Op stap met een Facebook vriend

"Hey, iemand die facebook vriendjes wil worden". Hij heet Martijn en is drie keer de helft jonger dan dat ik ben, maar tjonge, wat heeft deze gast een hoop mooie, grote, maar vooral zeer bijzondere vissen gevangen. Belachelijk mooi gewoon. Nou, vooruit, hij mag mijn fb vriendje zijn ;-).  Snel komen Martijn en ik met elkaar aan de praat en het is al snel duidelijk dat hij een super fanatieke karpervisser is. Eat, sleep, carpfishing, repeat.

Ook al ben ik zelf behoorlijk goed bezig met het vangen van vissen op mijn 'thuiswater', ik laat me door deze jonge fanatieke hond toch overhalen om eens een weekend bij hem te komen buurten. Dit gaat snel, want direct het eerste weekend gaan we samen op pad. Hij heeft niet overdreven. In een straal van een aantal kilometers heeft hij toch een aantal prachtige putten tot zijn beschikking. Vandaar dat hij zo veel mooie vissen heeft gevangen. Deze putten ruiken naar mooie grote vissen. Kraak heldere plassen met overhangende bossen en takken. Op sommige plassen kijk je moeiteloos tot drie a vier meter op de bodem. Dit word leuk, maar waarschijnlijk ook wel moeilijk.

De eerste nacht kan ik vrij kort over zijn. Ik open mijn half jaar nieuwe fox brolly en daar zit een mega lange scheur in. Hoe heeft dit in hemelsnaam kunnen gebeuren? Hij zit gewoon netjes in de hoes. Martijn weet meteen te vertellen dat meer mensen hier last van hebben en dat het door de paaltjes komt die er bij ingevouwen worden… lekker dan. Maar goed dat er geen regen word voorspeld. We eten een paar broodjes frikandel uit de pan en kletsen de hele avond over het vissen. Zo jong als hij is, zo veel weet hij er al van, en wat hij niet weet vraagt hij wel.


Ik laat me door deze jonge fanatieke hond toch overhalen

Martijn leeft karper, doet karper is karper haha. Mooi, ik zie me zelf weer 25 jaar terug. Het water waar we vissen kende hij zelf nog niet en hij stelde zelf voor om eerst de vissen maar eens te gaan zoeken. De wandeling duurt zeker een half uur. We vinden veel hotspots maar geen vissen, enkel scholen baarsjes. Toch zien we de eerste vissen springen. Allen in het midden. En dan nog één en nog één... Zullen we hier maar gaan zitten zegt Hij? Dat was mijn idee! De spullen worden er heen gebracht, maar de vissen laten het helaas af weten. We horen ze veelvuldig springen maar enkel in het midden.

's Morgens stel ik hem voor om naar een ander water te rijden. Dit was vannacht niks en voor overdag zie ik het helemaal niet zitten op deze kraakheldere put. Hij weet nog wel een water waar een paar mooie vissen zwemmen. Zo gezegd zo gedaan. De zooi word weer in de auto geladen en we rijden naar de volgende locatie. Deze ziet er veel minder mooi uit als de vorige put maar is niet zo helder. Bovendien verteld Martijn dat hij hier overdag meer vangt als 's avonds. Ik zeg; kom op dan! De spullen worden wederom uit de auto gehaald en op de trolley gelegd voor een lange wandeling.
 

Deze verspelen had me een enkeltje psychiater gekost

Ik had hem al van te voren verteld dat ik op nieuwe wateren vaak eerst een vis verpeel en daarna één van de toppers vang. Dit is me al zo vaak gebeurd…  hij grinnikt en zal wel denken...

Een hengel gaat richting de overkant waar een bos takken over en in het water hangt. 'Hier zitten ze vaak Tom'. De hengel gaat bij mij dan in standje winkle picker, en met de slip dicht. Obstakel vissen is mijn ding. Ik had aan de overkant al een paar handen boilies en gecrushte boilies gevoerd. Dat moet wel goed komen dacht ik zo.

De andere hengel komt middels mijn voerboot en dieptemeter op een bult die van links naar recht in het midden loopt. Heel apart en erg carpy. Dit wist Martijn mij goed te vertellen. Links en rechts van de rig drop ik nog wat voer om eventuele passerende karpers op te pikken.

We zitten beiden boven op de hengels en we wachten op wat komen gaat. Om twee uur rommelt er wat bij Martijn en vraagt hij of ik toevallig toiletpapier heb… i never leave home with out it. hier, succes ermee!

Ik zit boven op de hengel die tegen de takken ligt en er vloog nu al tot twee keer toe een tandem libelle tegen de lijn , de delkim staat op zeer sensitive en ik schrik me telkens de pleuris als die neu.. euh parende libelles er tegen aan vliegen TUUT!! Grrr.. Martijn lacht me telkens weer uit… ja leuk, zo’n ouwe man met een hartverzakking uitlachen.

Nu weer vliegt er zo’n stel tegen de lijn. Maar nu zag ik ze gaan en schrik niet, maar hoor wel vanuit de bosjes; “weer een libelle!?” whahaha. ja leuk. Pas jij nou maar op dat je niet met je reet in de brandnetels gaat zitten.


Dit moet wel één van de toppers zijn, zegt Martijn

Op dat moment knalt de waker van de bult hengel keihard tegen de hengel en zie ik de top helemaal krom trekken en langzaam begint de slip te tikken. Deze had ik ook zwaar afgesteld zodat een eventuele vis niet achter de bult zou vluchten. Maar na twee seconden rost deze vis al aardig door de zwaar afgestelde slip. Na de derde seconde heb ik de hengel ook al in de handen en hef rustig de hengel en probeer de vis van gedachten te veranderen om eens te stoppen met zwemmen. Helaas, hij trok zich daar niet veel van aan. Sterker, het lijkt slecht af te gaan lopen want hij gaat nu richting onze kant en zou op die manier naast een over hangend bosje verdwijnen zodat ik hem niet meer kan zien. Martijn heeft dan de hengel in de handen en ik trek snel mijn schoenen, broek en sokken uit. Plons! Oei, da’s al best wel koud! Maar goed, snel achter die vis aan en hopen dat ie weer van de kant weg zwemt, door nu druk vanuit het water achter de bossen te zetten. 

Dit lukt gelukkig en al snel zwemt hij weer voor ons uit. De hengel buigt continue zwaar door en de slip tikt langzaam. Dit moet wel één van de toppers zijn, zegt Martijn. De kleinere waren nu al wel een keer aan het oppervlak te zien geweest. Ja, ga me een beetje zenuwachtig maken vriend… maar hij kan wel eens gelijk hebben, dit is geen kleine vis. We zijn nu toch al wel een kwartier verder en we hebben nog helemaal niks gezien. Martijn verteld over een heel grote schub en een iets kleinere spiegel. Oh laat het die schub zijn prevel ik bij mezelf… dan ... na nog eens een tien min. Ziet Martijn de vis vanop de wat hoger gelegen kant. Ow het is de grote spiegel Tom. Slik … deze mag ik niet verspelen hoor.

Het weekend begon al zo … door die kapotte brolly. Deze verspelen word een enkeltje psychiater vrees ik. Mijn hart slag is belachelijk hoog. De adrenaline giert me door de strot. Mijn knieën knikken. Wat duurt deze dril belachelijk lang. Martijn heeft het ook niet meer. Alhoewel hij deze vis natuurlijk heel graag zelf had willen vangen gunt hij hem mij van harte. Fijne gozer. Belletjes komen telkens aan de oppervlakte maar van opgeven heeft deze vis voorlopig nog niet gehoord. Hij blijft maar diep op tien meter uit de kant en zes meter diep zijn rondjes tegen de bodem draaien.


Wat een dril, wat een vis!!

Dan eindelijk komt ie weer boven, maar duikt dan wederom de diepte in om zomaar weer tien meter door de toch al zware slip te rossen. De 15 meter fluoro carbon voorslag glijd door de ogen gevolgd door de voorslag knoop en de gevlochten lijn... man man, wat een locomotief.  Dan kan ik weer een paar meter winnen en nog een paar en... draait ie zich weer om en sleurt na een half uur zwaar drillen zo weer tien meter net voor de knoop van de spoel. Ik word stil aan gek hier!

Na 35 minuten komt hij weer boven en begint nu in de bovenste laag te knokken, ik ben aan de winnende hand, het vertrouwen is goed. De Piet Vogel haak zit als een anker in de onderlip, deze vis is van mij. Nog een paar laatste vluchtpogingen, maar dan steekt Martijn als een pro het net onder de dikke spiegel en lift het net, YESS! Een high five knalt door de lucht. Wat een dril, wat een vis!!

Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.