Najaarsdepressie - deel 1

De zomer is voorbij. September staat in het teken van werken en vakantie met Cynthia dus het wordt oktober om eindelijk lekker een weekje naar de waterkant te kunnen gaan. Een week van donderdag tot donderdag wordt het, want vrijdag kan de baas mij blijkbaar niet missen.

Maar de vraag reist: waar gaan we een week lekker aan het water zitten? Het moet openbaar zijn, ik moet er met een boot op kunnen en nachtvissen moet ook geen probleem zijn. Dan nog een bestand waar ik in ieder geval kans maak op een grote vis en ergens in Nederland. Ik heb echt nog geen idee maar ondertussen dringt de tijd want we zitten al een week voor mijn vakantie. Via mijn collega en vismaatje Guy kom ik bij een grote recreatieplas langs de snelweg terecht. Een plas waar ik ook al honderden keren langs ben gereden en me vaak af heb gevraagd of je daar niet zou kunnen vissen. Nu Guy mij een voorzetje geeft gegeven kop ik hem maar eens in. Even kijken kan geen kwaad en heb ik ook een mooi excuus om te wandelen met Cynthia. Die doet dat graag, maar ik moet natuurlijk wél wat te zien hebben hè? Haha. Zo gezegd, zo gedaan. Op een zaterdagmiddag gaan we die kant op. Daar aangekomen is direct de vraag: waar kun je je auto kwijt en natuurlijk het liefst zo dicht mogelijk bij de plas. Via maps zien we twee weggetjes naar het water lopen. Zoals bij vrijwel elke recreatieplas mag je nergens in de wijde omgeving je auto parkeren. Dus loop ik naar de eerste de beste boerderij die daar in de buurt staat om te vragen of ik daar misschien de auto mag stallen voor een week. De man is vriendelijk maar ziet het niet zitten dat ik daar mijn auto neer zet. Het is ook wel een beetje krap daar op de oprit, maar hij heeft nog wel interessant nieuws voor mij. Omdat dit weggetje je tot dicht bij de plas brengt, ziet hij heel regelmatig gasten hun auto hier uitladen om hem dan ergens anders te parkeren. Regelmatig? Ja zegt hij, doordeweeks staan hier vaak tenten en in het weekend lijkt het hier wel een camping. Ok, ik weet genoeg. Doei.

Verse nieuwe bollen
Verse nieuwe bollen

Plan B dan maar. Maar ik heb helemaal geen plan B. Via een andere vismaat kom ik op een andere soortgelijke recreatieplas die ik helemaal was vergeten. Ik heb deze plas namelijk op mijn ‘to do lijstje‘ staan. Een jaartje terug ben ik hier ook al eens met Cyn omheen gewandeld en toen wist ik zeker dat ik daar eens mijn lijnen nat zou gaan maken. Mijn besluit staat vast. Hier gaat het gebeuren. Al helemaal als ik hoor dat er een hele grote vis zwemt. Maar als ik van mijn nieuwe boilieleverancier hoor dat hij daar aan twijfelt, weet ik het niet meer zo zeker. Ach we zien wel. Ik ga gewoon. Een paar dagen ervoor kan ik mijn nieuwe boilies ophalen. Ik moet zeggen dat ik wel baal dat Ed van Baitaddict er mee is gestopt, maar zijn reden begrijp ik goed en ik vind zijn reden een verstandige keuze. De nieuwe boilieboer woont op fietsafstand van mijn huis. Dat scheelt dan ook weer een uurtje rijden. Bovendien is Roy van Dumbellbaits net zo vakbekwaam als Ed. Hij denk goed na over de ingrediënten en test deze ook regelmatig zelf. Ik heb een bal met mijn favoriete flavour (Scopex) bij hem besteld en ik moet zeggen. Ze zien er goed uit en smaken lekker (altijd eerst even zelf proeven hè!) En dan die heerlijke geur van de romige scopex doet me weer terug denken aan mijn jeugd toen ik zo’n half flesje in 10 kilo gekookte maïs gooide. Heerlijk!

Ik kies liever voor een tweede boot dan 1 hele volle
Ik kies liever voor een tweede boot dan 1 hele volle

Maar goed. Mijn keuze is dus gemaakt, de boilies zijn vers van de pers. Ik heb naar de weersverwachting gekeken en daar word ik ook wel vrolijk van. Dus ik kan niet wachten tot het donderdag is. En als het dan eindelijk zo ver is, voel ik al direct de stress van de dagelijkse verplichtingen van mij afglijden. Heerlijk een week lekker mijn hobby uitvoeren. Dat ik later hier nog wel van terug kom, lezen jullie verderop wel in het verhaal, want van relaxen komt voorlopig maar weinig terecht! Deze plas ligt namelijk vol met obstakels in de vorm van boeien etc. Ik kom hier dus voor de tweede keer in mijn leven en ga nu eerst eens op mijn gemakje kijken wat nu de meest tactische plek is om mijn kamp op te slaan. De keuze is niet zo moeilijk. Rechts ligt een mooi stuk bos waar ik met de boot heen kan. Daar zal ik geen last van mensen hebben, geen honden die je boilies jatten of tegen je tent pissen of van die bejaarden die eerst vragen of ze willen bijten en als je dan zegt dat karpers geen tanden hebben, staan ze nog uren over vroeger te kletsen. Begrijp me niet verkeerd ik hou er van, maar niet op mijn visvakantie. Ik weet zeker dat jullie wel begrijpen wat ik bedoel.


De omstandigheden lijken goed, maar de vis lijkt niet in de buurt

Deze plek heeft ook de minste kans op verspelen van vissen in de vele obstakels dus de keuze is snel gemaakt. Snel blaas ik de boten vol met lucht en puzzel ik alle spullen in de twee boten. Als ik een week ga vissen kies ik voor de makkelijkste weg. In plaats van alle spullen op één boot te proppen leg ik er een tweede boot naast waar makkelijk alle spullen in passen zonder dat ik omsla door het gewicht. Als ik op de plek kom ben ik tevens aangenaam verrast, want de plek is mooi egaal en ruim en zo te zien is er al lang niemand geweest. Dat kan een goed voorteken zijn maar misschien ook niet. Snel zet ik alvast de tent op, want er zijn grote buien op komst. Net op tijd ben ik klaar als de lucht donker wordt en het stevig begint te regenen. Na de bui kan ik niet wachten om het water te gaan verkennen. De dieptemeter gaat aan en op mijn gemak bekijk ik het hele gebied op zoek naar spots waar ik eventueel karper kan verwachten, maar ik kom al snel van een koude kermis thuis want zodra de boot van de kant af gaat, schiet het na vijf meter uit de kant al naar tien meter en dat blijft zo in het hele gebied. Geen hobbel,  kuil, richel, talud… niets. Dat is mooi balen.

Links van mij ligt een grote kom, maar daar kan ik hier vandaan niet vissen. Ik besluit via een paaltje de hoek om te vissen. In de kom ligt namelijk wel een grote hardere plaat op 6 meter diepte. Daar besluit ik een rig te droppen. Ook drop ik een rig onderaan mijn eigen kant en een rig onderaan het talud rechts voor het riet. Zoals wel vaker vis ik in eerste instantie met 3 verschillende soorten voer. Vismeel boilies, zoete boilies en tijgers gemixt met hennep om uit te vinden wat de karpers eventueel prefereren. De eerste nacht blijft het akelig stil ik zie ook geen vissen draaien of springen. Nauwlettend houd ik ook de luchtdruk in de gaten en deze is momenteel 1030 en dus erg hoog naar mijn zin, maar ik weet dat deze snel gaat veranderen en dat zal ik weten ook! De enige actie komt in het begin van de avond. Een brasembeet doet me uiteindelijk in de boot belanden want het gewicht van de vis aan de lijn doet vermoeden dat het toch wel eens een grote kan zijn. Hoe dichter ik boven de vis komt hoe zwaarder hij lijkt. Wat een vreemde dril! Langzaam komt het gevaarte naar het oppervlak. Huh? Hey, dus toch een brasem? Maar hij hangt ergens achter vast. Een dik oranje touw blijkt de boosdoener te zijn. Als ik de brasem verlos van de haak, begin ik het touw op te halen. Na een meter of 10 hangt er een gewicht aan. Ik voel of er beweging in zit. Dit is het geval en ik begin een zwaar lomp gewicht naar boven te trekken. Het blijkt een anker te zijn. Dat is één obstakel minder alvast.

Het is een flink en zwaar anker!
Het is een flink en zwaar anker!

Na een nacht van stilte heb ik contact met Guy en hij kent iemand die hier vaker vist. Deze gast helpt mij spontaan met het geven van enige informatie, waar ik hem later nog heel dankbaar voor ben. Het komt er op neer dat ik totaal aan de verkeerde kant zit. Tja ik heb geen idee. De karpers helpen mij ook niet echt op weg want ik zie en hoor ze niet. Alleen ’s avonds zag ik twee kringen, maar die hadden net zo goed van brasem afkomstig kunnen zijn. Dit betekent dus dat ik zal moeten verkassen en wel zo snel mogelijk. Helaas steekt er die avond een flinke noordwesterstorm op met flinke slagregens en ik zal daar wel gek zijn om dan met de boot en alle spullen het water op te gaan! Suïcide!

Benieuwd hoe het Tom vergaat tijdens het restant van zijn sessie? Over enkele dagen plaatsen we het vervolg van dit artikel. We kunnen je vast beloven dat er in het tweede deel flink wat pech om de hoek komt kijken, maar dat Tom ook vis weet te vangen. 

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.