , ik kijk links , ik kijk rechts en achter mij. Ik bal mijn vuist en fluister: "Mission accomplished"! Totaal "over the moon" met de vangst van mijn target merk ik tijdens het wegen dat het tevens ook mijn nieuwe PB spiegel is en dan word het helemaal te gek.

Target Double or nothing : de halve rijen spiegelTarget Double or nothing : de halve rijen spiegel

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.