Najaarsdepressie - deel 2

Als de ochtend na een rumoerige nacht met klotsende golven en vallende takken aanbreekt, begin ik toch maar met het inpakken van de spullen. ’s Middags neemt de wind iets af van windkracht 6 naar ongeveer 4. Het zijn nog steeds vrij hoge golfjes, maar ik waag het erop want ik wil naar de overkant. Daar aangekomen ben ik zeiknat geworden door de golven die tegen de boot aan klotsten, maar dat deert niet, dat droogt wel weer op. Snel wordt het kampement weer opgezet. De regenbuien komen om het half uur en net als ik klaar ben begint het weer keihard te regenen, goede timing dus. Als de bui over is gewaaid ga ik snel mijn nieuwe stek onderzoeken. Het enige nadeel is, dat hier veel meer obstakels zijn. Daar zal ik rekening mee moeten houden. Ik vind al snel veel meer variatie in het bodemverloop en vooral aan de linkerzijde. De rechterzijde is te gevaarlijk met obstakels en bovendien ook erg diep. Ik besluit daar in de eigen kant, op een meter of zes, een rig te droppen en de andere twee hengels gaan naar de linkerzijde en eentje in het midden.

Een vreemd model, maar zeer welkom
Een vreemd model, maar zeer welkom

Als om een uur of drie alles naar mijn zin goed ligt kan ik verder bezig met het inrichten van de tent. Wat een zooi spullen weer! Om vijf uur krijg ik al beet, het lijkt een brasembeet te zijn. Ik film het zelfs even voor de grap en als ik de brasem dan wil binnen draaien blijk dit toch geen brasem te zijn, eerder een zeelt, want zo voelt het qua zwemmen. Ik loop met mijn lieslaarzen een eindje het water in en als de vis dan voor het eerst zijn flank laat zien, slaat mijn karper hart een paar keer over. Dit is tóch wel een karper, een hele mooie zo te zien, een volschub!! Na de tweede keer dat hij zich laat zien, kan ik hem al scheppen. Nu zie ik ook waarom de dril zo raar verliep. De vis heeft een rare bouw. Mega dik, mega rond en een korte staartwortel, maar dat doet niks af aan zijn schoonheid. Wat een plaatje! Na deze vis ga ik al met veel meer vertrouwen de nacht in.

Helaas het blijft stil die nacht. Pas ’s morgens rond een uur of zes krijg ik een gillende run. Een heerlijke fluiter uit het boekje. Snel stap ik de boot in en vergeet mijn hoofdlamp, maar dat deert niet. Na een leuke dril kan ik een mooie schub scheppen en de foto’s worden mooi door het opkomende herfstzonnetje. De volgende nacht wordt er één die, voor mij persoonlijk, de geschiedenisboeken ingaat als één van de rampzaligste en zwartste ooit.

Het begint ’s avonds al met het uitvaren naar de stekken. Ik loop flink te klungelen en vaar voor de tweede keer in mijn leven door de hoofdlijn heen. Na een hoop gepruts heb ik de lijn van de as gehaald en kan ik weer verder. Als ik vervolgens halverwege het water ben, zoek ik naar de juiste spot, en als ik dan weer  de elektromotor aanzet, pikt deze de leader op met als gevolg dat ik weer terug kan roeien naar de stek. Lekker bezig Lenters!! Wat een gepruts. Tot vier uur in de ochtend blijft het stil, tot een gillende Delkim om aandacht vraagt, weer een heerlijke fluiter. De vis is niet zo groot als zijn voorganger en kan makkelijk worden geschept. Als ik terug vaar naar de kant hoor ik de andere Delkim, maar dat lijkt op een brasem aanbeet. Na een seconde of twintig hoor ik ook de andere Delkim en ook deze geeft maar een aantal piepen, dus ik blijf kalm en vaar verder. Als ik dan vlak bij de kant ben, zie ik dat de hanger strak bovenin hangt, dus toch een aanbeet waarschijnlijk. Nu handel ik wat sneller. Ik stop snel de karper in de sling en wil met de boot die kant op, maar door alle haast ben ik vergeten mijn lieslaarzen vast te zetten en loopt er eentje vol met water. Zucht!!

Lekker bezig Lenters!
Lekker bezig Lenters!

Met de elektromotor op de hoogste stand race ik naar de tweede vis, maar ik voel al snel narigheid want het lijkt alsof de lijn ergens achter schraapt. Als ik boven de vis kom trek ik rustig de hengel krom. Ik voel nog steeds weerstand, maar de lijn komt wel langzaam omhoog dus rustig trek ik verder tot ineens - KRAK! - de hengel in tweeën knapt. WTF! Ik heb de hengels pas nog laten afbouwen! Waarschijnlijk een zwak punt ofzo. Door het terugslaan van de hengel knalt het onderste deel tegen mijn hoofdlamp aan die ook sneuvelt. Ik zit nu dus met een gebroken hengel en een kapotte lamp boven een vastgezwommen vis. Rustig blijven nu en proberen de lijn met de hand los te krijgen en alsnog de vis te vangen, maar na 5 seconden heb ik al een doorgesneden hoofdlijn in mijn handen. Balen!

WTF!

Snel vaar ik terug naar de kant en bekommer mij om de vis. Daarna ga ik kijken bij de derde hengel die ook wel wat piepjes gaf. Deze hengel wil ik dan naar links brengen want daar is meer actie. Als ik de hengel binnendraai voel ik totaal geen weerstand. Wat is dit nu weer!? De hoofdlijn is precies boven de voorslag afgesneden, dus ik heb alleen nog maar een zweepje. Wat een ramp! Ik begrijp hier niks van. De vis zal linksaf of rechtsaf het talud zijn afgegaan en zo de lijn hebben afgesneden aan een obstakel of mossel. Ik word langzaamaan knettergek, wie verzint zoiets? Tóch blijf ik kalm, want ja, wat moet je anders? Ik monteer snel een nieuwe voorslag en de laatste meter en vaar weer naar de linker stek met de hoop op nog een paar vissen. Zo heb je 12 uur lang niks en zo heb je een triple beet, want van een run kun je niet eens spreken. De rest van de ochtend blijft het dan weer stil. Ik heb dan nog 1 nacht voor de boeg. ’s Morgens draai ik de rechter hengel binnen. Maar halverwege het draaien, zit ik ineens muurvast. Tjonge jonge, wat nu weer? Ik ga er met de boot naar toe om te kijken of er nog iets te redden valt. Ik trek dit keer maar met mijn handen in plaats van met de hengel. Nóg een hengel in tweeën zou betekenen dat ik naar huis zou gaan. De fluoro voorslag komt boven, de Strategy leader en dan… pats. Geknapt op de knoop van de multi-rig. Hier ligt dus ook al een obstakel. Mijn vermoeden is dat onverlaten de boeien van het touw af snijden zodat het meters lange touw naar de bodem zakt. Echt een super domme actie als dit door vissers is gebeurd natuurlijk. Ik besluit spontaan duikverenigingen aan te schrijven om te vragen of zij geen uitdaging zien om samen met mij en eventueel andere vismaten deze obstakels op te ruimen. Er is belangstelling en met een beetje geluk en doorzetten hoop ik hier een succes van te maken.

De vis die ik wel wist te landen
De vis die ik wel wist te landen

Ik kan gelukkig wel rustig slapen. De verspeelde lijnen met daar aan de rigs zijn super safe. Zowel een zelfgemaakt safety lood als het Strategy safety lood zijn geen gevaar voor de verspeelde vissen. Zij zullen 100 procent zeker alleen het rigje in de bek over houden met een mini barb. Helaas zijn er nog veel te weinig mensen die ook op dit water bijvoorbeeld zonder safety systeem vissen. Ik wil niet weten hoeveel karpers hier misschien een gruwelijke dood zijn gestorven doordat ze hun leaders of lijnen niet konden kwijt spelen.

Ban de loodclips. Stap over op safety systemen!

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.