Rainbow 2016: Het eiland (deel 1)

Ik heb mij vaak afgevraagd waarom het vissen zo`n grote rol in mijn leven speelt. Urenlang heb ik er soms allerlei theorieën op losgelaten totdat ik het onderwerp volledig dood had geanalyseerd, soms zelfs zo ver dat de “trek” naar het vissen zelfs even minder werd. Maar tegenwoordig houdt deze vraag mij steeds minder bezig en leg ik mij gewoon neer bij het feit dat vissen mij een onderhoudsdosis rust geeft die ik blijkbaar nodig heb als ik door de drukte van de maatschappelijke molen wordt meegesleurd, ellendig wereldnieuws lees en andere negatieve prikkels volledig onverdiend te veel aandacht geef. Deze prikkels kunnen er voor zorgen dat de normaal zo makkelijke dagelijkse dingen ineens moeilijk worden en alles voelt alsof je kilometers door een dikke laag modder moet sjouwen met je veel te zware trolly en op de helft van het pad ook nog eens om dondert. Als deze chaos in mijn hoofd aanwezig is is het luisteren van platen van Muddy Waters een verbetering van mijn gemoedstoestand. Maar uiteindelijk is er niets zo effectief als een nacht of dag vissen en dan nog het liefst met veel regen en een bult wind, zodat ik tot aan de onderbroek doorweekt bent en ik mij volledig mee laat sleuren in de heersende Blues. Op één of andere manier knap ik hier enorm van op en is hetzelfde pad op de terugweg weer geasfalteerd en heb ik de helft aan spullen op mijn “trolly” liggen. Daarnaast scheelt dit de maatschappij ook weer kosten aan op de loer liggende GGZ behandelingen, als ik er zo over na denk zou ik eigenlijk in aanmerking moeten komen voor een vergoeding vanuit de overheid. Uit het potje preventieve behandelingen.

Een gave vis van Richard van later uit deze trip

Je hoeft denk ik niet heel erg psychologisch analytisch onderlegd te zijn om uit het bovenstaande te concluderen dat vissen een belangrijke rol in mijn leven vervult. Om even bij te tanken van slapeloze nachten, die veroorzaakt werden door één van mijn dochters, stond er voor dit jaar een trip naar Rainbow op de planning met mijn broer (overigens als ik wel rustige nachten had gehad stond deze trip ook wel gepland, maar dit geeft de zin gewoon net even wat meer lading.) Dit wordt voor mij de 5e trip naar Rainbow en hoewel ik van elke trip enorm heb genoten waren de laatste 3 trips voor mij absoluut niet denderend. Deze laatste trips waren allen in de winter en hoewel er in de winter ook goede resultaten te behalen zijn op Rainbow was dit voor mij niet weggelegd. Nu zijn er vaak mensen die zeggen dat een blank hun veel informatie heeft opgeleverd, maar dit vond ik in eerste instantie een slechte poging om jezelf er van te overtuigen dat er toch iets nuttigs is gebeurd tijdens zo`n blank. Echter tijdens een week met mijn broer op stek 14 in februari kwam ik er toch achter dat een blank inderdaad leerzaam kan zijn of probeer ik mijzelf hiervan in ieder geval te overtuigen.

Samen naar Rainbow
Samen naar Rainbow

Voorwaarde hierbij is wel dat je je broer/vismaat aan het begin van de week iets ziet doen waardoor je denkt dat hij graag wat slaap in wil halen in de komende week, maar dat aan het einde van de week jij degene bent die volledig uitgeslapen is en hij zijn foto`s even aan het sorteren is. In deze bewuste week was de watertempratuur ongeveer 6 graden en was de weersvoorpelling niet van dat kaliber dat de temperatuur een sprong omhoog zou nemen. Gezien de voorspellingen en de watertemperatuur deed ik rustig aan met het voer en richtte mij meer op het zoeken van afwijkende plekjes, subtiele presentaties en dat soort dingen die mij vertrouwen geven. Mijn broer heeft hier zo zijn eigen gedachtes over (lees hij vindt dat hier een roze trui en een handtasje niet bij zou misstaan) en vaart het water op, legt 4 hengels in en gooit over elke hengel een emmer tijgernoten met hennep en boilies. Ik zie dit gebeuren en schrijf zijn kansen af en ik ben zelf natuurlijk nog helemaal overtuigd van mijn aankomende succes. Echter mijn sessie kan verder omschreven worden in 1 zin: ik heb de kleinste karper van Rainbow gevangen en verder geen tik gehad. Mijn broer heeft daarentegen een hand vol 20 kilo vissen gevangen en zelfs een massief varken die bijna de 30 kilo passeerde. Hoewel ik er enorm van geniet om te zien hoe hij zijn eerste Rainbow trip tot een succes maakt begrijp ik er niks van hoe hij tegen alle theorieën in zoveel mooie vissen vangt. Hij heeft er zelf overigens een duidelijke mening over “die vissen hier zijn niet dik geworden door een superfood dieet, ze willen gewoon vreten en ze willen veel vreten en ze moeten altijd vreten om zo dik te zijn”. Na deze week kan ik dan ook niks anders dan hem gelijk geven en wordt het maar weer eens bevestigd dat (een deel) van ons het vissen nogal eens te moeilijk benadert en te veel vanuit een wetenschappelijke kant wil bekijken.

Broer Hendry met een gave Rainbow spiegel
Broer Henry met een gave Rainbow spiegel

Na onze laatste wintertrip komt Pascal (eigenaar van het water) met een voorstel, of we eens in de zomer willen komen en dan vanaf het  eiland willen vissen. We zouden in die periode eigenlijk een paar dagen op de Drentse AA gaan zitten maar toe maar, als we Pascal hiermee kunnen helpen dan doen deze Noorderlingen dat zonder te klagen maar gewoon door te dragen.

Het duurt vervolgens wel bijna anderhalf jaar voordat we terug zullen keren naar Rainbow en deze tijd wordt gevuld met uren films kijken van onder andere Kevin Ellis die de sfeer van Rainbow heel goed weet vast te leggen. Daarnaast lees ik onder andere een boek van Steve Briggs om zelf alvast wat weg te dromen naar de volgende trip.

Vol goede moed vertrekken we richting Frankrijk en na mijn “leerzame” blank van 2 jaar geleden heb ik nu wel een goede lading voer mee. Het vissen op Rainbow is zo`n op zichzelf staande visserij die per stek ook weer enorm kan verschillen waardoor ik elk jaar weer iets bij leer. Dit is mijn vijfde trip en ik heb nu pas het idee dat de materialen die ik gebruik geschikt zijn voor het vissen op Rainbow. Ik heb ook voor het eerst het volledige vertrouwen in elk deel van mijn “setup”. De onderlijnen zijn simpel maar sterk, de voorslag die gebruikt moet worden is dik maar ik heb wel eindelijk een nylon voorslag gevonden die sterk maar toch ook soepel is waardoor het knopen makkelijker wordt en het mij meer vertrouwen geeft, het boeien systeem is praktischer dan ik voorheen gebruikte en mijn hengels heb ik op een effectieve manier verankerd aan mijn steunen waardoor ik de slip dicht durf te zetten als dit nodig is.

We zijn er klaar voor!
We zijn er klaar voor!

De eiland stek ligt centraal op het meer en er sluiten dan ook meerdere stekken aan op “ons” water. Rainbow is een oude kolenmijn die onder water is gelopen en het bodemverloop bestaat daardoor uit ontelbare geulen waardoor je op een nieuwe stek flink in  verwarring kunt raken over de logica van bijvoorbeeld eventuele trekroutes. Maar op een overzichtskaart is wel goed te zien dat de geulen zich op het centrale gedeelte van het water in een bepaalde richting begeven en in de voorbereiding naar de trip probeer ik mij dan ook een beeld te vormen van de stek. Daarnaast brengen we op de 1e dag allebei een aantal uren door op het water om de stek met behulp van de fishfinder en “loodhengel” verder in kaart te brengen.  Als we allebei weer terug zijn op de stek geven we onze voorkeuren aan voor bepaalde stekken. Omdat veel stekken op Rainbow een kant hebben die vaak beter loopt dan de andere, vissen we hier altijd hengel om hengel zodat we allebei de hele stek bevissen maar wel met ons eigen materiaal en op onze eigen manier. We hebben allebei verschillende voorkeuren en maar 1 stek vonden we allebei interessant. Voor deze stek gooien we vervolgens een munt om te bepalen wie hem krijgt.

Een flinke bak

De watertemperatuur is ruim 20 graden en de laatste tijd is er weinig tot geen regen gevallen. Er is dan ook weinig zuurstof in het water aanwezig en ik besluit om 3 van de 4 hengels op de diepste stukken van de stek te bevissen, dit zijn geulen die tussen de 4 en 6 meter diep liggen. Ik plaats mijn hengels in geulen waarvan ik verwacht/hoop dat dit trekroutes van en naar de verschillende delen van het meer kunnen zijn. Ik laat daarbij de relatief smalle doorgangen naar de andere stekken vrij zodat de vissen die de stek op komen en gaan dit met zo weinig argwaan kunnen doen. De 1e dag op Rainbow is altijd een drukke dag met het opzetten van het kamp, de stek verkennen en vervolgens de hengels uitvaren. Als ik alle hengels heb liggen probeer ik te genieten van een lekker koud blond biertje, maar verder dan het inschenken ervan kom ik niet. Op de enige hengel die ik ondiep heb gelegd en waarmee ik verschillende stekken wil gaan bevissen krijg ik een harde aanbeet en ik zie de boei hard over het water stuiteren. Ik vaar zo snel mogelijk naar de vis en na een korte dril kan ik mijn eerste vis van de trip scheppen. Het is geen Rainbow monster, maar zo snel de eerste vis vangen is toch wel erg  fijn. Ik leg de hengel direct op dezelfde plek terug en doe een tweede poging om te genieten van mijn biertje. Dit keer lukt dat heel goed en ik kruip daarna vroeg mijn slaapzak in.

Advertentie
Reacties

Plaats een reactie

U bent momenteel niet ingelogd bij CarpFeeling. Als u een reactie plaatst moet u het opgegeven e-mail adres valideren middels een e-mail die ontvangt. Uw e-mail adres wordt voor de rest niet gebruikt. Het is maar een simpele muisklik, maar zo weten we wel zeker dat er geen misbruik van gemaakt wordt zonder in te boeten aan gebruiksvriendelijkheid. Maar als u zich aanmeldt of registreert dan hoeft dit niet en is uw reactie direct zichtbaar, nog net wat makkelijker dus.