Mijn eerste karper

Een jaar geleden ongeveer wilde mijn zoontje wel eens vissen. Toen hij dat zei dacht ik echt "het is niet waar...."Op naar de dierenwinkel en een hengeltje gekocht met een tuigje en toen ik de maden zag wist ik dit is niks voor mij. Bleek deze toen ook nog op de haak te moeten steken... Vreselijk die eerste keer!! Mijn idee over vissen was toen niet meer dan saai naar een dobbertje zitten staren. Toen ik eenmaal daar zat de overwinning als vrouw met de maden had overwonnen zat ik eigenlijk best lekker. Relaxt en best wel spannend.

Een paar weken later ging ik alleen, zonder mijn zoontje en vond het heerlijk. Was helemaal blij als er een vorentje van 7 cm aan de haak zat. Al moeten we het echt maar niet over het onthaken hebben.

Mijn beste maatje Edwin Stoffels is een karpervisser en begon steeds meer met hem mee te gaan. Begon erg veel te leren en alles ging me steeds beter af. Na wat materiaal geleend te hebben werd het toch duidelijk dat ik dit zou blijven doen, dus al snel kwam de eerste vaste stok en daarna de feeder met mijn molentje waar ik helemaal verliefd op ben (Okuma Trio Pink lady edition) waar ik overigens nog steeds mee aan de waterkant zit.

De vorentjes begonnen toch wel saai te worden, en begon met boilies te vissen op de feeder. Al snel kwamen de Brasems aan mijn haak wat ik prachtig vond. Waarschijnlijk hoef ik het gevoel van een vis aan je haak te hebben niet te beschrijven. Zoals ik al zei ging ik de laatste tijd wel eens mee met Edwin, die vooral op de karper zat, soms ook met Erik er bij. Wat een vissen zijn dat toch, kan me nog goed herinneren dat ze tijdens een nachtsessie me appte dat er eentje op de mat lag. Ik wilde die toch wel eens in het echt zien, dus ik de auto in en naar de kreek.

Nog nooit de kracht van een karper gevoeld!

En ik dus niet veel later de eerste in het echt zag. Kon het bijna niet geloven dat dit zwemt in het water naast de deur. Tijdens de laatste sessies van Edwin en Erik was ik ook meegegaan en werd het verhaal hoe Erik aan het karpervissen was gegaan eens uit de doeken gedaan. Ik zal een verkorte versie doen, het verhaal wat ze mij vertelde duurde veel langer en zat vol grote verhalen, maar ja ze hadden een biertje op :-). 

Hij ging wel eens mee met Edwin voor de gezelligheid, maar viste zelf op witvis. Tijdens een van die sessie was de volgende voor Erik. Nadat hij de eerste karper had gevoelt was zijn nieuwe verslaving geboren. Edwin zei toen nog “Wacht maar Patje. Een van de volgende is voor jou! Dan praten we nog wel eens..."

Afgelopen vrijdag gingen Edwin en ik onverwachts een avondje vissen. Ik op de witvissen met hoop op een kruiskarpertje of iets dergelijks en Edwin op de karper. Aangezien het een instant avond sessie werd, wilde hij graag op de Ijsbaan. Wat ook een van mijn favoriete watertjes is, lekker rustig gelegen in het bos, en je zit daar heerlijk uit de wind.

De karper in het schepnet en naar de kant leek simpeler dan het lijkt

Het was super lekker weer, met een wijntje er bij was het heerlijk vertoeven. Helaas vielen de vangsten op de witvis was tegen. Maar dit is gewoon genieten zo aan het water. Rond een uur of half tien hoor ik een piepje en zie ik Edwin geconcentreerd naar z ́n hengel kijken. Hij zegt nog kijk eens naar de top. Enkele ogenblikken later nog een piep en hij zegt 'beet!' Voordat ik het weet ritst hij de hengel uit de steunen en zie wat geplens onder de bomen. Hij houd de hengel effe vast en zegt dan `Hey pat, hij vliegt niet de bomen in en ik had je wat belooft, dus deze is voor jou!` en duwt de hengel in mijn handen.

Daar sta je dan... een dame, nog nooit de kracht van een karper gevoeld!

Wat een adrenaline in je lichaam, vooral als je nog nooit een karper hebt gevangen. Met de nodige aanwijzingen ben ik de vis gaan drillen. Bijzonder, wat een ervaring en erg spannend! Stond echt te kijken hoe een karper kan vechten.



Kwam eigenlijk drie handen tekort...

Na wat hachelijke momenten waar de karper alle kanten op zwemt voor mijn gevoel lijkt hij eindelijk het gevecht op te geven en zie ik Edwin het schepnet onder de karper duwen en trekt het naar boven.  ́Binnen ́ zegt hij. Daarna volgt een voor jullie bekent ritueel... Onthaken, wegen en natuurlijk de fotosessie!

Maar ik had een mooie karper van 7 kilo op de kant gekregen en voelde me super trots! Het was bijzonder om het mee te mogen maken en kan niet wachten om het weer te mogen meemaken en doen.

Twee dagen spierpijn gehad in mijn armen, wat ik er maar al te graag voor over had. Of ik echt op de karper wil gaan vissen zal de toekomst uitwijzen, ik wil eerst meer handigheid in het vissen krijgen en meer ervaring op doen. Al heeft deze ervaring me enorm nieuwsgierig gemaakt...
 


Trots als een pauw!

Ik snap nu wat jullie passie is, wat jullie boeit, wat de ́(Carp)Feeling ́ is. Mijn motto: Woman fishing!?...So what!! 

 

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.